orpg' No one can change a person, but a person can be the reason someone changes..

irauhl
Berichten: 26332
Lid geworden op: 28 apr 2015, 14:13

Re: orpg' No one can change a person, but a person can be the reason someone changes..

Bericht door irauhl » 16 jan 2020, 09:13

Het was op het moment de dag van de begrafenis. Tyler was vanochtend nog naar de juwelier geweest waar Milan al een verlovingsring voor Valentijn had besteld om hem ten huwelijk te vragen. En gelukkig was de ring dan ook al klaar. Tyler vond dat Valentijn deze nu mocht hebben en of hij hem zelf zou houden of aan Milan zou geven, dat lag aan hem zelf. Dat moest hij zelf weten.
Tyler was dan ook zo'n tien minuten eerder naar de begrafenis toe gegaan, zodat hij Valentijn van te voren nog eventjes kon zien en sterkte kon wensen.
Tyler liep dan ook gekleed in zijn zwarte pak de ruimte in nadat hij bij de welkomstruimte de ouders van Milan even netjes een had had gegeven en ze vandaag en de komende tijd ontzettend veel sterkte gewenst. De jongeman liep dan ook stilletjes naar binnen toe. Hij had namelijk geen idee wat Valentijn aan het doen was op het moment en hij wilde hem dan ook eigenlijk niet storen. Maar hij moest de ring van te voren geven. Tyler liep dan ook rustig naar Valentijn toe en legde toen zacht een hand neer op zijn schouder. 'Val..' Hij gaf Valentijn een zacht kneepje in zijn schouder en nam toen voorzichtig naast hem plaats. 'Ik heb nog iets voor je.. van Milan. En het spijt me dat ik je in deze laatste tien minuten kom storen..', zei hij zacht. 'Gaat het een beetje?', vroeg Tyler toen voorzichtig aan Valentino, terwijl hij zijn arm voorzichtig om hem heen legde. Valentijn zag er verschrikkelijk uit en dat was ook niet meer dan logisch. Toch vond Tyler het ongelooflijk naar om te moeten zien.
Better make up your mind, what do you mean?

Gebruikersavatar
qwerty22033
Berichten: 17072
Lid geworden op: 11 mei 2015, 18:19
Locatie: Somewhere over the Rainbow
Gender:

Re: orpg' No one can change a person, but a person can be the reason someone changes..

Bericht door qwerty22033 » 16 jan 2020, 12:21

Na een lange stilte begon Valentijn toch zacht wat tegen Milan te praten, hij moest gewoon nog wat kwijt, zijn gevoelens, zijn angsten, de pijn van het alleen zijn... Hij moest kwijt hoeveel hij van Milan hield en de namen van de kleine waar hij nog over twijfelde, de angst voor alles wat komen ging, Valentijns woorden bleven komen, het was een waterval van zacht gemompelde woorden.
Op het moment dat Tyler binnenkwam, was Valentijn net weer stil. Hij liet zijn blik over Milan heen glijden en streelde zacht over Milans koude handen. Hij schrok van de plotselinge aanraking, hoe zachtjes Tyler ook was. Ook de zachte stem kwam na die lange intense stilte hard aan. Hij keek wat geschrokken omhoog, eventjes geïrriteerd dat hij gestoord werd, maar al snel trok die blik weg. Iets van Milan? Wat zou dat zijn? "Wat van Milan heb je?" vroeg hij schor. Wat wist Tyler wat hijzelf niet wist? "Het gaat.." mompelde hij zacht. Hij pakte Milans hand beter vast tussen zijn handen nadat hij het armbandje wat beter rond zijn pols gedraaid had zodat Valentino's naam ook goed zichtbaar was als Milans handen straks weer plechtig in elkaar gevouwen werden op zijn buik. Het ging op recht ook wel, hij had moeite met de intensiteit van al zijn emoties en hij vond het ontzettend lastig om Milan straks los te laten en in de aarde te zien zakken, maar het ging. Hij kon zichzelf redelijk goed bij elkaar houden. De tranen leken voor nu op te zijn en ondanks zijn heftige emoties voelde hij zich redelijk kalm, al was dat geen fijne kalmte.
"Don't only practice your art, but force your way into its secrets, for it and knowledge can raise men to the divine."

irauhl
Berichten: 26332
Lid geworden op: 28 apr 2015, 14:13

Re: orpg' No one can change a person, but a person can be the reason someone changes..

Bericht door irauhl » 16 jan 2020, 13:45

'Sorry.. Ik wilde je niet laten schrikken, of storen. Maar je moet dit hebben, voordat hij straks helemaal weg is..', zei Tyler zacht, terwijl hij naast Valentijn plaats nam. Tyler liet zijn blik even kort afdwalen naar Milan en beet kort op zijn onderlip. Hopelijk werd Milan niet boos op Tyler na dit..
Tyler pakte voorzichtig Valentino's vrije hand vast en keek even naar hem. 'Ik weet dat hij het je niet meer zelf kan vragen om met hem te trouwen. Maar hij wilde het wel ontzettend graag. Hij heeft ongelooflijk hard zijn best gedaan om te leren dansen zodat hij met je kon dansen en je daarna tijdens het dansen ten huwelijk te vragen.', begon Tyler zacht. 'En dit.. Dit was de ring.. Ik had hem door gestuurd naar een juwelier die de meest prachtige ringen maakte en daar heeft hij hem speciaal voor je laten maken.' Tyler opende ondertussen het kleine doosje met de ring, die hij in Valentijn's hand neerlegde nadat hij zijn hand los had gelaten. 'We weten allebei hoeveel hij van je hield en dat zal altijd zo blijven.. Dus ik denk dat je deze maar moet dragen.. Of nouja, het hoeft niet, maar het mag wel en.. ja..', ratelde Tyler toen zachtjes. Het was niet aan hem om te bepalen of Valentijn het zou dragen of niet. Maar Tyler ging er eigenlijk wel vanuit dat Valentijn de ring zou gaan dragen. Hopelijk voelde hij zich dan misschien een beetje verloofd met Milan.
Better make up your mind, what do you mean?

