ORPG// Is it real love when it’s forced?

Hylianator
Berichten: 1486
Lid geworden op: 15 sep 2019, 12:51
Gender:

ORPG// Is it real love when it’s forced?

Bericht door Hylianator » 14 jun 2020, 23:29

Met de leukste. 🌻

Diego Sangrell. // 20.
0EDB36B8-BBF8-4E83-B775-6C8AA0E2BD2B.jpeg
0EDB36B8-BBF8-4E83-B775-6C8AA0E2BD2B.jpeg (689.16 KiB) 110 keer bekeken
Treat people with kindness. 🌻

Avox
Berichten: 1247
Lid geworden op: 29 feb 2020, 11:09
Gender:

Re: ORPG// Is it real love when it’s forced?

Bericht door Avox » 14 jun 2020, 23:59

Altijd wij 😇

Manuela Tiffany Hassarati - 20.
A657018E-922A-42E9-856C-BC925A7DBEC8.jpeg
A657018E-922A-42E9-856C-BC925A7DBEC8.jpeg (531.53 KiB) 108 keer bekeken
Begin komt volgende post.
“To the world you may be one person, but to one person you are the world.”

Avox
Berichten: 1247
Lid geworden op: 29 feb 2020, 11:09
Gender:

Re: ORPG// Is it real love when it’s forced?

Bericht door Avox » 15 jun 2020, 00:13

Manuela.
Ik druk nog een paar kusjes op mijn vriend, Max, zijn lippen voor zijn deur. “Ik hou van je” zeg ik zacht met een glimlach op mijn lippen, “ik hou ook van jou, ga maar snel naar huis want je moeder klonk serieus door de telefoon” zegt Max tegen me. Ineens belde me moeder me dat ik heel snel naar huis moest komen, want ze moesten me wat vertellen. Ik heb niet de meest normale ouders van de wereld.. Wat nog zacht is uitgedrukt. Laten we zo zeggen als ze mij wat bevelen, luister ik ook naar hen. “Ik zie je morgen” zeg ik nog zacht tegen hem waarna hij knikt, ik draai me om en loop naar mijn motor toe. Ik ga er op zitten en zet mijn helm op, ik start hem en rijd niet veel later weg van mijn vriend’s huis. Ik heb op een jonge leeftijd mijn motorrijbewijs gehaald, wat wettelijk gezien niet eens mogelijk is. Maar aangezien ik het graag wou, hebben me ouders het op hun manier voor elkaar kunnen krijgen dat ik lessen ging volgen en zo doende mijn rijbewijs heb gekregen. Ik vind een motor bij een dame erg stoer en sexy of zo.. Een auto heb ik toch niet nodig. Mijn ouders zijn zo rijk dat ik mijn eigen chauffeur heb, dus op regenachtige dagen brengt hij me naar college of naar het centrum. Zuchtend stap ik van mijn motor af als ik ben aangekomen bij onze grote landhuis. Ik haal de helm van mijn hoofd af en laat een paar keer mijn hand door mijn haren gaan om het in fatsoen te brengen. Nu ben ik wel erg benieuwd waarom ik dringend naar huis moest komen. De deuren gingen al voor me open aangezien onze ober me al in het vizier had, “dank u wel George” zeg ik tegen hem met een glimlach en ik geef hem mijn helm als hij zijn hand op houd, “geen dank Manuela, je ouders kan je vinden in de vergaderruimte beneden” hoor ik George zeggen. Ik knik en frons licht, het moet wel heel serieus zijn als zij me daar willen spreken. Ik loop direct naar de ruimte toe en klop netjes aan, dit was me namelijk altijd geleerd. Zodra ik toestemming heb om binnen te komen, doe ik de deur open en loop naar binnen toe. Ik sluit de deur weer achter me waarna ik plaats neem aan de stoel waar me vader naar wijst, “jullie wouden me spreken?”.
2CF49E91-4405-48F4-98F9-61FA10967D69.jpeg
2CF49E91-4405-48F4-98F9-61FA10967D69.jpeg (20.86 KiB) 42 keer bekeken
Laatst gewijzigd door Avox op 21 jun 2020, 12:02, 1 keer totaal gewijzigd.
“To the world you may be one person, but to one person you are the world.”

Hylianator
Berichten: 1486
Lid geworden op: 15 sep 2019, 12:51
Gender:

Re: ORPG// Is it real love when it’s forced?

Bericht door Hylianator » 15 jun 2020, 13:52

Diego.
Samen met mijn vriendin Scarlett, zat ik op de bank in mijn kamer tv te kijken. We waren een of andere film aan het kijken over middelbare scholen en wat daar allemaal wel niet gebeurd. Eigenlijk had ik niet eens onthouden hoe de film heet en let ik maar half op. Scarlett wilde hem graag kijken en dat had ik dan wel voor haar over. Mijn arm ligt achter haar nek langs, terwijl ik haar een beetje tegen mijn zij aan had getrokken. Zachtjes druk ik een kusje tegen haar hoofd aan. Uit het niks gaat mijn kamer deur open, waardoor zowel Scarlett als ik ons dood schrikken. "Diego, ik heb je even nodig.. Misschien is het handig als Scarlett even naar huis gaat." Hoor ik mijn moeder zeggen, waardoor ik toch wel even moet fronsen. Hoezo had ze mij nodig, ook op dit tijdstip? "Eh.." "Ik zie je zo beneden." Mijn moeder kapte mijn zin af, die ik eigenlijk ook nog wel moest bedenken. Hier had ik even geen antwoord op. Rustig kijk ik om naar Scarlett. "Het geeft niet, ik ga wel.." Zegt ze zachtjes, maar ik hoor de lichte teleurstelling in haar stem. "Ik kom het goed maken met je, oké?" Het enige wat ze doet is zachtjes knikken, waardoor ik even zucht. De film zet ik uit en leg de afstandsbediening weg. Ze wilt opstaan maar ik trek haar zachtjes aan haar pols terug. "Niet zo snel jij.. Ze zei 5 minuten." Kort grijns ik naar haar en druk mijn lippen zacht op die van haar, waardoor ze toch mee instemt. Rustig zoen ik haar en leg mijn hand op haar rug. Als dit is hoe liefde voelt, wilde ik het niet meer los laten. Op een gegeven moment laat Scarlett mijn lippen los en maak ik een jammerend geluid. "Voordat je moeder straks boos wordt.." Mompelt ze en ze trekt haar schoenen aan. Rustig sta ook ik op en pak haar hand als ze klaar is met alles. Samen met haar loop ik naar benden en uiteindelijk naar de deur. "Ik beloof het je.. Ik maak het goed." Fluister ik, zodat mijn ouders het niet konden horen. Als Scarlett weg is, loop ik rustig naar de woonkamer van ons grote huis. Daar zitten mijn ouders aan tafel op mij te wachten. "Heb ik iets verkeerd gedaan?" Vraag ik hun. Aangezien ik eigenlijk nooit echt kattekwaad of iets uithaal, leek me dat niet zo waarschijnlijk. "Ga even zitten." Zegt mijn moeder, waardoor ik weer frons en toch maar aan tafel erbij ga zitten. Ik ben benieuwd wat voor belangrijks ze mij te melden hebben.
original (1).jpg
original (1).jpg (190.95 KiB) 101 keer bekeken
Treat people with kindness. 🌻

