ORPG | Will I get through to you?

Gebruikersavatar
qwerty22033
Berichten: 17379
Lid geworden op: 11 mei 2015, 18:19
Locatie: Somewhere over the Rainbow
Gender:

ORPG | Will I get through to you?

Bericht door qwerty22033 » 26 sep 2017, 11:25

En weer een orpg met ShakenAngel!! :D :D

Rhys Murphy |22| Zwart haar en groene ogen

Afbeelding
"Don't only practice your art, but force your way into its secrets, for it and knowledge can raise men to the divine."

Gebruikersavatar
ShakenAngel
Berichten: 11826
Lid geworden op: 20 jul 2015, 19:25
Gender:

Re: ORPG | Will I get through to you?

Bericht door ShakenAngel » 26 sep 2017, 11:36

Caleb Manuel Baker - 26

Goed, ik zal bij het begin beginnen. Ik ben Caleb Manuel Baker, maar gewoon Caleb is voldoende. Ik ben zestwintig jaar oud. In de bloei van mijn leven zullen de meeste mensen zeggen. Nou, voor mij geld dat niet. Het was wel zo eerst. Ik was in de bloei van mijn leven. Ik had een paar goede vrienden, zat op een goede universiteit en de dure vakanties die mijn ouders betaalden waren geweldig. Ik had de tijd van mijn leven. De foto's die door het huis hangen bevestigen dat. Wat is er veranderd zul je je dan afvragen? Ik kreeg een ongeluk. Vijf jaar geleden. Iets wat letterlijk mijn hele leven op zijn kop heeft gegooid. Na een coma van drie maanden werd ik wakker zonder ook maar enige functie in mijn lijf vanaf mijn middel naar beneden. Oke. Heftig. Maar daar is mee te leven. Ik kan mijn eigen rolstoel besturen, mijn armen zo trainen dat ik veel zelf kan doen. Maar twee weken later had ik in mijn linkerarm ook al geen functie meer en verminderde het gevoel in mijn borstkas en buik. Niet oke dus. Dat maakt het lastiger om ermee te leven. Onmogelijk zelfs. Voor mij dan. Inmiddels kan ik alleen nog mijn rechter wijsvinger en duim bewegen zelfs na alle therapieën die ik heb gehad. Maar goed. Genoeg met het zielige gedoe, jullie komen er vanzelf wel achter hoe mijn leven er nu uitziet en hoe een levensgenieter als ik, het niet meer ziet zitten om dag in-dag uit enkel nog maar adem te halen om te overleven en niet meer te leven.
2017-02-11 08.54.34.jpg
2017-02-11 08.54.34.jpg (122.85 KiB) 3146 keer bekeken

Gebruikersavatar
qwerty22033
Berichten: 17379
Lid geworden op: 11 mei 2015, 18:19
Locatie: Somewhere over the Rainbow
Gender:

Re: ORPG | Will I get through to you?

Bericht door qwerty22033 » 26 sep 2017, 11:52

Met wat zwart-wit uitgeprinte routebeschrijvingen loop ik rond. Ik had gewoon mijn telefoon kunnen gebruiken, realiseer ik me nu. Ik had gewoon Google Maps kunnen gebruiken om te komen waar ik wezen moet. Maar ja, straks heb ik geen signaal, valt mijn mobiel uit, weet ik veel... Het moet toch niet zo moeilijk zijn? Oh god, straks kom ik te laat! Met mijn blik strak op de printjes gericht, loop ik een kant op. Dat kan natuurlijk niet goed gaan en al snel bots ik tegen een paaltje op. Auw, ow, dat is niet fijn. Oké, misschien toch maar even opletten waar ik loop dan. Na nog een aardig lange tijd rondgedwaald hebben, zie ik ineens waar ik heen moet. Ja, dat moet het zijn! Ik grijns breed en versnel mijn pas. Natuurlijk gaat dat ook weer verkeerd. Ik steek de weg over zonder te kijken, en krijg de schrik van mijn leven. Piepende banden, getoeter, een vloekende bestuurder en mijn hart kloppend in mijn keel. Oké, misschien toch beter opletten weer. Wat onhandig verontschuldig ik me, waarna ik verder ren. Als ik voor het gebouw sta, slik ik even moeizaam. Wat is dit eigenlijk? Een villa, een kasteel? Hoe heet zoiets? Waarom doe ik dit ook alweer? Ohja, voor het geld. En natuurlijk zodat ik iets op mijn CV kan zetten. Ja, geld en werkervaring, daarom. En omdat ik het leuk vind, toch? Ik knik even in mezelf en loop het terrein op. Zullen ze merken dat ik wat te laat ben? Ik bijt op mijn lip als ik voor de deur sta en bekijk mezelf in de weerspiegeling van het glas. Waar is de bel? Moet ik kloppen? Uiteindelijk druk ik op de bel en klop ik even. Ja, zo, nu heb ik beiden gedaan dus nu kan het niet meer fout zijn. Ik haal diep adem, recht mijn rug, zucht tevreden en glimlach zwak. Ja, dat heb ik toch goed gedaan zo.
"Don't only practice your art, but force your way into its secrets, for it and knowledge can raise men to the divine."