Gebruikersavatar
qwerty22033
Berichten: 17072
Lid geworden op: 11 mei 2015, 18:19
Locatie: Somewhere over the Rainbow
Gender:

Re: orpg' No one can change a person, but a person can be the reason someone changes..

Bericht door qwerty22033 » 16 jan 2020, 14:06

Valentijn knikte begrijpelijk. Er was vast iets heel belangrijks, iets waar Milan het met Tyler over had gehad en waar Valentijn dus niets van wist. In dat geval wilde hij het inderdaad wel weten, nu Milan er nog een beetje bij was.
Een pijnlijke uitdrukking kwam op Valentijns gezicht toen Tyler het trouwen opbracht. Ja.. Het deed hem pijn om te weten dat ze beiden graag met elkaar hadden willen trouwen, dat Milan aan Tyler had gevraagd of het oké was om hem te trouwen. Waarom begon Tyler hierover? Al snel werd wel duidelijk waarom. Terwijl Tyler vertelde hoe Milan hem ten huwelijk wilde vragen, kreeg Valentijn tranen in zijn ogen. Hij zag het aanzoek al voor zich, dat zou echt het meest perfecte aanzoek zijn geweest. Het zou perfect bij hem gepast hebben, ze dansten immers vaker samen. Nu was ook te verklaren waarom Milan met elke dans ook ineens een stuk beter was dan de vorige keer. Valentijn keek naar zijn hand toen Tyler hem een doosje gaf. Niet veel later was het doosje ook open en rolden de tranen echt over Valentijns wangen. "Dat was echt het meest perfecte aanzoek geweest... Ook echt iets voor Milan om aan zoiets te denken," fluisterde hij hees terwijl hij met trillende vingers de ring uit het doosje pakte en het bekeek. zijn eerste instinct was het om de ring bij Milan om te doen, maar al snel bedacht hij zich. Milan had deze ring laten maken voor hem, Milan had het plan dat Valentijn deze ring zou dragen, Milan zou nu dus ook willen dat de ring bij Valentijn zou blijven. Valentijn deed de ring voorzichtig om zijn ringvinger en keek er zacht snikkend naar. "Dankje, dat je hier nog aan gedacht hebt.." fluisterde hij zacht richting Tyler. Hij stopte het doosje in zijn broekzak en pakte Milans hand weer vast tussen zijn handen, de hand met de ring bovenop. "Bedankt voor de ring... Sorry dat ik nog geen ring voor jou heb om bij je te houden, voor altijd een eeuwig.." fluisterde hij, ditmaal naar Milan.
"Don't only practice your art, but force your way into its secrets, for it and knowledge can raise men to the divine."

irauhl
Berichten: 26332
Lid geworden op: 28 apr 2015, 14:13

Re: orpg' No one can change a person, but a person can be the reason someone changes..

Bericht door irauhl » 16 jan 2020, 14:28

‘Dat was het zeker. Hij hield van je..’, zei Tyler zacht, terwijl hij voorzichtig zijn arm om Valentijn been sloeg. ‘Dit kreeg ik er nog bij.. Ik weet alleen niet wat er in zit. Ik denk een tweede ring, omdat ze meestal per twee gaan. Maar dit kreeg ik van de juwelier.’, zei Tyler toen terwijl hij een tweede doosje tevoorschijn haalde. Misschien zat daar iets in boor Milan, of een extra sieraad voor Valentijn.. Tyler had geen flauw idee. Maar het was ook niet aan hem om erin te kijken. Dat had Tyler dan ook niet gedaan.
Tyler overhandigde het tweede doosje aan zijn beste vriend en drukte toen zacht een kus op zijn voorhoofd. ‘Ik laat je nog even alleen met Milan oke? Neem je tijd..’, zei hij zacht. Tyler streek Valentino’s haren nog even in model en stond daarna rustig op.
Better make up your mind, what do you mean?

Gebruikersavatar
qwerty22033
Berichten: 17072
Lid geworden op: 11 mei 2015, 18:19
Locatie: Somewhere over the Rainbow
Gender:

Re: orpg' No one can change a person, but a person can be the reason someone changes..