Avox
Berichten: 1247
Lid geworden op: 29 feb 2020, 11:09
Gender:

Re: ORPG// Is it real love when it’s forced?

Bericht door Avox » 15 jun 2020, 14:12

Manuela.
Me ouders zaten erg zakelijk en serieus, iets wat me toch wel de kriebels geeft. “Je weet toch hoe belangrijk onze familienaam is?” hoor ik mijn vader spreke, mijn ogen gaan naar hem en ik knik als antwoord. Voor mijn vader betekend onze familienaam echt alles, hij is ook een best belangrijk en populair persoon hier in deze regio, aangezien hij veel dingen kan waarmaken. We zijn niks voor niks rijk, we hebben niks voor niks een landhuis. Mijn ogen gaan even naar het glas wat voor hem staat, het glas waar een rode substantie in heeft gezeten. Ik weet wel wat mijn ouders zijn, wat mijn hele familie is. Het valt ook op als je goed over nadenkt, me vader lijkt 35 maar dat was hij 196 jaar geleden ook al, me moeder lijkt 25 maar dat was zij 19 jaar geleden ook al. Me ouders zijn vampiers, zij weten ook dat ik dat weet maar we hebben het er nooit over. Ze hebben me echt normaal opgevoed.. Of hoe normaal dat kan als je een vorstelijk leven hebt bijna. We hebben het nooit over het V onderwerp en dat wou ik graag zo houden. “Voor dat jij geboren werd, ben ik rond de tafel geweest met de familie Sangrell, de andere grote familie van deze regio en eigenlijk een concurrent van ons” ging me vader dan door waardoor ik weer focus op hem. “We hebben een deal gemaakt.. Als een van ons een dochter kreeg en de andere een zoon.. Dan..” me vader had blijkbaar moeite met de zin af te maken, “dan zouden jullie worden uitgehuwelijkt” maakt me moeder dan de zin af. Direct kijk ik ze niet begrijpend aan, zijn ze nu serieus? “Wij hebben een dochter en zij hebben een zoon. Jullie zijn even oud en ik denk dat de zoon het binnenkort ook verteld word” ging me vader rustig verder. “Nee.. Ho.. stop” zeg ik verward. “Willen jullie zeggen dat jullie me hebben laten verloven aan iemand? Dat die beslissing voor MIJ is gemaakt voor ik überhaupt geboren was?” vraag ik niet begrijpend, mijn stem was duidelijk. “Wat is er gebeurt met zelf de liefde vinden?! Zoals jullie elkaar ook hebben gevonden?! Hoe kan je van mij verwachten dat ik dit ga doen? Hoe kan je mij dat toe eisen!”.
E1AD9079-6823-4371-BA4E-9B351DEF1914.jpeg
E1AD9079-6823-4371-BA4E-9B351DEF1914.jpeg (841.45 KiB) 100 keer bekeken
“To the world you may be one person, but to one person you are the world.”

Hylianator
Berichten: 1486
Lid geworden op: 15 sep 2019, 12:51
Gender:

Re: ORPG// Is it real love when it’s forced?

