ORPG)) We all need a second chance sometimes

Gebruikersavatar
ShakenAngel
Berichten: 16849
Lid geworden op: 20 jul 2015, 19:25
Gender:

ORPG)) We all need a second chance sometimes

Bericht door ShakenAngel » 06 aug 2017, 16:36

Met qwerty22033 :D

Jij mag beginnen, mijn karakter komt zo!

Meet Harvey Hugo Gall, 24 jaar
IMG_2283.JPG
IMG_2283.JPG (276.1 KiB) 5874 keer bekeken

Gebruikersavatar
qwerty22033
Berichten: 22368
Lid geworden op: 11 mei 2015, 18:19
Locatie: Somewhere over the Rainbow
Gender:

Re: ORPG)) We all need a second chance sometimes

Bericht door qwerty22033 » 06 aug 2017, 18:59

Sophie Turner, 22 jaar

Met mijn handen en armen vol tassen probeer ik wat onhandig de voordeur te openen. Natuurlijk gaat dat weer niet zoals ik wil. Ik zucht zacht, zet wat tassen op de grond en probeer het opnieuw. Als de deur open is, pak ik de tassen weer en loop ik naar binnen. Ik loop naar binnen en sluit de deur weer met mijn voet. Snel loop ik naar de keuken toe, want de tassen zijn redelijk zwaar. Het zijn namelijk boodschappentassen vol met boodschappen. Ik haal de tassen leeg, zet in de koelkast wat in de koelkast moet, in de vriezer wat in de vriezer moet en zo verder. Als alle boodschappen opgeruimd zijn, op een tasje dat naar boven moet na, loop ik terug naar de gang. Ik loop naar de deurmat toe waar een stapel met post ligt. Ik pak de post op en kijk snel door het stapeltje. Reclame, reclame, belastingen, nog meer reclame... Ik frons even als ik een envelop vind die ik niet kan plaatsen. Achter die envelop vind ik nog een envelop die ik niet kan plaatsen, kleiner. Met die bedenkelijke frons nog tussen mijn wenkbrauwen loop ik naar de woonkamer toe. Ik leg al mijn post op de salontafel neer, behalve de twee enveloppen. Ik begin met de kleine envelop met het moderne handschrift voorop. Als ik het kaartje zie dat uit de envelop komt, wordt de frons tussen mijn wenkbrauwen nog dieper. Ik open het kaartje en begin te lezen.

Afbeelding
"Don't only practice your art, but force your way into its secrets, for it and knowledge can raise men to the divine."

Gebruikersavatar
ShakenAngel
Berichten: 16849
Lid geworden op: 20 jul 2015, 19:25
Gender:

Re: ORPG)) We all need a second chance sometimes

Bericht door ShakenAngel » 06 aug 2017, 21:43

Ik zit tegenover de notaris aan de tafel in de keuken en staar in mijn half lege koffiemok. Ik heb amper gehoord wat hij aan me vroeg. Pas als ik zijn hand op mijn onderarm voel kijk ik op in zijn ogen. Zijn blik staat vol met medelijden. 'Wil je even pauze?' Vraagt hij waarna ik al vrij snel knik. De dood van mijn geliefde oma kwam niet onverwachts, de laatste paar weken is ze ontzettend ziek geworden en sinds vorige week kon ze eigenlijk niet meer zelf praten of eten. Maar ze is een vredige dood gestorven. Toch valt het mij zwaar. Maar ook vooral Sydney. Ze was zo dol op haar "oma". Ik drink mijn nog halfvolle koffiemok in één teug leeg en sta op waarna ik even naar haar toe loop in de woonkamer. 'Waar speel je mee?' Vraag ik met een lieve glimlach terwijl ik bij haar neer kniel. Ik houd me sterk voor haar, ze heeft het nodig want zelf heeft ze het zwaar genoeg. Dit wil ik haar met alle liefde besparen.
IMG_2285.JPG
IMG_2285.JPG (54.41 KiB) 5853 keer bekeken

Gebruikersavatar
qwerty22033
Berichten: 22368
Lid geworden op: 11 mei 2015, 18:19
Locatie: Somewhere over the Rainbow
Gender:

Re: ORPG)) We all need a second chance sometimes

Bericht door qwerty22033 » 06 aug 2017, 22:12

Het kaartje dat ik in mijn hand heb, is een rouwkaartje, dat valt niet te missen. De reden van die frons tussen mijn wenkbrauwen is dat ik niet zou weten wie er dood zou moeten zijn. De tekst binnenin maakt veel duidelijk, maar zorgt ook voor meer vragen. Waarom krijg ik dit kaartje? Een kaartje waar tevens in vermeld staat wanneer en waar de begrafenis is. Hoe lang zijn Harvey en ik al uit elkaar? Het begon als een jeugdliefde of zo. Als ik het me goed herinner was ik zestien of zeventien. Het eindigde twee jaar geleden als ik het me goed herinner. Het was ook te mooi om waard te zijn. Een eerste relatie is nooit voor eeuwig. Het was mijn eerste relatie, en dat wist hij. Daarnaast konden jeugdliefdes ook niet eeuwig meegroeien. Dat bleek maar weer. Wie heeft mij dit kaartje gestuurd? Hijzelf? Onmogelijk. Ik leg het kaartje hoofdschuddend naast me op de bank neer en open de grotere envelop met het sierlijke klassieke handschrift. In de envelop zitten aardig wat A4'tjes aan brief. Ik lees dd tekst en bijt op mijn lip. Ik hield van de oma van Harvey, het was bijna mijn eigen oma. Ze hield ook van mij en ze wist dat ik van Harvey hield. Waarom krijg ik dit? Een brief waarin ze terugblikt op al die momenten die ik wil vergeten. Harvey was een klootzak, van begin af aan al. Ik zag het alleen niet, want liefde maakt blind. Ik wrijf wat kwaad in mijn ogen als ik alles gelezen heb. Verdomme, waarom komt dit nu? Wat is dit voor onzin? Ik wil dit alles gewoon vergeten. Ik was het vergeten en dat wil ik eigenlijk zo houden. Dan valt mijn blik op een kaartje dat op mijn schoot gevallen is. Een kaartje van een notarisbedrijf. Ik frons even en zucht diep. En die notaris zal alles duidelijk kunnen maken en uit kunnen leggen waarom ik hierin betrokken word? Ik pak mijn mobiel en besluit die notaris maar eens te bellen.

Afbeelding
"Don't only practice your art, but force your way into its secrets, for it and knowledge can raise men to the divine."

Gebruikersavatar
ShakenAngel
Berichten: 16849
Lid geworden op: 20 jul 2015, 19:25
Gender:

Re: ORPG)) We all need a second chance sometimes

Bericht door ShakenAngel » 06 aug 2017, 22:21

Terwijl ik meekijk hoe de kleine paardjes en poppen op en neer dansen in haar handjes en een heel eigen leven leiden dwalen mijn gedachten af. Misschien was het hele verdriet makkelijker geweest als Sophie er geen rol in speelde. Want zij herinnerd me aan alles wat ik verkeerd heb gedaan. Aan alle verkeerde en stomme keuzes die ik gemaakt heb. Althans, één van die stomme keuzes zit voor me op de grond. Van die heb ik geen spijt. Nooit gehad. Ik druk zachtjes een kus in haar haren en pak ook een pop in mijn handen. Haar donkerbruine haren en lichte ogen hebben wel wat weg van Sophie. Vanuit de woonkamer hoor ik in de keuken de notaris praten. Ik hoor niet alles wat hij zegt, maar hij herhaalt het complete verhaal wat ik hem eerder deze week heb laten lezen in de brief die mijn oma geschreven heeft. De brief waarin ze vraagt om een verzoening tussen mij en Sophie. En als die wens uitkomt, ons beide een geldsom te wachten staat. Het gaat me absoluut niet om het geld, dat kan me gestolen worden. Maar ik wil Sophie niet onder ogen komen, nog niet. Nooit niet, denk ik. Ik ben me steeds meer gaan beseffen hoeveel pijn ik haar gedaan heb, dus ze heeft alle recht om boos op mij te zijn.
IMG_2286.JPG
IMG_2286.JPG (76.38 KiB) 5846 keer bekeken

Gebruikersavatar
qwerty22033
Berichten: 22368
Lid geworden op: 11 mei 2015, 18:19
Locatie: Somewhere over the Rainbow
Gender:

Re: ORPG)) We all need a second chance sometimes

Bericht door qwerty22033 » 06 aug 2017, 22:36

De telefoon gaat maar twee keer over voordat iemand opneemt, en direct is het de notaris zelf. Vriendelijke stem, dat merk ik direct. Ik vertel hem dat ik een rouwkaartje met uitnodiging heb gekregen, en een brief van de oma van Harvey. Als ik wil vragen waarom ik hier een rol in moet spelen, komen de woorden nogal onsamenhangend uit mijn mond, terwijl de zin in mijn hoofd toch perfet liep. Als ik exact hetzelfde verhaal als in de brief te horen krijg, zucht ik zacht, maar ik luister naar alles. Misschien dat dit een enorme aanloop is naar het antwoord op mijn vraag, maar nee, dat is het niet. "Uhm meneer de notaris, exact datzelfde verhaal heb ik net ook gelezen, maar waarom ik? Ik bedoel... Harvey en ik zijn met een reden uit elkaar gegaan en ik heb er geen behoefte aan om hem weer te zien, ook na twee jaar niet. Ik ben niet voor niets verhuisd. Ik snap wel dat dit een nare situatie is, ik weet dat Harvey van zijn oma hield en ik hield ook van haar maar dit gaat niet werken. We zijn uit elkaar gegaan met een reden. Als hij in financiële nood zit, dan oké, dan zal ik me voor de zoveelste keer opofferen voor hem zoals ik wel gewend was, maar dan wil ik hem persoonlijk spreken, via de telefoon. En ik snap dat dit de laatste wens is van zijn oma en we die wens eigenlijk zouden moeten respecteren, maar dit gaat oude wonden openhalen en daar zit ik niet op te wachten. Ik... Ik wil ook niet hard of gemeen over komen maar... Moet dit nou? Ik bedoel..." Verdomme Sophie! Heb je duidelijk gemaakt wat je wil, ga je weer twijfelen aan jezelf, precies als bij Harvey toen. Duidelijk maken dat je het zat bent, dan zijn blik zien en terugkrabbelen. Dat werkt niet, verdomme! Het is je goed recht om te zeggen wat je vindt! Ik zucht diep en wrijf met mijn hand over mijn voorhoofd.
Afbeelding
"Don't only practice your art, but force your way into its secrets, for it and knowledge can raise men to the divine."

Gebruikersavatar
ShakenAngel
Berichten: 16849
Lid geworden op: 20 jul 2015, 19:25
Gender:

Re: ORPG)) We all need a second chance sometimes

Bericht door ShakenAngel » 06 aug 2017, 22:41

Ik frons even als het een tijdje stil blijft in de keuken en loop die kant op. Ik leun tegen de deurstijl aan en kijk naar de notaris die aan de telefoon hangt met iemand. Ik bijt mijn kaken even op elkaar en sla dan mijn blik neer. Het is onbeleefd om hem zo af te gaan staan luisteren, maar iets in mij zegt me dat dit belangrijk is. Ik ga weer aan de tafel zitten en pak de brief van mijn oma er nog eens bij. Alles is zo duidelijk. Zodra de notaris kan bevestigen dat we op zijn minst weer vrienden zijn, zal het geldbedrag beschikbaar komen. Het fortuin van mijn oma, wat niet een kleine som is. Het is enorm veel. Ze heeft er haar hele leven hard voor gewerkt en blijkbaar vindt ze het onze relatie waard. Ik zucht en wrijf door mijn gezicht. Ik kan gewoon niet meer nadenken...
IMG_2284.JPG
IMG_2284.JPG (267.74 KiB) 5839 keer bekeken

Gebruikersavatar
qwerty22033
Berichten: 22368
Lid geworden op: 11 mei 2015, 18:19
Locatie: Somewhere over the Rainbow
Gender:

Re: ORPG)) We all need a second chance sometimes

Bericht door qwerty22033 » 07 aug 2017, 11:33

Ik zucht diep als ik de notaris hoor zeggen dat het ook al goed is als Harvey en ik weer vrienden worden. "Beste meneer de notaris, ik heb daar geen behoefte aan. Ik heb geen behoefte aan Harvey. U zit natuurlijk niet te wachten op een heel verhaal over een cliënt van u, maar u vraagt erom. Harvey en ik kregen een relatie toen ik een jaar of zestien of zeventien was, volgens mij zestien. Hij was twee jaar ouder en ik had al een half jaar een crush op hem. In het begin was alles leuk en lief, maar Harvey is als een jongetje dat uitgekeken raakt op zijn speelgoed. Ik snap dat je een man ruimte moet geven en dat hij soms liever met zijn vrienden is dan met zijn meisje, maar Harvey verkoos altijd andere dingen boven mij. Hij is een egoïst. Zelfs als ik in lingerie voor de tv ging staan, was de tv interessanter. Ik dacht dan dat het wel logisch was, want de lingerie was gewoon niet sexy genoeg, maar uiteindelijk bleek niets sexy genoeg. Ik heb altijd moeite gedaan en nooit wat terug gekregen. Ja, in het begin, toen hij nog niet uitgekeken was op mij of zo. En als ik dan eens zei wat ik voelde, wat ik vond, wat ik wilde, dan werd hij kwaad en probeerde ik hem maar weer te sussen. En dan denkt u, 'ja maar jij had toch ook eerder bij hem weg kunnen gaan?' Ja, daar geef ik u dan gelijk in, maar ik wist niet beter, ik dacht dat het zo hoorde, ik heb bij mijn ouders ook niet anders gezien en uiteindelijk zijn ze gescheiden. Maar hoe dan ook, ik heb nog dagelijks last van de dingen die Harvey gedaan heeft. Zoals u merkt kan ik prima zeggen wat ik vind, maar ik eindig altijd verdomd onzeker omdat ik bang ben iets verkeerds te hebben gedaan. De schuld van die klootzak genaamd Harvey. En nee, nu ga ik niet onzeker eindigen, want u kan me niets door de telefoon. Ik heb geen zin om Harvey te zien, ik doe het niet. Als hij geen financiële nood heeft, doe ik het niet. Misschien doe ik het zelfs niet als hij wel in financiële nood is, ik doe het niet. Ik ga me niet nog eens opofferen voor hem. Ik ga wel naar de begrafenis, maar alleen voor de oma, omdat het ook een beetje mijn oma was en ik er spijt van heb dat mijn relatie met haar ook gebroken is toen ik de relatie met Harvey heb gebroken. Ik doe het alleen voor haar. Als Harvey echt zo graag dat geldbedrag wil hebben, dan moet hij maar moeite doen, dan doet hij maar eens moeite voor mij, dat heb ik wel verdiend na al die moeite die ik voor hem gedaan heb," zeg ik duidelijk en ik haal diep adem. "Sorry, ik moet natuurlijk niet boos worden op u, u hebt mij niets misdaan maarja, ik heb allen uw nummer. Het spijt me, ik laat me waarschijnlijk teveel gaan, maar ik blijf bij mijn punt," voeg ik er zachter en onzekerder aan toe, terwijl ik me nog zo voorgenomen had dat niet te doen.

Afbeelding
"Don't only practice your art, but force your way into its secrets, for it and knowledge can raise men to the divine."

Gebruikersavatar
ShakenAngel
Berichten: 16849
Lid geworden op: 20 jul 2015, 19:25
Gender:

Re: ORPG)) We all need a second chance sometimes

Bericht door ShakenAngel » 07 aug 2017, 12:09

Ik krijg een bepaalde blik van de man in pak voor me die ik niet helemaal kan plaatsen. 'Uiteraard, ik begrijp dat jullie niet over één nacht ijs zijn gegaan. En ik begrijp ook dat je hem niet graag weer wil zien. Maar bedenk even wat er voor jou in zit...' zegt hij waarna ik volledig verstijf. Het is Sophie waar hij mee praat. Ik haal een hand door mijn haren en besluit dan maar mijn hoofd in mijn armen te vouwen en op tafel te leggen. Shit. Dit is onverwachts. Zou ze hem meteen gebeld hebben? Maar waarom vraagt ze niet naar mij? Natuurlijk vraagt ze niet naar mij! Domme Harvey... Ik zucht diep en knijp mijn ogen dicht. Ik wil het eigenlijk niet eens horen. Toch kijk ik weer op naar de notaris. Misschien om een glimp van zijn blik op te kunnen vangen en zo erachter te kunnen komen wat hij denkt, of zij zegt. Hoe raar gaat het zijn als ik haar binnenkort weer onder ogen moet komen?
IMG_2287.JPG
IMG_2287.JPG (237.5 KiB) 5821 keer bekeken