Bericht door qwerty22033 » 16 jan 2020, 14:39

Valentino keek op toen hij nog een doosje kreeg. Oh, dat was wel waar... Verlovingsringen gingen vaak per twee, daar had Tyler gelijk in, toch? Hij keek verrast naar het doosje. Het was identiek aan het doosje waar de eerste ring in had gezeten. Valentijn knikte zwak en keek Tyler na. Toen Tyler weg was, opende Valentijn voorzichtig het tweede doosje. Hij glimlachte door zijn tranen heen toen hij zag dat er inderdaad een ring in zat, eentje die bijna identiek was aan de eerste. Met trillende vingers schoof Valentijn de vinger om Milans ringvinger. Nu hadden ze een bijna identiek armbandje, Milan had die van Valentijn en Valentijn die van Milan, en een verlovingsring. "Nu ga ik iedereen zeggen dat ik mijn verloofde verloren heb... Niet zomaar mijn vriend, maar mijn verloofde..." fluisterde Valentijn zacht. Hij stopte het tweede doosje ook in zijn broekzak en pakte zijn mobiel. Het was misschien heel raar, maar Valentijn wilde een herinnering aan dit moment hebben. Hij legde zijn hand zacht op Milans hand en maakte zo een foto van de handen met de ringen. Het was de laatste herinnering aan Milan. Milan die hem op een of andere manier toch nog postuum ten huwelijk had gevraagd of zo. Hij wilde herinneren hoe Milans ring eruit zag. Een foto de verdere dode Milan wilde hij niet, maar op de foto met alleen de handen was niet per se te zien dat Milan dood was. Valentijn deed zijn telefoon weer in zijn broekzak en legde Milans handen plechtig op zijn buik neer, het armbandje subtiel zichtbaar met de naam goed naar boven en de hand met de ring als bovenste hand. Hij drukte nog een laatste kus op Milans lippen, streek voor het laatst die mooie haren goed en liep toen naar de ontvangstruimte voor alle genodigden. De begrafenis zou bijna beginnen. Terwijl hij de ruimte in liep, droogde hij voorzichtig zijn tranen.
"Don't only practice your art, but force your way into its secrets, for it and knowledge can raise men to the divine."

irauhl
Berichten: 26332
Lid geworden op: 28 apr 2015, 14:13

Re: orpg' No one can change a person, but a person can be the reason someone changes..

Bericht door irauhl » 16 jan 2020, 14:45

Tyler had nog even naar Valentijn gekeken, waarna hij zich naar de ontvangstruimte begaf. Daar stonden al een hoop mensen, vrienden en familie van Milan en zijn ouders, iets wat natuurlijk logisch was. Ook zag Tyler Valentijn’s moeder binnen komen. Hij liep dan ook meteen naar de dame toe en gaf haar even een stevige knuffel. ‘Hij zal er zo wel aan komen.’, zei Tyler zacht, doelend op Valentijn. ‘Ik haal wel even een kopje koffie voor u.’ Tyler kreeg een kus op zijn wang gedrukt en een lieve glimlach toegeworpen. ‘Dankjewel lieverd.’, zei Val’s moeder toen, waarna Tyler even een kopje koffie voor haar haalde. Eenmaal terug bij haar aangekomen gaf hij haar de koffie. En kort daarna kwam Valentijn binnen, terwijl hij zijn tranen droogde.
Better make up your mind, what do you mean?

Gebruikersavatar
qwerty22033
Berichten: 17072
Lid geworden op: 11 mei 2015, 18:19
Locatie: Somewhere over the Rainbow
Gender:

Re: orpg' No one can change a person, but a person can be the reason someone changes..

Bericht door qwerty22033 » 16 jan 2020, 15:01

Valentijn keek naar de ontvangstruimte en alle mensen die er waren. Het waren toch wel veel mensen... Had hij zin in menselijk contact? Niet echt, maar goed. De meeste mensen kende hij wel goed, een aantal mensen kende hij van gezicht en slechts enkele mensen herkende hij helemaal niet, maar hij had ook eigenlijk nog nooit alle neefjes en nichtjes en dergelijke ontmoet aan de kant van Milan. Er waren er altijd wel wat op reis geweest of zo. Met kerst zou hij ze ontmoeten, maar ja... Nu was er geen kerst meer met Milan.. Valentijn zag zijn moeder en liep daar maar naartoe. Hij knuffelde haar stevig en vertelde daarna over de verlovingsringen terwijl hij zijn ring liet zien. Hij kreeg spontaan weer tranen in zijn ogen.
Niet veel later begon de hele begrafenis. Valentijn zag er ontzettend tegenop. Hij zat vooraan en luisterde naar het algemene praatje. Na het algemene praatje, kwamen familieleden spreken, herinneringen ophalen. Ook Valentijn had een praatje, maar dat had hij vlak voor zijn moment van spreken weer helemaal omgegooid. Hij vertelde globaal wat over de eerste ontmoeting, hoeveel Milan hem geholpen had om uiteindelijk uit de kast te komen naar zijn ouders toe, de snelheid waarin duidelijk werd dat ze met elkaar oud wilden worden... Hij bracht andere leuke herinneringen op, uitspraken van Milan die hem zo kenmerkten... Uiteindelijk kwam hij bij het samenwonen en de kinderwens. Dat ze besloten er echt voor te gaan en dat de kleine bijna geboren zou worden, dat Milan daar zo enthousiast over was geweest en het nu moest missen... En tot slot kwam er nog een nieuw stuk bij, het stuk over het plan hoe Milan hem ten huwelijk wilde vragen en de ringen die hij vandaag nog gekregen had, dat ze bij deze toch nog een beetje verloofd waren. De toespraak had grappige en verdrietige momenten en Valentijn vocht zich er doorheen. Hij hield het natuurlijk niet droog. Hij moest pauzes inlassen en moeite doen om zijn gesnikte woorden verstaanbaar te houden. Hij sloot af met een laatste zin die hij direct naar Milan richtte, dat hij ontzettend veel van Milan hield en dat Milan altijd de tweede vader van de kleine zou blijven, dat hij zijn uiterste best zou doen om de kleine duidelijk te maken hoe geweldig zijn tweede vader is, ondanks dat de kleine hem nooit zou kunnen ontmoeten.
Na de hele toespraak liet Valentijn zich vermoeid van emoties weer op zijn stoel zakken.
"Don't only practice your art, but force your way into its secrets, for it and knowledge can raise men to the divine."

irauhl
Berichten: 26332
Lid geworden op: 28 apr 2015, 14:13

Re: orpg' No one can change a person, but a person can be the reason someone changes..