Bericht door Hylianator » 15 jun 2020, 14:59

Diego.
Het zag er naar uit alsof mijn ouders mij iets wilde vertellen waar ze al heel lang over hebben nagedacht. Voor de buitenwereld lijken we het perfecte gezin. Maar niets is minder waar dan dat. We hebben onze moeilijke dagen, onze eigen discussies en zoals elk gezin, onze ruzies. Maar over het algemeen kan ik met alles naar mijn ouders toe gaan, ze zullen mij niet bevooroordelen op wat ik doe of heb gedaan. Ze zijn er om me te steunen en hebben altijd goed advies. Alsof ze niet al honderden jaren op deze planeet staan. Ik weet dat mijn ouders vampieren zijn, dat ze mensen dwingen om dingen voor hun te doen. Mijn ouders kunnen geen duur huis betalen, dus doen ze het op die manier. Daarom wonen we nu zo luxe en in zo'n groot huis. Ik heb mijn ouders vaak zat op een absurde snelheid voorbij zien komen. Ik weet dat ze me kunnen horen aankomen van kilometers ver.. Maar wat ze nu voor geheimzinnigs doen, weet ik niks van. "We hebben je iets te vertellen jongen." Zegt mijn vader, waardoor ik naar hem kijk. Al snel neemt mijn moeder het van hem over. "Je bent bijna 21." Zegt ze, waardoor ik knik. "Dat klopt." Geef ik beleefd als antwoord. Wilde ze een feestje organiseren ofzo? Daar had Scarlett dan wel bij kunnen zitten, dus dat zou het niet kunnen zijn. "Je weet dat wij vampieren zijn en wij willen dat jij vampier wordt." Zegt mijn vader dit keer, waardoor ik weer naar hem kijk. "Ik ee--" Ik word afgekapt door mijn vader. "En we hebben al een hele lange tijd contact met een andere familie, die ook vampieren zijn.. Waarmee we hebben afgesproken dat je trouwt met hun dochter." Mijn mond zakt open en ik kijk even ongeloofwaardig naar mijn moeder. "Hij maakt een grapje zeker?" Had ik ineens niks meer over mijn eigen leven te zeggen? "Ik heb een relatie met Scarlett, dat weten jullie." Zeg ik en mijn vader schraapt zijn keel. "Soms heb je in je leven geen keus." Zegt hij, alsof het niks is. "Ik heb wel een keuze, dat ik zelf kan maken." Mijn vader schudt zijn hoofd en kijkt mij streng aan. Dit is helemaal niet hoe ik mijn ouders ken en ik weet niet eens wat voor figuren hier nu voor me zitten. "Vanavond gaan we met de familie eten.. Zij is er ook bij." Zegt mijn moeder, met de nadruk op zij. Hoe moest ik dit aan Scarlett gaan vertellen?
68747470733a2f2f73332e616d617a6f6e6177732e636f6d2f776174747061642d6d656469612d736572766963652f53746f7279496d6167652f57524f554f557a6d71555f3873513d3d2d3439383236303234382e31346661316164373734336537666664363830323630.jpg
68747470733a2f2f73332e616d617a6f6e6177732e636f6d2f776174747061642d6d656469612d736572766963652f53746f7279496d6167652f57524f554f557a6d71555f3873513d3d2d3439383236303234382e31346661316164373734336537666664363830323630.jpg (45.16 KiB) 96 keer bekeken
Treat people with kindness. 🌻

Avox
Berichten: 1247
Lid geworden op: 29 feb 2020, 11:09
Gender:

Re: ORPG// Is it real love when it’s forced?

Bericht door Avox » 15 jun 2020, 15:15

Manuela.
“Ik zou het zeer op prijs stellen als je rustig ging zitten en je mond houd Manuela” zegt me vader streng waardoor ik mijn lippen op elkaar pers en hem boos aan kijk. “Want er is nog iets” voegt hij er aan toe waardoor ik met mijn ogen rol, “als of dit nog niet genoeg was” mopper ik. “Wij hebben besloten dat wanneer je 21 bent, je een vampier word” zegt hij daarna op een zeer kalme maar ook zakelijke toon. Vol ongeloof blijf ik hem aan kijken, mijn blik gaat naar me moeder die ook zeer serieus keek. Het is dus geen grapje, hij meent dit allemaal?! Het is allemaal echt waar?! “Vanavond gaan we naar de familie toe om samen wat te gaan eten zodat jullie elkaar kunnen ontmoeten” zegt mijn moeder dan met een lieve glimlach, normaal gesproken word ik wel rustig om haar glimlach maar deze keer niet. “Maar ik heb een relatie met Max? Je weet wel, een jongen waar ik echt verliefd op ben die ik persoonlijk heb ontmoet?” zeg ik dan boos. Me moeder zucht, “Manuela.. Je zal het uit moeten maken met Max want dit gaat door of je het wil of niet” zegt mijn vader streng waardoor ik hem nog bozer aan kijk. “Ik weet niet welk nieuws ik het meeste haat, het feit dat ik ben uitgehuwelijkt of het feit dat ik verplicht een vampier moet worden” zeg ik knorrig en ik schud mijn hoofd. Hoe moet ik dit vertellen aan Max? Hoe moet ik dit nieuws überhaupt zelf verwerken? Ik voel mezelf verdrietig worden, ik moet het dan uitmaken met Max.. Dit terwijl ik echt heel veel van hem hou.. Zonder wat te zeggen sta ik op en verlaat ik zacht snikkend de vergaderzaal. Ik ren via de hal naar de trap naar boven naar mijn slaapkamer. Ik smijt de deur hard dicht en laat me vallen op me bed, waarna mijn tranen over mijn wangen blijven glijden.
96CA10A0-28A4-4938-A103-5AD5E0467421.jpeg
96CA10A0-28A4-4938-A103-5AD5E0467421.jpeg (333.2 KiB) 95 keer bekeken
“To the world you may be one person, but to one person you are the world.”

Hylianator
Berichten: 1486
Lid geworden op: 15 sep 2019, 12:51
Gender:

Re: ORPG// Is it real love when it’s forced?

Bericht door Hylianator » 15 jun 2020, 23:38

Diego.
Alles wat ik nu aan informatie kreeg moest ik even verwerken. “Maar..” Begin ik en bijt op mijn lip. Zelf had ik even niet de juiste woorden om deze zin af te kunnen maken. Mijn ouders hadden dit al die tijd verzwegen gehouden. “En Scarlett dan..?” Vraag ik uiteindelijk na een korte pauze. Ze hadden mij de kans gegeven om even na te denken over wat ik wilde zeggen. “Scarlett kan niet bij je blijven als je vampier wordt, zij weet waarschijnlijk niet van ons bestaan af en dat moet zo blijven.. Ze gaat vragen stellen.” Zegt mijn vader waardoor ik opkijk naar hem. Scarlett had mijn ouders wel eens gezien, maar ze had nooit vragen gesteld over waarom ze er zo jong uit zagen, al gaf ik haar ook niet echt de kans om er vragen over te stellen. “Ik.. Ik houd van haar en ik wil haar niet zomaar in de steek laten.” Zeg ik en kijk dan naar mijn moeder toe, die nog altijd serieus kijkt. “Dit hadden jullie ook wel wat eerder mogen melden.. Dan had het nu misschien heel anders geweest.. Trouwens, wie zegt dat ik wil trouwen met deze meid? Wat als ik haar niet leuk vind en wij heel erg botsen?” Ik ratelde maar wat door en begon wat vol te zitten met emotie. Niet zo zeer verdriet, maar teleurstelling dat het me niet verteld is. “Het leven loopt soms niet zoals je denkt.” Zegt mijn moeder, met een kille ondertoon. Ik kon het niet laten om mijn kaken op elkaar te duwen. “Dus jullie bepalen ineens mijn leven nu ik juist 21 word en niemand meer wat over mij te zeggen heeft?” Mijn vader begint te lachen. “Wij hebben altijd wat over jou te zeggen.” Zegt hij dan en ik kijk van hun weg. “Je gaat je wat netter aankleden, het eten wordt al klaar gemaakt en ze kunnen hier elk ogenblik zijn.” De stem die mijn vader op zet, krijg ik kippenvel van. Aan de andere kant wilde ik ook weer geen ruzie creëeren op dit moment, al ben ik het er zeker niet mee eens hoe het nu loopt. Ik sta zo hard op dat mijn stoel naar achteren schuift en ik maak vuisten van mijn handen. “Als ik jou was zal ik maar niks proberen, je hebt het hier tegen 2 vampieren.” Zegt mijn moeder, waardoor ik enkel omdraai en van ze wegloop. Ik had mijn toekomst ineens in diggelen zien vallen.
7058195A-43B1-4029-81C4-627BEDD84BEB.jpeg
7058195A-43B1-4029-81C4-627BEDD84BEB.jpeg (355.09 KiB) 93 keer bekeken
Treat people with kindness. 🌻

