ORPG | Afraid to lose control, and caught up in this world

Gebruikersavatar
AcrossTheHistory
Berichten: 2782
Lid geworden op: 25 okt 2015, 19:50
Gender:

Re: ORPG | Afraid to lose control, and caught up in this world

Bericht door AcrossTheHistory » 20 okt 2017, 02:34

But I've been burned and I've been wrong so many times

Gebruikersavatar
AcrossTheHistory
Berichten: 2782
Lid geworden op: 25 okt 2015, 19:50
Gender:

Re: ORPG | Afraid to lose control, and caught up in this world

Bericht door AcrossTheHistory » 13 nov 2017, 16:11

Elyane
Ik voel Daniël tegen mijn lippen aan glimlachen en als vanzelf bewegen mijn lippen mee in dezelfde glimlach. Dit moment had niet perfecter kunnen zijn. Het voelt onwerkelijk om hier nu zo te staan met Daniël. Een paar weken geleden had ik niet durven denken dat ik nog lang te leven had en daarna de ruzie met Daniël eens we uit Acralyea waren gevlucht… Die beide keren dat alles dat er tussen ons was bijna verdwenen is geweest, maken dit moment enkel intenser, levendiger.
Daniël leg zijn armen rond mijn middel en zijn vingers glijden naar mijn rug, waar ze over de stof van de jurk omhoog reizen naar de strik die de jurk bij elkaar houdt. Zacht glijden zijn vingertoppen over mijn blote huid als hij de touwtjes lostrekt. De aanraking laat een aangename siddering door mijn lichaam gaan.
Mijn lippen dwalen af van de zijne, bewegen zich al kusjes drukkend richting zijn hals. Het voelt alsof mijn hersenen zijn losgekoppeld van mijn spieren en mijn hart het heeft overgenomen. Ik denk niet na bij mijn handelingen. Zachtjes zuig ik op een stukje van zijn huid terwijl mijn vingers prutsen met de knoopjes van zijn shirt. Door de lichte spanning die nog steeds in mijn lichaam huist en het ongeduld dat met iedere seconde verder groeit, kan ik niet voorkomen dat mijn handen iets aan het trillen zijn.
Zijn shirt hangt al bijna helemaal open als Daniël zich iets achteruit beweegt. Ik til mijn hoofd op en kijk ietwat vragend naar hem omhoog, om een fractie van een seconde later te beseffen waarom hij zich iets achteruit heeft bewogen. Ik heb er nauwelijks bij stilgestaan dat hij de touwtjes van de jurk al helemaal los heeft gemaakt. Zijn vingers die steeds lager langs de huid van mijn rug streken, waren veel te afleidend.
Onbewust zet ik mijn tanden op mijn onderlip als Daniël de jurk van mijn schouders af duwt. Voor mijn gevoel gaat het tergend langzaam, de manier waarop er steeds een stukje meer van mijn huid onthuld wordt. Mijn hart bonkt snel en luid in mijn borstkas, van de spanning en van de opwinding.
Afwachtend blijf ik Daniël aankijken, gespannen voor zijn reactie. Ik zie zijn ogen langs mijn bovenlichaam glijden, waarna onze blikken elkaar kruizen. Zijn gefluisterde woorden brengen een brede glimlach rond mijn lippen.
Zodra hij zich naar me toebuigt, vinden mijn lippen de zijne weer. Mijn handen trillen minder hevig en al snel heb ik de laatste knoopjes van zijn shirt los. Ongeduldig duw ik de stof van zijn schouders af, trek ik het langs zijn armen naar beneden waarna het vergeten naar de grond valt. Heel lichtjes, ietwat aarzelend bijna, strijk ik met mijn vingertoppen over zijn borstkas. Mijn lippen laten de zijne los en ik laat mijn voorhoofd tegen het zijne aan rusten, mijn blik gefocust op mijn vingers, die langzaam langs de contouren van zijn spieren glijden.