Bericht door irauhl » 16 jan 2020, 15:25

Toen de ceremonie begon nam Tyler ergens plaats. Hij hoefde niet voor aan te zitten, dat liet Tyler aan de familie over. Echter had Valentijns moeder hem wel overgehaald om opnde tweede rij achter Valentijn te komen zitten, dus dat hadden ze gedaan. Valentijns vader was nergens te bekennen en daar baalde Tyler toch stiekem wel een beetje van. Wat was het toch eigenlijk ook een eikel.
Toen Valentijn begon met zijn praatje luisterde iedereen aandachtig naar hem. Het grootste gedeelte van de mensen liep te janken en ook Tyler kon het niet droog houden. Zodra Valentijn na een lange tijd klaar was en weer was gaan zitten legde Tyler zijn hand even op zijn schouder. ‘Mooi gedaan Val.’, zei hij zacht tegen zijn beste vriend, waarna hij een zacht kneepje in Val’s schouder gaf. Daarna ging Tyler weer recht zitten. Hij vond het vreselijk om zijn beste vriend zo te moeten zien, maar het was wel een onderdeel van de afsluiting en dat had Valentijn nodig. Iedereen had dat nodig. Uiteindelijk zou het meer rust geven.
Better make up your mind, what do you mean?

Gebruikersavatar
qwerty22033
Berichten: 17072
Lid geworden op: 11 mei 2015, 18:19
Locatie: Somewhere over the Rainbow
Gender:

Re: orpg' No one can change a person, but a person can be the reason someone changes..

Bericht door qwerty22033 » 16 jan 2020, 16:10

Valentijns vader was niet uitgenodigd, Valentijn had het hem nog steeds niet vergeven dat hij zo lelijk had gedaan tegen Milan en net na de schietpartij ineens terugkrabbelde met excuses. Alle andere pogingen van zijn vader om te bewijzen dat het hem echt speet, waren in ruzies geëindigd. Valentijn was gewoon niet in de juiste hoedanigheid. Wat hij niet wist, was dat zijn vader zijn moeder gesmeekt had om een brief mee te nemen die hij voor Valentijn geschreven had. Steeds vaker had de oude man tegen zijn vrouw gezegd dat het hem echt speet, dat hij van zichzelf baalde, dat het hem pijn deed om zijn zoon zo te zien en dat hij door het praten met mensen en het rondzoeken op internet begrip voor de situatie en de geaardheid begon te krijgen. Valentijns moeder had de brief meegenomen en moest hem alleen nog op het juiste moment aan haar zoon geven.
Valentijn keek op toen hij een hand op zijn schouder voelde en knikte zwak. Kort daarna voelde hij een andere hand, een vrouwelijke hand met een zwakker kneepje, dat was zijn moeder. Ze zei niets, maar dat was ook niet nodig.
De ceremonie werd afgerond en werd het tijd om de kist naar buiten te dragen. Dat werd gedaan door professionele dragers. Valentijn en Milans ouders hadden niets gezien in het zelf dragen. Straks zou de kist vallen of zo. De tocht naar het graf was voor iedereen die wilde, de rest kon wachten in de ontvangstruimte waar later ook de condoleance plaats zou vinden. Valentijn ging natuurlijk wel mee. Zijn tranen waren ondertussen gedroogd. Hij had een groot boeket met bloemen in zijn handen. Het was een mooie bonte bos, wat in contrast stond met al het zwart dat hij aan had. Stilletjes keek hij naar hoe de kist het graf in zakte, heel rustig en beheerst. Hij was de eerste die bij het graf door zijn hurken ging en de grote bos met bloemen in het graf legde. De rest van de bloemen die meegenomen waren, zouden op het graf komen om de plek straks minder kaal te maken als het graf dicht was en de liggende en staande grafsteen nog geplaatst moesten worden. Gek genoeg wilde Valentijn ook blijven kijken naar hoe het graf dichtgemaakt werd. Hij wilde niet helpen met dichtmaken, dat lukte hem niet. Hij wilde wel blijven kijken, het had wat. Het was rustgevend haast. Het was alsof het dichtmaken van het graf een definitieve afsluiting was. Als hij dit niet had gezien, was het graf open gebleven,als een open einde, als iets onaf. Nu ging het mooi dicht. Hij keek naar de zee aan bloemen die ontstond en glimlachte zwak, de tranen in zijn ogen. Er zaten veel van Milans lievelingsbloemen tussen en alles was lekker bont. Milan hield van bonte veldboeketten. Toen alle bloemen gelegd waren en hij een tijdje naar de zee met bloemen had staan kijken, draaide Valentijn zich om. Hij keek nog eens achterom, fluisterde zacht dat hij van Milan hield en liep dan terug naar het gebouw waar de condoleance plaats zou vinden.
"Don't only practice your art, but force your way into its secrets, for it and knowledge can raise men to the divine."

irauhl
Berichten: 26332
Lid geworden op: 28 apr 2015, 14:13

Re: orpg' No one can change a person, but a person can be the reason someone changes..