Avox
Berichten: 1247
Lid geworden op: 29 feb 2020, 11:09
Gender:

Re: ORPG// Is it real love when it’s forced?

Bericht door Avox » 16 jun 2020, 00:07

Manuela.
Ik was nu al even op mijn kamer, het huilen stopte langzaam en er was weer plaats voor woede. “Manuela” hoor ik mijn moeder aan de andere kant van de deur. “Kleed je om, we moeten weg” zegt ze streng. Een geïrriteerde zucht verlaat mijn lippen en ik steek mijn middelvinger naar ze op, al zouden ze deze door de deur niet kunnen zien. Ik loop naar mijn inloopkast en kijk even naar alle kleding wat ik heb, wat aardig veel is. Ik besluit om een zwart jurkje met een vierkante hals aan te doen die compleet om mijn lichaam sluit en die tot mijn knieën lang is. Zuchtend doe ik er een paar zwarte hakken onder en loop ik naar mijn slaapkamer. Als ik me niet ging omkleden, trapt me moeder mijn deur gewoon ik en gaat dan kleding voor me zoeken wat ik dan toch verafschuw. Ik haal snel een borstel door mijn haren heen en doe een beetje parfum in mijn hals. Ik doe de ketting om waar verbena in zit zodat de andere familie mij niet ineens kunnen beïnvloeden. Ik pak mijn tasje waar ik mijn portemonnee en telefoon in deed zodat ik deze makkelijk kan mee nemen. Ik verwacht dat het toch een saai etentje word en dat ik waarschijnlijk sneaky onder de tafel ga appen met Max of mijn vriendinnen, want ik vertik het om het uit te maken met Max. Als ik helemaal ready ben, haal ik mijn deur van het slot en loop mijn kamer uit naar beneden, daar stond de voordeur al open en ik hoor dat er al een auto is gestart. Ik loop in een rustige tempo naar de auto en stap dan zelf ook in. Ik kijk me ouders niet aan, ik ben daar nog veelte kwaad voor.
5B19482F-0AB3-497C-A7BD-914C884DFD22.jpeg
5B19482F-0AB3-497C-A7BD-914C884DFD22.jpeg (663.67 KiB) 89 keer bekeken
“To the world you may be one person, but to one person you are the world.”

Hylianator
Berichten: 1486
Lid geworden op: 15 sep 2019, 12:51
Gender:

Re: ORPG// Is it real love when it’s forced?

Bericht door Hylianator » 16 jun 2020, 09:32

Diego.
Rustig loop ik naar boven toe en probeer mijn shit niet te verliezen. Hoe moest ik dit in godsnaam aan Scarlett gaan vertellen? Ze zou me gaan haten, ze zou verdrietig zijn.. Dat beeld alleen al kan ik niet verdragen. Een diepe zucht verlaat mijn lippen terwijl ik de deur van mijn kamer op slot doe. Even wilde ik niemand om me heen en ik pak mijn telefoon. Ik open de chat van mij en Scarlett op WhatsApp en zucht als ik de berichtjes zie. -Ben je veilig thuis gekomen?- Stuur ik haar en bijt kort op mijn lip. Mijn telefoon gooi ik op bed en loop naar de deur waar mijn kast achter zit. Deze doe ik open en pak wat nette kleding, al wilde ik niet al te netjes overkomen. Dus ik zou geen pak aan trekken, maar een comfortabele, zwarte broek met een mooie blouse erop. Als ik dat heb aangedaan, loop ik naar mijn eigen badkamer, waar ik mezelf even in de spiegel bekijk. Ik zou mezelf ook haten om het feit dat ik Scarlett achter moet laten. Rustig pak ik deo wat ik op doe, waarna ik van datzelfde merk een luchtje op spray. Mijn haren doe ik in model en ik controleer of er niks tussen mijn tanden in zit. Als ik dat allemaal heb gedaan, loop ik naar mijn bed en pak mijn telefoon van de lakens af. Deze stop ik in mijn broekzak als ik nog geen berichtje heb ontvangen van Scarlett. Moest ik nu naar beneden gaan? Wat verwachten mijn ouders van mij..? Ik loop naar mijn raam toe en kijk naar buiten, waar ik bekijk of ik misschien al een auto of iets aan zie komen en ik van te voren al even naar dit meisje kon kijken of niet. Maar ik zag nog niks en bedenk me dat het misschien wel wat stalkerig overkom als ik hier op deze manier zo blijf staan. Die indruk wilde ik ook niet achterlaten, waardoor ik weg loop van mijn raam en mijn deur rustig van slot haal, waarna ik de gang op loop en toch maar naar beneden ga van de gigantische, overdreven, trap.
ad00d-16585034_1838387783083148_4076610226663456768_n.jpg
ad00d-16585034_1838387783083148_4076610226663456768_n.jpg (60.77 KiB) 83 keer bekeken
Treat people with kindness. 🌻

Avox
Berichten: 1247
Lid geworden op: 29 feb 2020, 11:09
Gender:

Re: ORPG// Is it real love when it’s forced?