James
Langzaam knik ik, maar diep vanbinnen weet ik niet helemaal zeker of ik haar woorden met volle zekerheid kan bevestigen. Het voelt inderdaad als thuiskomen, maar niet zo erg als ik had gewild. Het voelt niet zo sterk als thuis als ik verwacht had. Na al die jaren dat ik hier niet ben geweest, zou het gevoel toch veel sterker moeten zijn? Alleen het zijn ook juist al die jaren die de herinneringen aan thuis stukje bij beetje gewist hebben. En voor de rest heb ik de herinneringen zelf zo ver mogelijk weggedrukt. Het voelt alsof ik het nog steeds niet helemaal durf toe te laten, bang dat het me weer afgenomen zal worden.
Rosalie is de eerste die toegeeft dat het tijd wordt om terug naar binnen te gaan. Een diepe zucht rolt over mijn lippen terwijl ik me van haar losmaak. Het liefst vergeet ik alles. De vloek, de mensen die binnen op mij aan het wachten zijn, alle lastige kwesties die opgelost moeten worden. Alleen hier zitten met Rosalie is wat telt, maar helaas is ons dat niet gegund.
Ik sta op van het bankje en sla een arm rond haar middel, om over het hoofdpad terug te lopen richting het kasteel. Mijn passen zijn langzaam. Iedere seconde die ik het moment van terug in de drukke feestzaal stappen uit kan stellen, grijp ik met beide handen aan.
Terwijl het gelach, gepraat en de muziek van het feest mijn oren alweer binnenzweven, valt mijn blik op een struik met prachtige roze rozen. Ik houd mijn pas in en reik naar één van de bloemen. Mijn vingers nemen de steel beet, waarna ik deze breek en de bloem met een glimlach aanreik aan Rosalie.
‘Je moet het meteen zeggen als het niet meer gaat, oké?’ zeg ik haar eens we het terras hebben bereikt. Enkele stelletjes hebben de rust van buiten opgezocht en verder staat er een klein groepje mannen te lachen en drinken. Ik knik de heren kort toe en begeleid Rosalie voor mij uit de zaal in.
But I've been burned and I've been wrong so many times

Gebruikersavatar
AcrossTheHistory
Berichten: 2782
Lid geworden op: 25 okt 2015, 19:50
Gender:

Re: ORPG | Afraid to lose control, and caught up in this world

Bericht door AcrossTheHistory » 23 dec 2017, 16:35

But I've been burned and I've been wrong so many times

Gebruikersavatar
Attitude
Berichten: 779
Lid geworden op: 28 apr 2015, 14:35

Re: ORPG | Afraid to lose control, and caught up in this world

Bericht door Attitude » 02 jan 2018, 16:37

Daniel
Het lijkt allemaal zo magisch. Het is magisch met Elyane. Hoe haar onzeker trillende handen de knopen van mijn shirt open maken, hoe ze met haar vingers de contouren van mijn spieren volgt. Het is een moment van magie wat ik nog nooit eerder heb meegemaakt. Ik heb wel eens het bed gedeeld met een vrouw, niet vaak en niet met veel maar ik kan niet ontkennen dat het niet is gebeurd. Toch, is dit anders, toch heb ik een moment als dit nooit meegemaakt. Misschien ligt het aan de gevoelens die huizen in mijn hart. Aan de belofte die ik Elyane heb gedaan met de ring rond haar vinger. Het is liefde, en nog nooit eerder heb ik de liefde zo sterk gevoeld als ik hem vandaag voel. Nu met Elyane zo tegen me aan, zo dicht kan ik niet anders dan gelukkig zijn. Voor een moment zijn we een, in hart in ziel en met ons lichaam.
Al gauw zijn alle kleren van onze lichamen verdwenen en deel ik samen met Elyane een avond van genot. Ik kan bijna niet geloven dat ze hier mee toe gestemd heeft maar het is realiteit. Rustig streel ik met mijn vingers door de losse lokken van Elyane heen terwijl ik kijk hoe ze ligt te slapen. Het is allemaal zo snel voorbij gegaan. Ik en Elyane zijn nooit meer terug gekeerd naar het feest. Misschien niet even aardig richting James die een belangrijke avond heeft gehad in zijn leven, maar sommige dingen gaan nou eenmaal voor. Elyane zal bij mij altijd voor gaan. Ik glimlach wanneer ik zie dat haar wangen wat rood zijn, en ze een glimlach rond haar lippen heeft liggen. Ik kan alleen maar hopen dat ze net zo heeft genoten van de avond als ik. Nu het ligt alweer door de ramen naar binnen breekt weet ik dat de ochtend eraan zit te komen. Niet dat ik van plan ben snel op te staan uit het bed. Als het aan mij ligt lig ik de hele dag zo met Elyane in mijn armen. Ik vraag het me wel af, of ik haar niet teveel pijn gedaan heb gisteravond. Het was ten slotte haar eerste ervaring tussen de lakens. Ik hoop dat het een goede ervaring was voor haar. Dat de pijn niet teveel heeft overheerst.