Bericht door irauhl » 16 jan 2020, 19:45

Tyler was mee gegaan naar buiten maar dan niet voor zichzelf. Hij wilde er zijn voor Valentijn, voor het geval dat hij in elkaar zou storten. Dat gebeurde gelukkig nog niet. Zodra Milan dan ook naar de plek was gedragen waar hij begraven zou worden, bleef Tyler even staan. Hij had zijn bos bloemen al naar het huis van Milan's ouders gestuurd puur omdat Tyler zeker wist dat hij in zou storten als hij ze zelf bij Milan neer moest leggen. Tyler had zo'n vreselijke hekel aan begrafenissen. Hij kon er gewoon niet tegen.
Zodra ze de kist dan ook hadden laten zakken, bleef Tyler nog even staan kijken naar Valentijn. Maar al snel had hij besloten om hem nog eventjes alleen te laten. Als Valentijn behoefte had aan een arm om hem heen of een dikke knuffel, dan zou hij hopelijk zelf wel naar hem toe komen. Tyler draaide zich om en liep toen rustig naar binnen toe, naar het gebouw van de condoleance. Hij keek even kort verdwaald rond. De muren begonnen nu toch wel een beetje op Tyler af te komen. Door de begrafenis van Milan beleefde hij die van Lauren weer even helemaal opnieuw en dat vond hij verschrikkelijk. Tyler kon wel janken op het moment. Hij liep dan ook vrijwel meteen terug naar buiten en stak daar een sigaret op. Hij zakte zachtjes door zijn knieën en bleef een tijdje op hurken voor het gebouw zitten, starend naar het gras.
Better make up your mind, what do you mean?

Gebruikersavatar
qwerty22033
Berichten: 17072
Lid geworden op: 11 mei 2015, 18:19
Locatie: Somewhere over the Rainbow
Gender:

Re: orpg' No one can change a person, but a person can be the reason someone changes..

Bericht door qwerty22033 » 16 jan 2020, 20:07

Valentijn had Tyler gezien op een klein afstandje van de ingang van het gebouw. Hij zag al snel dat Tyler zat op zo'n manier die al vertelde dat Tyler beter even alleen gelaten kon worden. De houding, de sigaret... De begrafenis en alles zat hem niet goed en Valentijn snapte dat ook wel. Lauren. Hij liet zijn beste vriend daarom ook maar even en liep naar binnen voor de condoleance. Uit beleefdheid bleef hij binnen maar het liefst rende hij terug naar Milan, naar de zee van bloemen, naar al die bonte veldboeketten. Als Valentijn geen handdrukken en knuffels in ontvangst nam, prutste hij onhandig aan het armbandje van Milan of de ring. Gelukkig gingen er ook steeds meer mensen weg. De groep werd steeds kleiner en bestond steeds meer uit de mensen die het dichtst bij Milan stonden; familie, hele goede vrienden, Valentijns moeder, Valentijn en Tyler. Toen alle condoleances geweest waren en iedereen die er nog wat elkaar de hand al geschud had, zocht Valentijn in stilte een hoekje op. Hij had geen behoefte aan verdere gesprekken. Hij zou wachten totdat iedereen weg was en dan zou hij teruggaan naar de zee van bloemen. Hij zou Tyler nog even bedanken voor alles en checken of met hem alles goed was en dan zou hij de rest van de dag misschien wel doorbrengen bij het graf of zo.
"Don't only practice your art, but force your way into its secrets, for it and knowledge can raise men to the divine."

irauhl
Berichten: 26332
Lid geworden op: 28 apr 2015, 14:13

Re: orpg' No one can change a person, but a person can be the reason someone changes..

Bericht door irauhl » 16 jan 2020, 20:19

Tyler had drie sigaretten gerookt en zo'n half uur lopen janken tot hij weer op stond en naar binnen ging. Hij haalde even een hand door zijn haren heen en zuchtte diep. Tyler wilde het aller liefst naar huis toe. Hij wilde op de bank of in bed liggen en janken. Tyler voelde zich dan ook verschrikkelijk op het moment. Zijn hart ging te keer en hij voelde zich alles behalve op zijn gemak. Eenmaal binnen keek Tyler even kort en onwennig rond. Hij pakte maar een kopje koffie en ging toen ergens zitten, weg uit de buurt van alles en iedereen. Hij had de familie van Milan al gecondoleerd, dus dat hoefde Tyler niet meer te doen. Zijn ogen waren rood van het huilen en Tyler had geen behoefte meer om met mensen te praten. De enige die tegen hem mochten praten waren Valentijn en zijn moeder. Tyler nipte wat van zijn koffie en keek na een tijdje de grote ruimte rond, tot hij erachter kwam dat zowat iedereen al weer weg was. Een kleine zucht verliet Tyler's lippen, waarna hij de koffie achterover gooide en op stond. Hij kon misschien beter maar gewoon naar huis toe gaan. Misschien moest hij Valentijn nog even thuis brengen? Tenzij zijn beste vriend dat niet wilde, dan ging Tyler gewoon naar huis toe en dan kon hij de rest van de middag in bed liggen.
Better make up your mind, what do you mean?

Gebruikersavatar
qwerty22033
Berichten: 17072
Lid geworden op: 11 mei 2015, 18:19
Locatie: Somewhere over the Rainbow
Gender:

Re: orpg' No one can change a person, but a person can be the reason someone changes..