Bericht door Avox » 16 jun 2020, 10:01

Manuela.
De rit er naar toe heb ik ook de hele tijd mijn mond gehouden, misschien was het slimmer geweest dat ze me dit eerder zeiden zodat ik nu niet zo kwaad er naar toe ging. Hoe kon me vader dit nou afspreken? Ik ben zijn dochter, niet een onderhandelingsobject. Een verdrietige zucht verlaat mijn lippen en ik kijk waar we precies heen rijden, als het niks word kan ik misschien nog weg vluchten. Eenmaal aangekomen bij een hek, meld een van onze bewakers dat we aan zijn gekomen. De chauffeur meld via de bel wat ze hebben wie we zijn, waardoor niet veel later de poorten open gingen. We rijden door om op hun erfgoed te komen en stoppen gegeven moment. De chauffeur doet aan mij kant de deur open waardoor ik uit stap, zuchtend strijk ik mijn jurkje glas en kijk even naar mijn ouders die zich heel zakelijk opstelde. Ik voel me echt een onderhandelingsobject op het moment, ik vraag me af hoe de jongen er over denkt? Straks is hij erg lelijk en zit ik me daar me leven lang mee opgescheept. “Manuela” hoor ik me moeder zeggen die aangeeft dat ik met ze moet mee lopen. Een zuchtje verlaat mijn lippen waarna ik naar ze toe loop en naast me moeder ga staan, “ongelofelijk dat jij dit hebt goedgekeurd” mompel ik nog naar haar, ik weet dat me vader het kan horen maar dat maakte me even niet uit. Mijn ogen gaan weer naar voren als de deuren open gaan, rustig lopen we naar binnen. Me vader liep gegeven moment iets voor ons uit om naar de andere man te lopen en hem een hand te geven.
863B6987-BD4C-487E-B70A-0001FD886D26.jpeg
863B6987-BD4C-487E-B70A-0001FD886D26.jpeg (251.21 KiB) 41 keer bekeken
Laatst gewijzigd door Avox op 21 jun 2020, 12:03, 1 keer totaal gewijzigd.
“To the world you may be one person, but to one person you are the world.”

Hylianator
Berichten: 1486
Lid geworden op: 15 sep 2019, 12:51
Gender:

Re: ORPG// Is it real love when it’s forced?

Bericht door Hylianator » 16 jun 2020, 19:18

Diego.
Het was eigenlijk de bedoeling dat ik samen zou blijven met Scarlett vandaag. Misschien kon ik vanavond nog wel uit een raam klimmen of iets, om naar haar toe te gaan. Hoe kunnen mijn ouders van mij verwachten dat ik zomaar deze relatie opgeef om met een ander te zijn? Dat vond ik erg vreemd. Maar dit was blijkbaar al heel lang hun plan geweest. Met mijn handen in mijn zakken, kijk ik hoe de andere familie naar binnen loopt en hoe mijn ouders er meteen op af komen. Alsof ze iets te bewijzen hebben aan elkaar. Een zucht verlaat mijn lippen en ik ga wat achter hun staan. Ik wilde niet in de belangstelling staan, al stonden ik en dit meisje dat wel op het moment. Als mijn ouders zich aan de familie hebben begroet, draait mijn vader zijn hoofd naar mij om en rolt zijn ogen om mijn houding. Hij geeft een duw in mijn rug, in de richting van de familie. Het meisje kon ik nu pas goed zien. Zouden zij allemaal ook vampieren zijn? Mijn blik gaat van het meisje naar haar vader toe, die voor mijn neus staat. Ik zet mijn best gemaakte glimlach op en steek mijn hand naar hem uit om mezelf voor te stellen. Als hij mijn hand aanpakt, kijk ik in zijn ogen. Gelukkig drink ik altijd wat verbena door mijn thee heen elke dag. Het is niet dat ik mijn ouders niet vertrouw, eerder mensen die vampieren zijn die ik niet ken. Ook deze mensen konden mij dus niks doen. "Diego Sangrell." Zeg ik rustig tegen hem, waarna ik mezelf ook voorstel aan haar moeder. Ik voelde me erg bekeken op het moment. Mijn vader zucht om het feit dat ik het meisje nog geen enkele keer heb aangesproken. Al moest ik zeggen dat ze wel heel knap is, al wilde ik niks met haar. Mijn vader schraapt zijn keel, waardoor voor mij de boodschap duidelijk is. Ik stap op het meisje af en steek mijn hand naar haar uit om mijzelf voor te stellen. Al had ik absoluut geen zin in deze avond.
8s6v08zpuiry.jpg
8s6v08zpuiry.jpg (79.79 KiB) 77 keer bekeken
Treat people with kindness. 🌻

Avox
Berichten: 1247
Lid geworden op: 29 feb 2020, 11:09
Gender:

Re: ORPG// Is it real love when it’s forced?