Gebruikersavatar
qwerty22033
Berichten: 22368
Lid geworden op: 11 mei 2015, 18:19
Locatie: Somewhere over the Rainbow
Gender:

Re: ORPG)) We all need a second chance sometimes

Bericht door qwerty22033 » 07 aug 2017, 12:24

Ik zucht weer diep en laat me achterover op de bank vallen. Het is een hoekbank, dus ik heb meer dan genoeg ruimte om languit te kunnen liggen. "Ja, ik weet dat er ook voor mij een bedrag aan zit, maar ik verdien het niet eens. Ik heb haar niet meer gezien sinds ik het heb uitgemaakt met Harvey, ik ben er niet voor haar geweest toen ze enorm ziek werd en ja... Ik verdien het dus helemaal niet. Een erfenis zou naar familie moeten gaan. Kinderen, kleinkinderen, weet ik veel," zeg ik en ik staar naar het plafond. "Maar zoals ik al zei, als het echt moet, dan moet Harvey maar moeite doen, Ik ga die moeite niet nog eens doen. Ik ben er wel klaar mee, meer dan klaar mee, en ik heb eigenlijk ook geen zin om nog uren met u aan de telefoon te hangen want ik moet nog een hoop doen en u waarschijnlijk ook. Ik ga het niet uit mezelf doen, ik wil het niet. Ik wil naar die begrafenis komen, maar niet voor hem, en ik meen het. Ik ga echt niet weer al mijn moeite in die klootzak steken, echt niet. Als hij het wil, zoekt hij het maar lekker zelf uit, dan doet hij zelf maar moeite." Ik zucht weer diep en werp een blik op de klok die aan de muur hangt.

Afbeelding
"Don't only practice your art, but force your way into its secrets, for it and knowledge can raise men to the divine."

Gebruikersavatar
ShakenAngel
Berichten: 16849
Lid geworden op: 20 jul 2015, 19:25
Gender:

Re: ORPG)) We all need a second chance sometimes

Bericht door ShakenAngel » 07 aug 2017, 12:35

Als de notaris lichtjes zijn hoofd schud naar me zucht ik en kijk ik naar Sydney. Natuurlijk wil ze niet. Ik had ook niet anders verwacht. Ik besluit maar een nieuwe pot koffie te zetten. Ik sta op en druk op het knopje van het apparaat zodat het warm kan worden waarna ik er water en koffiepoeder in giet. Ik ga op het aanrecht zitten en staar naar de druppels koffie die in de glazen pot vallen. 'Dat snap ik uiteraard mevrouw, ik zal het hem voorleggen. U hoort nog meer' zegt hij dan vriendelijk. 'Ik wens u een fijne dag' dan hangt hij op en kijkt hij me met een zucht aan. 'Ik ben bang, dat ze minder meewerkend gaat zijn dan we gehoopt hebben...' zucht hij waarna hij er weer wat papieren bij pakt. Ik ga bij hem aan de tafel zitten en knik even. 'Dat had ik al verwacht...' zeg ik waarna ik teleurgesteld mijn blik neersla.
IMG_2288.JPG
IMG_2288.JPG (118.89 KiB) 5815 keer bekeken

Gebruikersavatar
qwerty22033
Berichten: 22368
Lid geworden op: 11 mei 2015, 18:19
Locatie: Somewhere over the Rainbow
Gender:

Re: ORPG)) We all need a second chance sometimes

Bericht door qwerty22033 » 07 aug 2017, 12:44

Ik rol even met mijn ogen als ik de notaris hoor. Ik rol eigenlijk nooit met mijn ogen, maar nu gebeurt het wel even. De notaris kan het toch niet zien of horen. Ik weet dat die man ook maar zijn best doet, maar de toon in zijn stem... Ik kan het niet plaatsen, maar er zit iets in die toon. Alsof ik erg vermoeiend ben volgens de notaris, of erg moeilijk. Ik frons lichtjes en bijt op mijn lip. Ben ik vermoeiend of moeilijk? "Uh, oké, is goed. u ook een fijne dag," zeg ik dan aarzelend en ik hang ook op. Ik ga weer rechtop zitten en staar met een moeilijke blik voor me uit. Ik hou van Harveys oma, echt waar, maar moest ze dit nou echt doen? Ze zag zelf toch ook hoe ontzettend egoïstisch haar kleinzoon was, hoe goed ik mijn best deed, hoe moeilijk ik het vond om er een punt achter te zetten, ondanks dat ik al het recht had om te doen en ik ook erg kwaad was. Zijn oma was misschien wel de enige die maar al te goed doorhad dat onze relatie niet was zoals we lieten blijken. Ik bijt op mijn lip, schud mijn hoofd en sta op. Ik pak de afstandsbediening van de radio, zet wat muziek op en het volume gaat ook direct een stukje omhoog. Ik moet even afleiding hebben, anders ga ik ontzettend lopen piekeren en Harvey is het echt niet waard om over te piekeren. Ik loop naar de keuken en begin de vaatwasser uit te ruimen.

Afbeelding
"Don't only practice your art, but force your way into its secrets, for it and knowledge can raise men to the divine."

Gebruikersavatar
ShakenAngel
Berichten: 16849
Lid geworden op: 20 jul 2015, 19:25
Gender:

Re: ORPG)) We all need a second chance sometimes

Bericht door ShakenAngel » 07 aug 2017, 12:53

De notaris legt me alles uit, wat ze gezegd heeft en hoe ze erover denkt. Ik zucht diep en haal een hand door mijn haren. Dit gaat nog flink even duren... Ik kijk op als Sydney aan komt gelopen met traanoogjes. De arm van haar pop is afgebroken en dat is op dit moment even teveel voor haar. Meteen ben ik vergeten wat Sophie heeft gezegd en richt ik me op mijn dochtertje. Ik til haar op schoot en sla mijn armen om haar heen. 'Shh, het is oke liefje. Papa zal de pop wel maken' zeg ik met een prille glimlach terwijl ik over haar blonde haren strijk. Haar blonde lokken en lichte ogen heeft ze van mij. Alsof ze een kleine kopie is van wie ik ben, hoe ik vroeger was. Ik staar naar de pop met de gebroken arm terwijl ik haar troost. Dan klinkt het piepje wat aangeeft dat de koffie klaar is. Ik til Sydney op mijn heup en schenk twee bekers in. Één voor de notaris en één voor mij. Er is nog zoveel wat geregeld moet worden dat deze man hier zeker tot vanavond nog wel zit...
IMG_2289.PNG
IMG_2289.PNG (650.63 KiB) 5810 keer bekeken

Gebruikersavatar
qwerty22033
Berichten: 22368
Lid geworden op: 11 mei 2015, 18:19
Locatie: Somewhere over the Rainbow
Gender:

Re: ORPG)) We all need a second chance sometimes

Bericht door qwerty22033 » 07 aug 2017, 12:59

Rustig ruim ik de vaatwasser uit. Ik zet de borden weg waar de borden horen, de kopjes waar de kopjes horen en terwijl ik dat alles doe, blijft die moeilijke blik in mijn ogen en die frons tussen mijn wenkbrauwen. Het duurt altijd even voordat ik werkelijk afgeleid raak door de muziek waardoor ik alles vergeet. Als de vaatwasser uitgeruimd is, loop ik terug naar de woonkamer. Ik zet de achterdeur open, zorg dat de kussens weer goed op de bank staan, gooi de reclame in de oudpapiermand en kijk even om me heen. Ik kan ook wel gaan stofzuigen en afstoffen, dan ben ik even bezig en ik moet nu even bezig zijn. Als ik nu ga zitten nietsdoen, raak ik helemaal verzonken in mijn gedachten en dat wil ik niet. Ik wil niet aan Harvey denken, ik heb hem uit mijn hoofd verbannen en dat moet zo blijven.

Afbeelding
"Don't only practice your art, but force your way into its secrets, for it and knowledge can raise men to the divine."