Bericht door qwerty22033 » 16 jan 2020, 20:37

Valentijn keek op toen zijn moeder bij hem kwam en hem vertelde dat ze nog een brief van zijn vader had. Hm.. Valentijn wilde hem eigenlijk niet aannemen maar deed dat uiteindelijk toch wel. "Lees hem wanneer jij er aan toe bent, ik weet zelf ook niet wat erin staat, maar neem je tijd," zei zijn moeder zacht. Oké, prima. Hij stopte de brief in zijn broekzak en legde zijn hoofd tegen zijn moeders schouder aan.
Een hele tijd later kwam Tyler weer binnen. Valentijn zat weer alleen en zag zijn beste vriend binnenkomen. Jezus... Dat was dus wel degelijk één woord geweest: Lauren. Met tegenzin kwam Valentijn van zijn plek af om naar Tyler te lopen. Tyler had echter hetzelfde idee of zo want Tyler stond ook op en in het midden van hun pad naar elkaar toe, troffen ze de ander. Nog voordat een van beiden wat kon zeggen, ging Valentijns telefoon. Hm? Wie belde hem nu?! Valentijn pakte zijn telefoon en nam op. Al snel trok hij wit weg, witter dan hij al was. "Oh.." mompelde hij zacht. "N-nu? Echt nu? Als in.. Vandaag? D-dit moment? Oh.." Dat had hij nu niet gewild, niet vandaag! Hij kon dit echt niet aan nu. Hij had een zuster aan de telefoon die hem even vertelde dat de draagmoeder net binnen was gekomen met weeën en dat het al behoorlijk aan het opschieten was en dat hij eigenlijk nu moest komen, wilde hij de bevalling nog meemaken. Ofja, er was eigenlijk geen vraag of hij dat wilde, het werd min of meer van hem verwacht. Of hij kon komen, of hij tijd had, in staat was te komen? "Uhh... J-ja, min of meer... I-ik-- ja, mijn vriend-- verloofde-- uhh.. vandaag, zonet begraven maar uhh, ja, ja ik kan wel komen. Ik weet niet of ik momenteel de juiste steun ben of zo, maar ja.." mompelde hij, zijn stem sloeg over van emotie toen hij mededeelde dat Milan zojuist begraven was.
Verslagen hing Valentijn op. Hij keek Tyler aan en voelde de tranen weer opwellen. Hij stond alleen niet toe dat hij echt ging huilen. Hij wreef ruw in zijn ogen en keek met een trillende onderlip naar zijn beste vriend. "De kleine komt eraan.." fluisterde hij zacht. "Als in nu, vandaag, nu.."
"Don't only practice your art, but force your way into its secrets, for it and knowledge can raise men to the divine."

irauhl
Berichten: 26332
Lid geworden op: 28 apr 2015, 14:13

Re: orpg' No one can change a person, but a person can be the reason someone changes..

Bericht door irauhl » 16 jan 2020, 21:09

Tyler wilde naar Valentijn toe lopen, maar onderweg naar hem toe, liep hij hem al een soort van tegen het lijf. Eigenlijk net toen Tyler iets wilde zeggen, ging Valentino's telefoon af. Tyler slikte even en wreef kort in zijn ogen om een poging te doen om zijn nog altijd vochtige ogen te drogen, maar erg goed lukte dat niet.
Tyler volgde Valentijn's bewegingen en zag hem zijn telefoon opnemen. Toen hij helemaal wit weg trok, ging Tyler's wenkbrauw omhoog. Wat was er aan de hand? Hij keek zijn beste vriend dan ook even vragend aan terwijl hij nog altijd aan het bellen was. Wat was er gebeurd?
Toen Valentijn aan degene aan de andere kant van de lijn uitlegde dat hij zijn vriend net had begraven, zette Tyler een kleine stap in Valentijns richting. Hij sloeg voorzichtig zijn arm om hem heen en trok hem zachtjes naar zich toe. 'Je wat? Nu?' Wat een klote timing. Tyler schudde vol ongeloof zijn hoofd en haalde even diep adem. 'Oke. Dan breng ik je nu naar het ziekenhuis. Hij of zij heeft je nodig, en hard ook.', zei hij zacht. Tyler legde zijn handen tegen Valentijns wangen aan zodat hij hem wat beter aan kon kijken. 'Ik stuur je moeder langs je huis om de spullen op te halen, en anders haal ik straks alles voor je op. Maar ik breng jou nu eerst naar het ziekenhuis.' Zijn beste vriend was net de liefde van zijn leven kwijt geraakt en nu werd zijn zoontje of dochter geboren.. Die situatie kwam Tyler ontzettend bekend voor, een soort van.. En dat voelde hij tot diep in zijn botten. Tyler voelde zich alles behalve goed op het moment, mij hij moest er zijn voor Valentijn. Daar was geen twijfel over mogelijk. 'Kom..' Tyler pakte voorzichtig Valentijn's hand vast en trok hem toen zachtjes met zich mee.
Better make up your mind, what do you mean?

Gebruikersavatar
qwerty22033
Berichten: 17072
Lid geworden op: 11 mei 2015, 18:19
Locatie: Somewhere over the Rainbow
Gender:

Re: orpg' No one can change a person, but a person can be the reason someone changes..