Bericht door Avox » 16 jun 2020, 19:37

Manuela.
Me ouders hebben dit wel slim bespeelt. Ik ben 18 geweest en wettelijk gezien volwassen, maar aangezien ik al verloofd ben is er geen weg terug. Ik weet zeker dat we problemen gaan krijgen als we beslissen om te gaan scheiden. Mijn ogen gaan over de familie heen om te zien hoe ze er uit zagen. Ze leken ook vrij jong dus ik gok dat zij ook vampiers zijn net als mijn ouders, maar de jongen dan? Ik kon erg slecht aan hem zien of hij nou een vampier is of niet. Me moeder tikt me zacht met haar elleboog tegen me aan waardoor ik op kijk, oh ja moet me nog voorstellen. Ik zet een glimlach op mijn lippen en neem de hand aan van de man voor mij, “Manuela Hassarati” stel ik mezelf voor. Dit doe ik ook bij de vrouw die gegeven moment ook voor mij ging staan. Mijn ogen gaan naar de jongen en ik kon het niet laten om hem snel te bekijken. Oké, hij is best knap dus daar heb ik geluk mee. Aan zijn houding te zien heeft hij er net zoveel zin in als ik. Gegeven moment ging hij toch bij me staan om zich voor te stellen, ik pak zijn hand aan en luister naar zijn naam al had ik die net al gehoord, Diego Sangrell. “Manuela Hassarati” zeg ik dan tegen hem met een glimlach op mijn lippen en ik schud netjes onze handen. Gegeven moment laat ik zijn hand los en kijk even mijn moeder aan, die duidelijk not pleased was dat ik niet enthousiaster klonk. Ja wat verwachten ze nou? “Laten we naar de eetzaal gaan” hoor ik mevrouw Sangrell dan zeggen en ze wijst met haar hand een kant op. “Goed idee” zegt me vader die me moeder een arm bied en dan achter meneer en mevrouw Sangrell aan loopt. Een zucht verlaat mijn lippen, als ze maar niet verwachten dat ik Diego’s arm ineens aanneem. Ik besluit gewoon op mezelf achter hen aan te lopen.
8C4436B0-F99F-4EDE-B7DD-63D00D0BBD64.jpeg
8C4436B0-F99F-4EDE-B7DD-63D00D0BBD64.jpeg (135.28 KiB) 39 keer bekeken
Laatst gewijzigd door Avox op 21 jun 2020, 12:04, 2 keer totaal gewijzigd.
“To the world you may be one person, but to one person you are the world.”

Hylianator
Berichten: 1486
Lid geworden op: 15 sep 2019, 12:51
Gender:

Re: ORPG// Is it real love when it’s forced?

Bericht door Hylianator » 16 jun 2020, 23:54

Diego.
Mijn ogen scannen haar lichaam en houding even kort. Zo te zien denkt ze er hetzelfde over als ik. Het etentje zou dus nog even uitzitten zijn. Ze kunnen ons toch niet dwingen om dit te doen? Zeker niet als we beide verbena gebruiken, hopelijk deed zij dat ook, maar ik weet het niet zo goed. Als ze zichzelf voorstelt, geef ik haar een glimlach, uit beleefdheid. Het is voor mij niet zo gemakkelijk om een masker op te zetten en mijn emoties daarmee te verbergen, je kunt het prima van mijn gezicht aflezen. “Manuela..” Zeg ik zachtjes, om het in mijn systeem te kunnen opslaan. Als ik hoor dat we kunnen eten, kijk ik op en zie hoe onze ouders weg lopen. Als ik nu iets tegen haar zou zeggen, zouden mijn ouders het kunnen horen. Dus negatief kon ik niet zijn. Kort geef ik haar een blik en zie dat ze geen open houding heeft naar mij, net als ik naar haar. Niet heel gek, we kennen elkaar niet. Rustig loop ik achter mijn ouders aan, waarna ik mijn handen in mijn zakken doe, om de situatie niet nog ongemakkelijker te maken. Mijn vader schuift de stoel voor mijn moeder naar achteren, wat ervoor zorgt dat hij een gentlemen is. Hij geeft mij een blik dat ik dat ook moet doen. Aangezien er genoeg plekken over zijn, besluit ik haar naast haar moeder neer te zetten. Rustig schuif ik de stoel naar achter en kijk naar haar als teken dat ze kon gaan zitten. “Goh, het eten ruikt heerlijk.” Zegt mijn moeder. Hier kon ik wel van kotsen, dat neppe gedoe..
E9BE3B84-AB02-420B-BC1E-6339214F55BD.jpeg
E9BE3B84-AB02-420B-BC1E-6339214F55BD.jpeg (86.08 KiB) 69 keer bekeken
Treat people with kindness. 🌻

Avox
Berichten: 1247
Lid geworden op: 29 feb 2020, 11:09
Gender:

Re: ORPG// Is it real love when it’s forced?

Bericht door Avox » 17 jun 2020, 00:41

Manuela.
Ik volg iedereens beweging en zag dat het allemaal erg gemaakt is. Volgens mij hebben ze een gigantische hekel aan elkaar maar omdat het beter voor beide familienamen zijn, doen ze dit. Ik kijk op als Diego een stoel voor mij naar achteren schuift, het moest van zijn vader maar hij kon ook zijn poot stijf houden en het niet doen. Daarom gun ik hem toch wel een een glimlach, “dankje” zeg ik zacht tegen hem en haal even diep adem. Ik ga zitten op de stoel en kijk even naar mijn moeder die naast me zat, ze leek zo zakelijk.. Zo ken ik haar niet eens. Mijn moeder en ik hebben normaal gesproken echt een hele goede band, maar het voelt net of die band compleet is verdwenen. Ik wrijf even over mijn voorhoofd heen en staar dan naar het eten wat voor me staat. Het was soep, dat houd in dat het ook nog een drie gangen menu is ook. Een kleine zucht verlaat mijn lippen en ik kijk op als iedereen smakelijk eten zegt, ik zeg het uit beleefdheid ook maar en pak dan mijn lepel. Ik had totaal geen eetlust dus ik ga een beetje met mijn lepel heen en weer in de soep. “Dus” hoor ik me vader dan zeggen, “het contract is aan jullie kant ook getekend?” vraagt hij dan aan meneer Sangrell die knikt. Wacht.. Wat? Ik kijk me moeder niet begrijpend aan, “voor een tijd terug moest je wat tekenen voor ons” legt ze uit. Ik kan me inderdaad herinneren dat ik was moest ondertekenen, maar zij vertelde me dat dit te maken had met mijn zorgverzekering! Direct kijk ik me moeder woest aan, ze hebben me gewoon bespeelt! Mijn eigen ouders hebben me gewoon bespeelt! Op deze manier hebben ze het dus “legaal” gemaakt om de eisen dat wij gaan trouwen. “En onze achternaam komt voor die van haar te staan” hoor ik de man dan zeggen. Oh dat hebben ze ook nog te beslissen, ik laat mijn lepel vallen en schud vol ongeloof weer met mijn hoofd. “Manuela” hoor ik me moeder mompelen naar me maar ik negeer haar compleet.
8EB23BBB-C9FE-4728-B0F7-7477931ACED2.jpeg
8EB23BBB-C9FE-4728-B0F7-7477931ACED2.jpeg (239.67 KiB) 64 keer bekeken
Ketting draagt ze nu ook met verbena in.
“To the world you may be one person, but to one person you are the world.”