Gebruikersavatar
ShakenAngel
Berichten: 11826
Lid geworden op: 20 jul 2015, 19:25
Gender:

Re: ORPG | Will I get through to you?

Bericht door ShakenAngel » 26 sep 2017, 12:04

Ik zit in mijn kamer voor mijn mega grote beeldscherm wat aan de muur hangt. Ik kan het besturen met mijn gezichtsuitdrukking en met mijn twee vingers die nog niet hun functie zijn verloren. Ik lees wat artikelen van de universiteit waar ik aan studeerde. Thomas, mijn dokter, zal zo wel komen voor mijn medicatie en een check-up. Ik scroll door de tekst heen als ik dan de bel hoor. Mijn blik valt op de klok aan de muur. Hij is vroeg. En hij heeft een sleutel, waarom zou hij aanbellen? Ik hoor mijn moeders hakken door het voor mij aangepaste deel van het huis gaan en dan de deur die opent. Ik richt me weer op de artikelen die groot geprojecteerd zijn op het scherm. Dat is misschien nog wel het meest frustrerende. Mijn hersenen werken nog zo goed, ze zijn nog zo slim. Maar het is mijn lijf dat weigert mee te werken.
IMG_1455.PNG
IMG_1455.PNG (1.56 MiB) 3143 keer bekeken

Gebruikersavatar
qwerty22033
Berichten: 17379
Lid geworden op: 11 mei 2015, 18:19
Locatie: Somewhere over the Rainbow
Gender:

Re: ORPG | Will I get through to you?

Bericht door qwerty22033 » 26 sep 2017, 22:04

Ik kan geen plaatjes meer vinden van Rhys sos :cry:
--

Ik haal diep adem als de deur open gaat. "Hallo, ik ben Rhys. Ikkuh kom om hier te werken. Ik heb contact gehad met mevrouw Baker," zeg ik tegen de vrouw die in de deuropening verschijnt. Ow, dit is mevrouw Baker, aha, oké. Ik schud haar vriendelijk de hand, glimlach even en kom dan binnen. "Het spijt me dat ik wat aan de late kant ben, ik kon het niet vinden," vertel ik en ik houd mijn ietwat verkreukelde printjes omhoog. "Maar ik ben er nu," merk ik wat overbodig op met een wat onhandig lachje. Goed, alsjeblieft Rhys, verkloot het nou niet. Ah, oké, ik kan mijn jas ophangen. Dan gaan we dat doen. Ik knik kort in mezelf en trek mijn jas uit. De geprinte kaartjes prop ik wat onhandig in mijn jaszak. Zo, uh, dat is dat. Ik strijk mijn shirt glad en kijk naar de vrouw. Mevrouw Baker is dat dus, leuk vrouwtje. Ik had dat uiterlijk niet bij de stem bedacht, maar eigenlijk past het wel. Oké, focus. Ik moet haar volgen, oké, dat kan niet fout gaan. Wel dus. Ik let niet op en struikel over een opstapje. Wat onhandig weet ik me staande te houden. Al snel zie ik dat we een kantoortje in gaan. Als ik mag gaan zitten, doe ik dat. Ik krijg te horen dat ik eerst een proeftijd heb, om te kijken of ik wel geschikt ben. Als ik de proeftijd succesvol doorlopen heb, mag ik hier blijven werken. Of ik slaag of niet, hangt ook af van wat iedereen in het huis van me vindt. Oké, top. Ik bijt op mijn lip en knik. Ja, ik heb alles begrepen. Ik sta weer op als mevrouw Baker ook opstaat. Ik herinner me het opstapje, wat nu een afstapje is, maar toch verstap ik me weer onhandig. Oh god, let nou eens op! Ik knik kort als ik te horen krijg dat we nu naar Caleb gaan. Ohja, de jongen die ik moet gaan helpen. Ik schud even mijn hoofd en zucht zacht. Waarom kan ik nou niet even voor een kwartiertje gefocust blijven? Ik kijk nieuwsgierig langs mevrouw Baker heen als we een kamer in lopen. Wow, dat beeldscherm is groot! Daarna valt mijn blik op de jongen in de rolstoel. Ik zet een stap opzij en glimlach even. "Hoi, ik ben Rhys," zeg ik wat onhandig en ik glimlach weer.
"Don't only practice your art, but force your way into its secrets, for it and knowledge can raise men to the divine."