Bericht door qwerty22033 » 16 jan 2020, 21:27

Valentijn knikte zwak, vol ongeloof. Hij was helemaal verdoofd, wist niet wat hij moest doen. zijn hart schreeuwde naar rust, naar een potje janken bij de zee van bloemen maar hij moest naar het ziekenhuis. Het was fijn dat Tyler wat helderder was. "O-oké.. Wacht, jouw auto. Mijn moeder was met de bus maar kan rijden met mijn auto, dan heeft ze de huissleutel ook," mompelde hij in een helder moment. Hij liet zich meetrekken, zocht zijn moeder, gaf zijn sleutelbos en kon alleen huilend de woorden 'baby' en 'ziekenhuis' uitbrengen voordat Tyler hem de ruimte uitgetrokken had. Hieraan had zijn moeder ook genoeg, zoals wel vaker.
Niet veel later was Valentijn in het ziekenhuis. Hij had Tyler ervan overtuigd dat hij dit alleen zou doen en had hem naar huis gestuurd, naar Mila. Valentijn zag in zijn eigen chaos namelijk wel dat Tyler ook dringend rust nodig had na vandaag. In volledige grafstemming kwam hij de kamer in. Hij excuseerde zich voor het feit dat hij wat laat was en dat hij er zo uitzag maar het nieuws van de begrafenis was ondertussen al bij heel het helpende team bekend en ze zorgden er waar mogelijk ook voor dat Valentijn even tot rust kwam. Toen dat gelukt was, probeerde Valentijn te helpen waar mogelijk. Zijn helpende taak bestond voornamelijk uit het vasthouden van de hand van de draagmoeder. Dat was al moeilijk zat, Valentijn kon alleen maar denken aan Milans hand die hij ook al zo vaak zo vastgehouden had sinds hij dood was en hij uit het onderzoekslab weg was. Het lukte hem met moeite om zijn traanogen een beetje in bedwang te houden. Spraakzaam was hij niet maar hij probeerde wel te helpen. Dat was het minste wat hij kon doen voor de vrouw die zijn zoontje droeg en nu op de wereld zette.
Aan het einde van de dag was het moment daar echt, het moment dat Valentijn zijn kleine vast mocht houden. Zacht snikkend, omdat hard huilend de baby af zou schrikken, zat hij op de stoel, de kleine in een fijne doek gewikkeld tegen zijn blote borst. Hij was blij met de kleine, al zou je dat nu niet zeggen als je hem zo zag zitten. Hij bekeek al snikkend het kleine hoofdje, de kleine vingertjes en teentjes. Alles leek te kloppen, niets leek te missen. Het was een jongetje, was hem verteld. Terwijl Valentijn zo naar zijn kleine jongetje keek, werd het hem duidelijk: Flynn Milano Castillo. Flynn was Milans favoriete jongensnaam voor de toekomstige kleine, Milano was voor Milan, een herinnering aan Flynns andere papa, en dan natuurlijk Valentijns achternaam.
"Don't only practice your art, but force your way into its secrets, for it and knowledge can raise men to the divine."

irauhl
Berichten: 26332
Lid geworden op: 28 apr 2015, 14:13

Re: orpg' No one can change a person, but a person can be the reason someone changes..

Bericht door irauhl » 16 jan 2020, 22:20

Tyler knikte. 'Ja, we gaan in mijn auto. Maak je maar geen zorgen.', zei hij zacht. Tyler liep met Valentijn naar zijn auto toe, waar de beide heren instapten. Daarna reden ze al gauw door naar het ziekenhuis. Daar eenmaal aangekomen had Valentijn Tyler eigenlijk meteen weer naar huis gestuurd. En daar baalde Tyler ontzettend van. Hij wilde, nee hij moest er zijn voor zijn beste vriend. Maar wat als Valentijn helemaal geen behoefte aan hem had op het moment? Hij wilde zich dan ook niet aan hem opdringen, zeker niet. Tyler wilde er gewoon voor Valentijn zijn.
Met een diepe zucht en veel tegenzin was Tyler dan ook maar gewoon naar huis toe gereden. Onderhand waren ze dan ook al uren verder en was Tyler nog altijd niet in slaap gevallen. Mila was nog altijd bij zijn moeder, gewoon omdat Tyler even een momentje voor zichzelf nodig had. Wel was hij ontzettend benieuwd naar of Valentijn al vader was geworden of niet. Het duurde nu namelijk wel heel erg lang. Moest hij hem een berichtje sturen? Nee, Valentijn zou hem wel bellen als het zo ver was.. Toch?
Better make up your mind, what do you mean?

Gebruikersavatar
qwerty22033
Berichten: 17072
Lid geworden op: 11 mei 2015, 18:19
Locatie: Somewhere over the Rainbow
Gender:

Re: orpg' No one can change a person, but a person can be the reason someone changes..

Bericht door qwerty22033 » 16 jan 2020, 22:57

In de uren die volgden zat Valentino met zijn kleine Flynn in zijn armen, snikkend, complete chaos. De kleine moest natuurlijk ook even wat eten maar buiten dat was de kleine bij hem. In de chaos van emotie gaf kleine Flynn hem wel enige kalmte. Het enige dat hij kon doen was slapen en eten. Het was een klein warm bolletje tegen zijn borst. Uiteindelijk bracht hij zijn moeder, Milans ouders en Tyler op de hoogte. Hij had alleen geen behoefte aan bezoek, gaf hij eerlijk toe. Als de kleine morgen naar huis mocht, was het bezoek in de middag welkom. Hij stuurde iedereen een eerste foto van de kleine Flynn tegen zijn borst als compensatie voor het feit dat ze niet direct konden komen.
De volgende dag mocht Flynn naar huis. Valentino's moeder had de auto en de spullen gebracht en ook het babyzitje goed gemonteerd. Het eerste wat Valentino deed toen hij thuis was, was zijn kleding van de begrafenis uitdoen en een joggingbroek en trui van Milan aantrekken. Hij spoot een subtiel luchtje van Milan op en ging met Flynn tegen zich aan op het grote bed zitten. Niet veel later was hij in slaap gevallen. De bel zou hem wel wekken als er visite was.
"Don't only practice your art, but force your way into its secrets, for it and knowledge can raise men to the divine."

irauhl
Berichten: 26332
Lid geworden op: 28 apr 2015, 14:13

Re: orpg' No one can change a person, but a person can be the reason someone changes..