Rosalie
Zodra het licht naar binnen schijnt open ik mijn ogen zuchtend. Het is niet heel lang geleden dat ik in slaap ben gevallen, om eerlijk te zijn heb ik de hele avond nog niet echt geslapen. Niet dat het erg was om te kijken naar hoe James vredig lag te slapen maar echt uitgerust voel ik me niet. Ik kon het niet laten, om na te denken over alles. De gesprekken die we gisteravond hebben gevoerd in de tuin over de vloek en de toekomst. Het is zorgwekkend. Daarbij, nu James koning is zal van hem verwacht worden dat hij Yarden zal tegen houden. Niet alleen door het volk maar ook door Daniel. Ik weet dat hij het kan, dat hij slim en sterk genoeg is maar ik maak me toch een beetje zorgen over hem. Ik zal me altijd zorgen om hem blijven maken, dat is nou eenmaal wat liefde met je doet.
Zachtjes streel ik met mijn vingers over zijn wang heen waarna ik op schrik van het geklop op de deur. "James? James wordt wakker er is iemand." fluister ik zachtjes terwijl ik hem een beetje door elkaar schud. Pas wanneer ik merk dat zijn ogen open gaan richt ik mezelf op de deur. "Kom binnen." roep ik waarna ik de deur open zien gaan. Een van de wachters staat in de deuropening en buigt kort. "Uwe hoogheid, Lady Rosalie, er is iemand aan de kasteel poort die u wilt spreken. De vrouw zegt dat het noodzakelijk is dat ze u spreekt. Moet ik haar binnen laten of haar weg sturen?" Kort frons ik mijn wenkbrauwen. Iemand die ons wilt zien? Om dit uur? Ik kan me niet voorstellen dat iemand voor niets deze kant op komt in de vroege ochtend. De meeste in het koninkrijk moeten nog in hun bed liggen. Het is vreemd, de meeste belangrijke mensen die iets te vertellen hebben waar James baat bij heeft zijn al in het kasteel door het feest van gisteravond. Mijn blik richt ik naar James toe die ondertussen geheel wakker geworden lijkt te zijn en zich even uitrekt.
"James, wat wil je? De vrouw binnen laten? Misschien is het inderdaad wel belangrijk. We moeten haar tenminste uithoren vind je niet?" vraag ik hem waarna ik kort grinnik bij zijn aanzicht. Zijn haar lijkt alle kanten op te springen. Het geeft hem een verwilderd uiterlijk en ergens? Ergens is het ook wel een beetje schattig om hem zo te zien.
Don't let anyone kill your sparkle!

Gebruikersavatar
AcrossTheHistory
Berichten: 2782
Lid geworden op: 25 okt 2015, 19:50
Gender:

Re: ORPG | Afraid to lose control, and caught up in this world

Bericht door AcrossTheHistory » 26 apr 2018, 07:31

<3
But I've been burned and I've been wrong so many times

Gebruikersavatar
AcrossTheHistory
Berichten: 2782
Lid geworden op: 25 okt 2015, 19:50
Gender:

Re: ORPG | Afraid to lose control, and caught up in this world

Bericht door AcrossTheHistory » 06 sep 2018, 14:22

But I've been burned and I've been wrong so many times

Plaats reactie