Gebruikersavatar
ShakenAngel
Berichten: 11826
Lid geworden op: 20 jul 2015, 19:25
Gender:

Re: ORPG | Will I get through to you?

Bericht door ShakenAngel » 26 sep 2017, 23:30

Noooo *hallo, 112, ik heb dringend hulp nodig! Reanimeren!*

Ik hoor wat gerommel en gepraat op de gang maar besteed er geen aandacht aan. Vast iemand die op bezoek komt dan. Bovendien als het Thomas was geweest had hij al in mijn kamer gestaan. Als niet veel later de deur open gaat draai ik mijn stoel naar de opening waar mijn moeder in verschijnt met een jongeman aan haar zijde. Ohja. Er is me wel iets verteld over een nieuwe verzorger. Maar ik heb daar mijn aandacht niet aan besteed. Ik ging er vanuit dat het het zoveelste saaie meisje ging zijn wat mijn leven zou gaan opvrolijken. Maar nu is het een jongeman. Een hele aantrekkelijke jongeman. Ik laat mijn hoofd scheef zakken en terwijl ik krampachtig één oog dichtknijp laat ik mijn tong een stukje uit mijn mond hangen en begin ik geluiden te maken die erop duiden dat ik echt wel iets wil zeggen maar dat het me niet lukt. In combinatie met verschrikkelijke ademhalingsproblemen.
IMG_1459.JPG
IMG_1459.JPG (132.55 KiB) 3107 keer bekeken

Gebruikersavatar
qwerty22033
Berichten: 17379
Lid geworden op: 11 mei 2015, 18:19
Locatie: Somewhere over the Rainbow
Gender:

Re: ORPG | Will I get through to you?

Bericht door qwerty22033 » 27 sep 2017, 22:11

Zal van het weekeind weer eens zoeken
--

Even bedenk ik me dat deze jongeman erg aantrekkelijk is, ondanks de rolstoel. Nee, niet ondanks, dat mag ik zo niet formuleren. Hij is aantrekkelijk, met en zonder rolstoel. De rolstoel draagt niet bij aan zijn aantrekkelijkheid, maar het doet ook niets af. De gedachte verdwijnt echter snel als ik zie wat de jongen doet. Ik bijt hard op mijn lip en sla wat onzeker mijn blik neer. Oh... Nou, fijne begroeting. Ik krijg rode wangen en of dat nou van normale schaamte of plaatsvervangende schaamte is, weet ik niet. Als ik opzij kijk naar de moeder, zie ik dat ze geïrriteerd is. Waarom dat? Doe ik iets fout of is het haar zoon? Ik kijk de jongeman aan en bijt weer op mijn lip. Is dit echt, of speelt hij dit? Mijn blik dwaalt af naar het grote beeldscherm terwijl ik wat onhandig op en neer beweeg op mijn plek. Het is een ingewikkeld artikel, dus hij is wel slim. Als ik de deur open hoor gaan, kijk ik achterom. Er komt een jongeman binnen. Ik weet niet hoe oud hij is, want ik ben echt zo slecht in leeftijden schatten. "H-hoi, ik ben Rhys," zeg ik weer met mijn onhandigheid en het glimlachje dat net zo onhandig op komt zetten. Met mijn woorden steek ik mijn hand uit.
"Don't only practice your art, but force your way into its secrets, for it and knowledge can raise men to the divine."

Gebruikersavatar
ShakenAngel
Berichten: 11826
Lid geworden op: 20 jul 2015, 19:25
Gender:

Re: ORPG | Will I get through to you?