Bericht door irauhl » 17 jan 2020, 09:07

Het had lang geduurd voordat Tyler bericht kreeg van Valentijn, maar dat was niet erg. Hij moest dan ook gewoon rustig de tijd nemen om alles even te verwerken. Echter toen hij een foto kreeg van de kleine smolt Tyler helemaal. Wat een pracht baby.
De volgende dag was Tyler eigenlijk vrij laat wakker. Dit omdat zijn moeder Mila nog altijd had en dat vond Tyler stiekem wel heel erg fijn. Echter werd hij wel wakker doordat zijn moeder aan de deur kwam om Mila thuis te brengen. Ook had de dame een grote tas met boodschappen bij zich, die ze had gekocht voor Valentijn. Ze had besloten om nog niet naar hem toe te gaan, vooral omdat de eerste dagen waarschijnlijk ontzettend druk zouden zijn en Tyler's moeder wilde Valentijn een beetje rust gunnen na de hevige begrafenis. Echter was Tyler wel van plan om te gaan en dus had zijn moeder een tas met allemaal eten en drinken gebracht, met nog wat babykleertjes als cadeau.
Toen Tyler dan ook gedoucht en aangekleed was, begaf hij zich naar het huis van zijn beste vriend. Zodra hij daar aan kwam zag hij al een auto staan, dus hij was niet de enige. Tyler belde aan en wachtte geduldig met de tas met boodschappen in zijn ene hand en het autozitje met Mila daarin, in zijn andere hand tot de deur geopend zou worden.
Better make up your mind, what do you mean?

Gebruikersavatar
qwerty22033
Berichten: 17072
Lid geworden op: 11 mei 2015, 18:19
Locatie: Somewhere over the Rainbow
Gender:

Re: orpg' No one can change a person, but a person can be the reason someone changes..

Bericht door qwerty22033 » 17 jan 2020, 11:24

Net voor het middaguur werd Valentino wakker door de deurbel. Met kleine Flynn veilig in zijn armen liep hij naar beneden, slaperige blik, warrig haar. Het was zijn moeder. Hij glimlachte zwak en liet haar binnen. Of hij de brief van zijn vader al gelezen had? Nee, nog niet. Niet aan toegekomen. Misschien vanavond, als hij zich goed voelde. Valentino respecteerde het wel dat zijn vader de afstand hield en nu niet meegekomen was. Zijn moeder maakte hem wat middageten en hielp Valentijn met het klaarmaken van een flesje voor Flynn. Wist hij veel waar hij allemaal op moest letten.. Hij leek spontaan vergeten hoe Tyler dat met Mila deed, maar toen zijn moeder het hem uitlegde en hij die handelingen volgde, voelde het op een of andere manier goed. Vermoeid keek hij naar hoe Flynn aan het drinken was. Dit was wel lief, maar wat had hij nu graag Milans armen om zich heen gevoeld, wat had hij graag samen met Milan weggesmolten bij het zien van dat kleine neusje, de kleine vingertjes, de volle bos met haartjes... Flynn had echt een hele bos met haar, het was net een punker, maar Valentijn vond het prachtig.
Zijn moeder was al een tijdje met Flynn aan het knuffelen toen de bel ging, Milans ouders. Hij knuffelde Milans ouders stevig en liet ze binnen. Door de hectiek had hij helemaal niet aan beschuit met muisjes gedacht of zo en een geboortekaartje was nog niet gedrukt en niet de deur uitgegaan of zo, dat moest allemaal nog. Zijn moeder had heel provisorisch wat slingertjes opgehangen aan de dakgoot en ook Milans ouders hadden een kleinigheidje mee om van buiten kenbaar te maken dat er een jongetje geboren was.
Flynn was al rondgegaan tussen zijn drie grootouders toen de bel weer ging. Valentijn kwam van de bank af, wreef in zijn ogen en opende de voordeur. Ah, Tyler. En Mila! Valentijn glimlachte zwak en knielde bij Mila neer. "Wat ben je groot geworden..." zei hij zacht terwijl hij even naar haar handjes keek en zich verbaasde over hoe klein die van Flynn dan wel niet waren. Mila was al weer een maand of negen en nu al kon Valentijn het zich maar moeilijk voorstellen dat Mila ooit ongeveer net zo klein was als Flynn. En Flynn zou ooit net zo groot zijn als Mila nu. Hij kwam overeind en liet Tyler binnen. "Je bent de laatste die ik vandaag verwacht," glimlachte hij. Hij had naast zijn moeder, Milans ouders en Tyler ook niemand een berichtje gestuurd. Dat zou wel met de kaartjes gebeuren.
"Don't only practice your art, but force your way into its secrets, for it and knowledge can raise men to the divine."

Plaats reactie