Hylianator
Berichten: 1486
Lid geworden op: 15 sep 2019, 12:51
Gender:

Re: ORPG// Is it real love when it’s forced?

Bericht door Hylianator » 18 jun 2020, 22:54

Diego.
Als ze me bedankt, geef ik haar een glimlachje en knikje. Niet dat ik haar zag zitten, maar het was wel zo netjes. Rustig loop ik vervolgens naar mijn stoel, tegenover haar. Of ik zin had in deze avond? Absoluut niet. Even kijk ik naar de soep die voor mij staat en zucht kort. Ook al was dit mijn lievenlings soep, ik kreeg een soort knoop in mijn maag, waardoor ik niet zoveel trek had in deze maaltijd. Toch zeg ook ik iedereen ‘eetsmakelijk’, al was het een beetje mompelend. Mijn vader zit naast mij en geeft met zijn knie een tikje tegen mijn knie aan, waardoor ik opkijk van de soep. Als ik haar vader hoor over een contract, kijk ik even verbaasd op. “Wacht.” Zeg ik en kijk om naar mijn vader. “Dat contract was hiervoor?” Vraag ik hem niet wetend dat het daarover ging. Ze hadden mij verteld dat het nodig was als ik mijn eigen auto zou willen. Mijn rijbewijs had ik gehaald, dit was voor de verzekering van een auto. Ik vond het al zo raar dat het zo lang duurde eer dat die auto hier was. Hier ben ik dus absoluut niet blij mee. Mijn vader geeft mij een blik dat ik mijn mond moest houden. Stevig duw ik mijn kaken op elkaar. Het liefst zou ik ze wat doen, maar het zijn mijn ouders en ze zijn veel sterker dan dat ik ben. “Jullie hebben mij dit contract laten tekenen terwijl je mij verzekerde dat jij alles had doorgelezen en alles goed zat?!” Mijn stem verhief ik, duidelijk laat ik merken dat ik het hier niet mee eens ben. “Diego.” Zegt mijn vader streng, maar ik kijk hem boos aan. Dit was niet te geloven. Als ik nu tegen mijn vader in zou gaan, zou ik het later te verduren krijgen. Ik was in staat op te staan en weg te lopen, maar ik weet zeker dat ze me vinden en het alsnog gedwongen wordt om dit door te laten gaan.
EE3798C6-25EA-4642-A947-CEA4AA656942.jpeg
EE3798C6-25EA-4642-A947-CEA4AA656942.jpeg (71.01 KiB) 57 keer bekeken
Treat people with kindness. 🌻

Avox
Berichten: 1247
Lid geworden op: 29 feb 2020, 11:09
Gender:

Re: ORPG// Is it real love when it’s forced?

Bericht door Avox » 18 jun 2020, 23:58

Manuela.
Mijn blik gaat naar Diego als ik hem wat hoor zeggen, zijn ouders hebben hem dus ook al bij de benen gepakt. Boos kijk ik naar het bord voor me, er moet nog een verkeerde opmerking worden gemaakt en ik ga knappen. Ik sta namelijk op koken.. Ik probeer mezelf te kalmeren, maar dat begon best moeilijk te worden. “Ik vind dat onze achternaam gewoon vooraan moet blijven staan” hoor ik me vader zeggen, “Manuela Hassarati - Sangrell” ging mijn vader door. “Ik heb lucht nodig” zeg ik dan en zonder te wachten op goedkeuring, ga ik gewoon van tafel en loop ik direct weg richting te voordeur, “Manuela!” hoor ik me vader woest zeggen maar ik negeer het compleet. Eenmaal buiten, gooi ik de voordeur met een aardige smakkerd dicht en loop ik naar de chauffeurs van ons. Die zouden wel een opdracht hebben gekregen om me niet mee te nemen naar huis, dus hoe hard ik ook smeek dat gaat toch niet werken. Ik beluit daarom om naar de achtertuin te lopen om alles even rustig te krijgen. Voor hun is dit een buisiness, onze ouders boeit niet wat we er van vonden.. Hoe wij hierin staan. Gegeven moment stop ik met lopen als ik een muurtje van iets vind, ik leun er tegen aan en kijk omhoog naar de lucht. Waarom heb ik zulke ouders.. Kan ik geen nieuwe krijgen?
488ABD9D-5EF9-4C75-9E28-870728AAD87A.jpeg
488ABD9D-5EF9-4C75-9E28-870728AAD87A.jpeg (18.13 KiB) 53 keer bekeken
“To the world you may be one person, but to one person you are the world.”

Hylianator
Berichten: 1486
Lid geworden op: 15 sep 2019, 12:51
Gender:

Re: ORPG// Is it real love when it’s forced?