Bericht door ShakenAngel » 27 sep 2017, 23:11

Ik houd dit even een paar tellen vol. Zijn blik is verschrikkelijk vermakelijk. De schok, de afschuw. Ik vind het eherlijk om mensen op deze manier te pesten. Ze denken toch al dat ik achterlijk ben, dus waarom hun niet even in die waan laten? In de waan dat ze slimmer zijn dan ik, en kunnen bepalen wat ik doe. Niet dus. 'Caleb...' spreekt mijn moeder streng. Ik doe mijn gezicht weer normaal en trek een scheve grijns. 'Ik ben Caleb' ik draai mijn rolstoel terug richting het beeldscherm en focus me weer op het artikel. Ik hoor Thomas zijn stem en trek even kort een wenkbrauw op. 'Jo' antwoord ik als hij ook mij begroet. Ik scroll nog wat door en wacht eigenlijk totdat iedereen deze kamer verlaat en ik weer rustig verder kan.
IMG_1463.JPG
IMG_1463.JPG (182.61 KiB) 3086 keer bekeken

Gebruikersavatar
qwerty22033
Berichten: 17379
Lid geworden op: 11 mei 2015, 18:19
Locatie: Somewhere over the Rainbow
Gender:

Re: ORPG | Will I get through to you?

Bericht door qwerty22033 » 28 sep 2017, 07:41

Ik knik even als de jongeman zich voorstelt als Thomas, de dokter van Caleb. Ik volg zijn bewegingen even en kijk dan weer naar de jongen in de rolstoel. Hij kijkt mu weer normaal, en hij praat normaal. Oké, dat had ik dan toch wel goed. Dat van net was dus nep. Mijn blik gaat naar zijn moeder als ze de kamer verlaat. Ik bijt op mijn lip en blijf staan waar ik sta. En nu? "Ik ben Rhys," zeg ik maar weer. Het blijft er wat onhandig uitkomen, maar zo ben ik nou eenmaal. Ik glimlach weer zwak en kijk naar de rug van Caleb. Kan hij nu normaal reageren? Als hij zo gek blijft doen, kan ik hem toch niet verzorgen. Ik haal een hand door mijn haar en wacht maar gewoon af.
"Don't only practice your art, but force your way into its secrets, for it and knowledge can raise men to the divine."

Gebruikersavatar
ShakenAngel
Berichten: 11826
Lid geworden op: 20 jul 2015, 19:25
Gender:

Re: ORPG | Will I get through to you?

Bericht door ShakenAngel » 28 sep 2017, 14:01

Ik trek onbewust een wenkbrauw op als hij nogmaals zijn naam herhaalt en zucht duidelijk hoorbaar. 'Dat heb je al verteld' merk ik op terwijl ik ongestoord verder ga met mijn artikel. Wanneer zal hij met zijn ideeën komen om naar buiten te gaan? Een wandeling te maken? Of zelfs om me met een kwast tussen mijn tanden te laten schilderen? Ja. Dat soort mensen zijn hier ook al langs geweest. Verschrikkelijk. Dat soort mensen zouden zelf eens in mijn situatie moeten belanden. Enkel om ze duidelijk te maken hoe het echt is.
IMG_1468.JPG
IMG_1468.JPG (86.11 KiB) 3075 keer bekeken

Gebruikersavatar
qwerty22033
Berichten: 17379
Lid geworden op: 11 mei 2015, 18:19
Locatie: Somewhere over the Rainbow
Gender:

Re: ORPG | Will I get through to you?

Bericht door qwerty22033 » 28 sep 2017, 18:08

Ik bijt even op mijn lip als ik zijn opmerking hoor en pruts wat aan mijn shirt. "Weet ik, maar toen reageerde je zo stom," gooi ik eruit zonder na te denken. Pas achteraf bedenk ik me dat ik beter na had moeten denken en met dat besef kleuren mijn wangen rood. Het is wel waar, dus zou het erg zijn? Nee. Hij is verlamd, dat betekent niet dat hij geestelijke problemen heeft dus dit kan zo wel. Ik kijk even naar Thomas en blijf onhandig op mijn plek staan.
"Don't only practice your art, but force your way into its secrets, for it and knowledge can raise men to the divine."

Gebruikersavatar
ShakenAngel
Berichten: 11826
Lid geworden op: 20 jul 2015, 19:25
Gender:

Re: ORPG | Will I get through to you?

Bericht door ShakenAngel » 28 sep 2017, 18:22

Ik draai mijn rolstoel weer in zijn richting en kijk hem met één opgetrokken wenkbrauw aan. Hoe durft hij mijn reactie stom te noemen? Heeft hij enig idee hoe het is? Ik druk het grote beeldscherm uit door gebruik te maken van een knopje op het bedieningspaneel van mijn rolstoel en rijd vervolgens weg de kamer in. Vlak langs zijn tenen in de hoop dat ik ze okk daadwerkelijk raak.
IMG_1452.JPG
IMG_1452.JPG (78.6 KiB) 3069 keer bekeken

Gebruikersavatar
qwerty22033
Berichten: 17379
Lid geworden op: 11 mei 2015, 18:19
Locatie: Somewhere over the Rainbow
Gender:

Re: ORPG | Will I get through to you?