Gebruikersavatar
ShakenAngel
Berichten: 16849
Lid geworden op: 20 jul 2015, 19:25
Gender:

Re: ORPG)) We all need a second chance sometimes

Bericht door ShakenAngel » 07 aug 2017, 13:40

Onder het genot van een kopje koffie, en Sydney die volgens mij een soort van slaapt in mijn armen, praat ik met de notaris verder over de plannen en de financiering van de begrafenis. Ik onderteken een hoop papieren en moet heel wat doorlezen. Er zit nog een hele hoop geregel vast aan zo'n begrafenis. Jammer is dat. Je verliest iemand die je zeer dierbaar is, en dan krijg je al deze zooi er nog bij. Ik zucht zachtjes en sla een bladzijde van een papierwerk om. De eisen voor de erfenis heb ik ook al zo'n vijf keer doorgelezen. Gewoon omdat ik het ergens nog steeds niet kan geloven.
IMG_2275.JPG
IMG_2275.JPG (86.53 KiB) 5805 keer bekeken

Gebruikersavatar
qwerty22033
Berichten: 22368
Lid geworden op: 11 mei 2015, 18:19
Locatie: Somewhere over the Rainbow
Gender:

Re: ORPG)) We all need a second chance sometimes

Bericht door qwerty22033 » 07 aug 2017, 15:48

Tijdens het afstoffen en stofzuigen van de woonkamer en keuken kan ik mijn gedachten aardig verzetten. Het duurt niet lang voordat ik zingend het huis door ga en wat dans op de muziek die opstaat. Dit is het fijne aan op jezelf wonen, je kunt gewoon doen en laten wat je wilt. Binnen de perken natuurlijk, anders krijg je de buren op je dak. Dansen met de stofzuigerstang kan nu ook, niemand die het ziet. Voor iedereen ben ik rustig en serieus, alleen als ik zenuwachtig ben, me ongemakkelijk of onzeker ben ratel ik veel. Ze zien echter nooit deze kant, ze zien nooit de zingende en dansende Sophie. Deze kant durf ik ook niet echt te uiten bij andere mensen of zo, alleen bij mijn ouders en broertje. In een paar soepele bewegingen dans ik van de keuken naar de woonkamer toe om daar van alles schoon te maken.

Afbeelding
"Don't only practice your art, but force your way into its secrets, for it and knowledge can raise men to the divine."

Gebruikersavatar
ShakenAngel
Berichten: 16849
Lid geworden op: 20 jul 2015, 19:25
Gender:

Re: ORPG)) We all need a second chance sometimes

Bericht door ShakenAngel » 07 aug 2017, 16:36

Die avond heb ik maar besloten dat we vroeg naar bed gaan. Sydney blijft hier nog het hele weekend en maandag is de begrafenis. Daarnaast is het een lange dag geweest en ze viel vanmiddag al bijna in slaap. Ik kan de slaap ook wel goed gebruiken eigenlijk. Ze ligt nu op mijn borst terwijl er een Disney film draait die ze al niet eens meer kijkt. Haar duimpje zit in haar mond samen met haar knuffeltje en zo ligt ze te slapen. Ik hou zoveel van haar, niemand kan ooit haar plek vervangen. Ik gaap even onbewust terwijl ik naar de dansende prinsessen op de tv kijk.
IMG_2279.JPG
IMG_2279.JPG (134.79 KiB) 5798 keer bekeken

Gebruikersavatar
qwerty22033
Berichten: 22368
Lid geworden op: 11 mei 2015, 18:19
Locatie: Somewhere over the Rainbow
Gender:

Re: ORPG)) We all need a second chance sometimes

Bericht door qwerty22033 » 07 aug 2017, 16:40

omg die foto!

De hele middag blijf ik bezig. Ik probeer gewoon van alles te vinden om mee bezig te zijn, want ik mag gewoon niet nadenken. Is die klootzak toch nog ergens goed voor, want nu zijn de woonkamer en keuken weer schoon, de ramen zijn gelapt, de tuin is weer netjes gemaakt en al mijn was is gewassen, opgehangen en opgevouwen. Tijdens het eten koken lukt het me ook nog aardig om niet na te denken, maar tijdens het eten zelf gaat het mis. Ik zit in mijn eentje aan de eettafel die veel te groot is voor mij alleen en staar voor me uit. Het eten smaakt goed, daar kan ik niets over zeggen, maar ik heb nu niets meer om me mee bezig te houden en dan ga ik toch weer nadenken. Ik zucht diep en haal een hand door mijn haar. Maandag is de begrafenis dus al... Dan moet ik maar eens bedenken wat ik aan ga doen, en hoe ik ga reageren als ik Harvey toch tegenkom.