Bericht door Hylianator » 21 jun 2020, 09:31

Diego.
Mijn hele leven zou veranderen, alleen maar door dit. Doordat mijn ouders en haar ouders dachten dat dit een goed idee was, zoveel jaar geleden. Als het hun om de familienaam gaat, vind ik het raar, ze leven toch oneindig. Hun familienaam blijft bestaan. Als de vader van Manuela heeft gesproken, lijkt Manuela het niet meer te trekken. Ze staat op en loopt weg. Ik geef haar groot gelijk. Mijn moeder fronst en kijkt naar haar ouders. “Waar zijn haar manieren?” Vraagt ze, waardoor ik weer frons. “Waar zijn jullie manieren?!” Mijn stem verhef ik en sta op. “Diego, zitten.” Zegt mijn vader. “Nee, ik ben je puppet niet die je kan vertellen wat hij moet doen en welke beweging hij moet maken.” Zeg ik en loop de eetzaal uit. Niemand kwam achter mij aan. Aangezien de voordeur net met een smak dicht ging, besluit ik via de achterdeur de tuin in te lopen. Dit om Manuela niet tot last te zijn. Mijn handen steek ik in mijn zakken, terwijl mijn blik gericht is naar de grond. Hoe kunnen ze dit van ons afpakken. Wanneer ik eens opkijk, zie ik Manuela staan en bijt op mijn lip. Ik moest weten of wij op dezelfde lijn liggen. Daarom loop ik naar haar toe en ga naast haar staan. “Hey.” Zeg ik en kijk opzij naar haar. “Ik wilde even peilen of wij op dezelfde lijn liggen, ik wist hier namelijk niks van en heb gewoon een relatie.” Zeg ik tegen haar en zucht dan even zachtjes. Ik houd van Scarlett, meer dan ik ooit zou doen van een ander meisje. Als ik al denk aan wanneer en hoe ik haar dit moet vertellen, voel ik pijn in mijn borstkast. Ik zou haar moeten verlaten voor dit meisje naast mij, waar ik niet mee wil zijn.
4CEDB424-ECB3-4E62-B917-2C8B0A4FF567.jpeg
4CEDB424-ECB3-4E62-B917-2C8B0A4FF567.jpeg (161.61 KiB) 46 keer bekeken
Treat people with kindness. 🌻

Avox
Berichten: 1247
Lid geworden op: 29 feb 2020, 11:09
Gender:

Re: ORPG// Is it real love when it’s forced?

Bericht door Avox » 21 jun 2020, 12:01

Manuela.
Ik bijt hard op mijn onderlip, ik krijg straks een preek van hier tot Tokyo. Mijn ogen gaan naar de grond waar ik naar blijf staren, waarschijnlijk schamen ze zich nu om mijn gedrag. In de verte hoor ik een deur open en dicht gaan, ik ga er vanuit dat het me moeder is die me weer binnen wilt hebben. Met een frons kijk ik op als ik een mannenstem hoor die ik herken als Diego’s stem. Mijn ogen blijven gericht op zijn gezicht en ik luister naar wat hij zegt. Hm, hij heeft dus het zelfde als mij. “Ik zit zelf ook in een relatie” gaf ik als antwoord waarna ik mijn armen over elkaar heen sla. “Ik weet niet hoe het met jou zit maar ik moet straks een vampier worden” voeg ik er dan mompelend aan toe. Mijn ogen gaan weer naar de grond als ik me bedenk dat ik straks een vampier moet worden.. Hoe kunnen ze me dat aan doen? Zuchtend gaan mijn ogen weer naar Diego, “ik heb hier geen zin in, jij hebt hier geen zin in want dat kan ik aan alles zien. Scheiden gaat zeker ook geen optie zijn want ik denk dan dat ze een dolk door ons hart doorboren” mompel ik dan en ik wrijf vermoeid over mijn voorhoofd heen. Hoe gaan we dit oplossen? Ik wil niet met hem trouwen, ik wil bij Max blijven en eventueel met hem gaan trouwen, al gaat dat lastig worden als ik straks een vampier ben en hij een mens blijft. Mijn ogen gaan naar de ramen, waar ik onze ouders duidelijk doorheen zag kijken. “We zijn blijkbaar ook entertainment voor ze” mopper ik zacht en ik knik naar de ruiten.
34D76161-33EB-474F-A8EB-5375457A0A42.jpeg
34D76161-33EB-474F-A8EB-5375457A0A42.jpeg (164 KiB) 43 keer bekeken
“To the world you may be one person, but to one person you are the world.”

Hylianator
Berichten: 1486
Lid geworden op: 15 sep 2019, 12:51
Gender:

Re: ORPG// Is it real love when it’s forced?

Bericht door Hylianator » 21 jun 2020, 22:04

Diego.
Mijn blik gaat naar haar gezicht en bekijk die even. Ze is wel echt heel knap, maar ik wilde daar nu geen opmerking over maken, om niet raar over te komen. Dat zou nu heel ongepast zijn. Ze heeft zelf overigens ook een relatie. Een zucht verlaat mijn lippen. "Ik snap niet dat ze dit van ons eisen." Zeg ik dan en kijk voor me uit. "Ja, ik hoorde vandaag ook dat ik niet echt een keuze heb om vampier te worden." Mijn hand glijdt door mijn haren heen en ik kijk naar beneden, waarna ik een tikje geef met mijn voet tegen een steentje die hier ligt. Ik luister naar wat ze zegt en denk na. "Nee, scheiden gaat er niet in zitten.. Maar we moeten hier wel iets op vinden." Zeg ik zacht en bedenk me dan iets. "Misschien.. Kunnen we het spelletje met ze spelen zoals zij die met ons hebben bespeeld." Zeg ik en kijk op naar haar. "Ze kunnen ons hier trouwens niet horen, de muren zijn zo gemaakt dat vampieren van buiten af niet kunnen luisteren, maar dat is van de binnenkant ook zo." Zeg ik en doe mijn armen over elkaar. "Wat als wij doen alsof het heel goed gaat, dat we gaan afspreken en dan gewoon met onze relatie afspreken.. Voor hoe lang dat misschien een optie is." Mompel ik een beetje. "Ik wil namelijk mijn relatie niet beëindigen.. Maar ik wil ook niet dat mijn vriendin straks in de greppel ligt." Het is zo'n lastige situatie. Als ze zegt dat we entertainment zijn, kijk ik op naar het raam en zucht. "Nu hopen ze dat we elkaar gaan 'vinden' denk ik." Zeg ik knikkend en kijk weer om naar haar, om iets van emotie op te vangen.
30903679_430525220739882_706327407849635840_n.jpg
30903679_430525220739882_706327407849635840_n.jpg (189.99 KiB) 30 keer bekeken
Treat people with kindness. 🌻

Plaats reactie