Bericht door qwerty22033 » 28 sep 2017, 19:10

Als Caleb me zo aankijkt, bijt ik weer op mijn lip. Wat nou? Het is toch zo? Hij had niet zo hoeven doen. Ik volg zijn bewegingen en schuif snel wat naar achteren als hij bijna over mijn tenen rijdt. Daardoor struikel ik wel bijna, maar ik weet me staande te houden. "Hey! Waarom doe je nou zo? Ik zeg toch niets verkeerds en je had genoeg ruimte om ruim langs mij heen te gaan," zeg ik en ik volg hem. "Het zou niet verkeerd zijn als je een beetje vriendelijker zou zijn."
"Don't only practice your art, but force your way into its secrets, for it and knowledge can raise men to the divine."

Gebruikersavatar
ShakenAngel
Berichten: 11826
Lid geworden op: 20 jul 2015, 19:25
Gender:

Re: ORPG | Will I get through to you?

Bericht door ShakenAngel » 28 sep 2017, 19:31

Ik moet even lachen als hij zo uitvalt en rijd naar de ruimte die is ingericht voor de onderzoeken van Thomas. Het is een soort van dokters kantoor. Met kastjes waar honderden potjes, pilletjes en poedertjes staan evenals een hoop EHBO-materiaal en verzorgingsproducten. Misschien heeft hij gelijk. Maar het is veel tr leuk om hem te plagen. Om die reacties bij hem uit te lokken. Om hem helemaal gek te maken zodat hij niet meer terug wil komen. En zo speel ik steeds het spelletje weer met de volgende.
IMG_1456.JPG
IMG_1456.JPG (120.65 KiB) 3064 keer bekeken

Gebruikersavatar
qwerty22033
Berichten: 17379
Lid geworden op: 11 mei 2015, 18:19
Locatie: Somewhere over the Rainbow
Gender:

Re: ORPG | Will I get through to you?

Bericht door qwerty22033 » 28 sep 2017, 20:05

Ik klem mijn kaken even op elkaar als ik Caleb hoor lachen en loop gewoon achter hem aan. "Wie zwijgt, stemt toe. Ik heb dus gelijk," merk ik op en ik bekijk de kamer waar we nu zijn. Het lijkt wel een klein dokterskantoortje of zo. Dan zie ik Thomas ook binnen komen. Ah, het is een dokterskantoortje. Wat onhandig kijk ik om me heen. Ja, wat wordt er nu van mij verlangt dan?
"Don't only practice your art, but force your way into its secrets, for it and knowledge can raise men to the divine."

Gebruikersavatar
ShakenAngel
Berichten: 11826
Lid geworden op: 20 jul 2015, 19:25
Gender:

Re: ORPG | Will I get through to you?

Bericht door ShakenAngel » 28 sep 2017, 20:31

Ha. Eentje met pit dit keer. Ik heb nog steeds dezelfde valse grijns op mijn gezicht zitten. Dat pittige kantje van hem zal snel verdwenen zijn. Ik sluit mijn ogen even kort en wacht tot Thomas er ook bij is. Hij gaat op de grote ligstoel zitten en kijkt richting Rhys. Wat een aparte naam ook eigenlijk. Waar zou het vandaan komen? Ik luister naar hetzelfde praatje wat hij al tig keer gedaan heeft. Ik kan het binna letterlijk meepraten. In mijn hoofd spreek ik de tekst dan ook vast voor. *Elke dag prikken we bloed om te controleren of alle waardes nog goed zijn. Dit wordt doorgestuurd naar een lab en elke dag krijgen we de resultaten van de vorige dag terug. Ook worden elke dag zijn reflexen getest, zijn pijngrenzen en bewegings vermogen* in mijn hoofd maak ik er steeds wat anders van. Elke dag onderga ik een vreselijke kwelling die enkel bevestigd dat ik langzaam aan het sterven ben zonder dat we daar iets aan kunnen doen. Één keer in de zoveel tijd wordt ik dan daadwerkelijk ook ziek en hoop ik dat ik dood ga. Maar ik ben er nog in dit kwellende leven.
IMG_1460.JPG
IMG_1460.JPG (129.1 KiB) 3062 keer bekeken

Gebruikersavatar
qwerty22033
Berichten: 17379
Lid geworden op: 11 mei 2015, 18:19
Locatie: Somewhere over the Rainbow
Gender:

Re: ORPG | Will I get through to you?