Afbeelding
"Don't only practice your art, but force your way into its secrets, for it and knowledge can raise men to the divine."

Gebruikersavatar
ShakenAngel
Berichten: 16849
Lid geworden op: 20 jul 2015, 19:25
Gender:

Re: ORPG)) We all need a second chance sometimes

Bericht door ShakenAngel » 07 aug 2017, 16:47

Ja te schattig toch :)

Ik gaap nog een keer en besluit dan maar wat anders op te zetten. Een misdaad serie. Dat houd me nog wel even wakker. Sydney slaapt toch al dus die krijgt er niks meer van mee. En dat is maar goed ook. Ze heeft al genoeg gezien de afgelopen dagen en ze is nog te jong om er iets van te snappen. Ik kus haar haren zachtjes en betrap mezelf erop dat mijn gedachten weer naar Sophie uitgaan. Hoe zou alles eruit hebben gezien als Sydney van haar was? Van ons. Ik betrap mezelf op een kleine glimlach. Het is stom. Het is mijn eigen schuld dat ze bij me weg is gegaan. Had ik maar niet het bed in moeten duiken met een ander. Maar toch mis ik haar. Het was altijd perfect met haar geweest. Ze hield van me, en ik van haar. Oke, soms was ik haar even beu en zocht ik wat bij anderen, maar ik hield wel van haar. Ik zucht en wrijf door mijn gezicht. Wat een domme gedachten weer...
IMG_2280.JPG
IMG_2280.JPG (64.09 KiB) 5796 keer bekeken

Gebruikersavatar
qwerty22033
Berichten: 22368
Lid geworden op: 11 mei 2015, 18:19
Locatie: Somewhere over the Rainbow
Gender:

Re: ORPG)) We all need a second chance sometimes

Bericht door qwerty22033 » 07 aug 2017, 16:55

ahhh stop it!

Ik vraag me echt hard af waarom alles met Harvey nu weer naar boven moet komen. Ze zeggen wel dat je je eerste relatie nooit helemaal vergeet, maar ik heb hier gewoon last van. Waar een relatie je juist een boost kan geven in zelfvertrouwen en alles, heeft deze relatie er juist voor gezorgd dat ik nog meer aan mezelf ging twijfelen en ik weet dat ik in de twee jaren daarna dat deels weer weg heb weten te werken, maar ik heb er nog steeds meer last van dan nodig. En al die mislukte relaties na Harvey niet te vergeten. Relaties waarin ik te weinig doe, omdat Harvey ook niets deed, relaties met teveel wantrouwen omdat Harvey ook vreemd ging... Hoe hard ik ook probeer alles van me af te zetten, het achtervolgt me gewoon op de achtergrond en ik ben het beu. Het helpt ook niet echt dat ik thuis nooit een goed voorbeeld had. Ik hou van mijn ouders, maar mijn ouders hielden niet van elkaar. Dat is ook de reden dat ik te lang bij Harvey ben gebleven, denk ik. Ik schud mijn hoofd. Waarom wil ik mijn gedrag zo graag goedpraten? Wie zegt dat ik de fout niet was? Misschien was ik juist de fout, misschien kwam het juist door mij. Probeerde ik te hard, was ik niet goed genoeg, vroeg ik teveel? Ik deed mijn best, toch? Ik wrijf gefrustreerd in mijn ogen. Nee! Niet weer aan jezelf twijfelen, verdomme! Je hebt je opleiding succesvol afgerond, je hebt een goede baan, je verdient goed, je hebt goede vrienden. Er is echt niets mis met mij. Ik zucht diep en sta op om mijn bord en bestek af te wassen.

Afbeelding
"Don't only practice your art, but force your way into its secrets, for it and knowledge can raise men to the divine."

Plaats reactie