Bericht door qwerty22033 » 28 sep 2017, 20:43

Ik blijf wat onhandig op mijn plek staan, niet wetend of ik nou weg moet of niet. Mijn blik glijdt naar Thomas als hij begint te praten. Elke dag bloedprikken? Dan wordt Caleb dus gewoon leeg geprikt. "Waarom elke dag? Volstaat eens per week of eens per maand niet?" vraag ik nieuwsgierig en ik kijk naar Thomas. Ik haal een hand door mijn haar en probeer me wat onhandig een houding te geven. Caleb maakt me misschien wel een beetje ongemakkelijk, maar dat wil ik niet toegeven. Ik wil dit gewoon goed doen, echt goed.
"Don't only practice your art, but force your way into its secrets, for it and knowledge can raise men to the divine."

Gebruikersavatar
ShakenAngel
Berichten: 11826
Lid geworden op: 20 jul 2015, 19:25
Gender:

Re: ORPG | Will I get through to you?

Bericht door ShakenAngel » 28 sep 2017, 20:47

Ik rol even met mijn ogen. Als het eens per week of per maand zou kunnen, zouden we dat dan niet doen!? He groentje? Denk je dat het leuk is om elke dag gestoken te worden door zo'n mega naald die je vervolgens druppel voor druppel leegzuigt. Maar daar volgt het altijd geduldige antwoord van Thomas. "Nee, helaas niet. Een hele kleine afwijking in zijn bloed kan voor Caleb dodelijk zijn. Hoe sneller we dat doorhebben, hoe eerder we kunnen handelen. Bijvoorbeeld tijdens periodes van een heersende griep". Laat me gewoon gaan! Laat me ziek worden en stikken in mijn eigen speeksel als het weer eens niet lukt om te hoesten.
IMG_1465.JPG
IMG_1465.JPG (161.96 KiB) 3058 keer bekeken

Gebruikersavatar
qwerty22033
Berichten: 17379
Lid geworden op: 11 mei 2015, 18:19
Locatie: Somewhere over the Rainbow
Gender:

Re: ORPG | Will I get through to you?

Bericht door qwerty22033 » 28 sep 2017, 20:54

Ik kijk wat onzeker weg als ik Caleb met zijn ogen zie rollen en voel mijn wangen wat rood kleuren. Verdomme! Waarom gaat dat blozen altijd zo snel bij mij?! Als Thomas antwoord geeft, kijk ik hem aan en knik ik even. "Jammer dat het niet anders kan. Het lijkt me erg vervelend om elke dag maar weer op dezelfde plek geprikt te moeten worden," antwoord ik zacht en ik bijt op mijn lip. Ik schud even zwak mijn hoofd en volg de bewegingen die Thomas maakt. "En is dat al vaak voorgekomen, een afwijking in zijn bloed?" vraag ik aarzelend. Als ik Caleb moet verzorgen, dan moet ik toch wel een beetje weten wat er zoal kan zijn en hoe vaak zo'n gevaarlijke afwijking voorkomt?
"Don't only practice your art, but force your way into its secrets, for it and knowledge can raise men to the divine."

Gebruikersavatar
ShakenAngel
Berichten: 11826
Lid geworden op: 20 jul 2015, 19:25
Gender:

Re: ORPG | Will I get through to you?

Bericht door ShakenAngel » 28 sep 2017, 20:58

Ik zucht overduidelijk hoorbaar en kijk toe hoe Thomas mijn mouw opstroopt en vervolgens de binnenkant van mijn elleboog schoonmaakt met wat alcohol. Het is daar best bont en blauw inmiddels. Mijn huid is geïrriteerd en krijgt door alle prikjes niet de kans om te herstellen. Joh. Natuurlijk is het vervelend om elke dag op dezelfde plek geprikt te worden! Ruilen? 'Ik kan jullie gewoon horen hoor' grom ik wat binnenmonds. Het is altijd alsof ze praten zonder mij. Alsof ik er niet bij ben. Hij zou het ook aan mij kunnen vragen? Het is niet dat mijn hersenen verlamd zijn. Nog niet.
IMG_1469.JPG
IMG_1469.JPG (109.17 KiB) 3055 keer bekeken

Plaats reactie