ORPG ~ My disability doesn’t change me.

Peaches.
Berichten: 72
Lid geworden op: 26 jul 2020, 12:17

Re: ORPG ~ My disability doesn’t change me.

Bericht door Peaches. » 15 aug 2020, 23:49

Nora.
Door zijn opmerking moest ik glimlachen. Het geeft me een fijn gevoel dat er iemand is die dit voor mij over heeft. Al klinkt het erg cliché en wilde ik mij niet te snel aan iemand ‘binden’, is dit erg fijn. “Ja, de meeste mensen nemen niet eens de moeite.” Beaam ik en zucht er even bij. Soms is deze wereld gewoon niet helemaal eerlijk verdeeld. Van een best populaire meid ben ik ‘gezakt’ naar een meisje waar niemand naar omkijkt. Dat hakt er soms wel even in. “Ja, wie weet zien we elkaar vanavond.” Het lijkt me leuk, maar ook erg spannend om deze stappen te zetten. Mijn blik gaat naar het mandje. “Nee het lukt verder wel.. Dankje.” Ook al was het zwaar, ik voelde het op mijn benen niet. Een voordeel van verlamd zijn. Zijn woorden geven mij een brok in de keel. Mijn ogen worden er een beetje vochtig van. Maar dat probeer ik te verbergen. “Ik vind het leuk dat ik je heb ontmoet, Kobe.” Antwoord ik op hem.
𝙾𝚗𝚎 𝚍𝚊𝚢 𝚖𝚘𝚛𝚎 𝚒𝚜 𝚘𝚗𝚎 𝚍𝚊𝚢 𝚕𝚎𝚜𝚜.

Jolien
Berichten: 805
Lid geworden op: 21 apr 2018, 15:52
Gender:

Re: ORPG ~ My disability doesn’t change me.

Bericht door Jolien » 15 aug 2020, 23:56

Kobe
Ik snap haast niet dat er zo'n harteloze mensen bestaan die haar niet willen helpen. "Ach, heb gewoon schijt aan ze. Vanaf nu wil ik wel je persoonlijke butler zijn tijdens het winkelen. Kan je zoveel wisselen van tomaten en crystal clear als je wil." Lach ik zachtjes om de sfeer er weer in te krijgen omdat ik merk dat het haar wel wat doet. Wat ik zeker ook begrijp. Uiteraard is er bij mij ook een enige nieuwsgierigheid naar de situatie. Is ze zo geboren of heeft ze een ongeluk gehad? Eén ding weet dat ik zeker en dat is dat ik enorm veel respect voor haar heb. Mijn oprechte woorden doen haar wel wat. "Ik hoop snel weer van je te horen. Neem de tijd die je nodig hebt en ik hoor het wel." Zeg ik lief en buk me even om haar een kusje op haar wang te geven.

Peaches.
Berichten: 72
Lid geworden op: 26 jul 2020, 12:17

Re: ORPG ~ My disability doesn’t change me.

Bericht door Peaches. » 16 aug 2020, 10:32

Nora.
Het is makkelijker gezegd dan gedaan om schijt te hebben aan mensen die je negeren of geen kans geven. Maar dat laat ik maar even zo. “Hmm.. Ik bel je wanneer ik je nodig heb dan.” Het is lang geleden dat ik met iemand samen heb gewinkeld of boodschappen heb gedaan. Dat komt ook door mijzelf. Een begeleider wilde ik niet mee hebben als ik ging winkelen. Dat vind ik te moeilijk. De woorden die hij uitspreekt zijn aardig bedoeld dus glimlach ik en knik erbij. “Dat komt goed.” Geef ik als antwoord. Het volgende had ik totaal niet verwacht en het overviel me heel erg. Dat probeer ik niet te laten merken. Ik ken deze jongen net 5-10 minuten en ik krijg nu al een kusje op mijn wang? Mijn hoofd wordt rood, daar kon ik niks aan doen. Dit had ik gewoonweg niet verwacht. Ook weet ik niet meer wat ik moet zeggen of doen.
𝙾𝚗𝚎 𝚍𝚊𝚢 𝚖𝚘𝚛𝚎 𝚒𝚜 𝚘𝚗𝚎 𝚍𝚊𝚢 𝚕𝚎𝚜𝚜.

Jolien
Berichten: 805
Lid geworden op: 21 apr 2018, 15:52
Gender:

Re: ORPG ~ My disability doesn’t change me.

Bericht door Jolien » 16 aug 2020, 21:29

Kobe
Ik verlaat iets na Nora de supermarkt nadat ik afgerekend heb. Tijdens de autorit maar ook tijdens de voorbereidingen van de barbecue blijft ze door mijn hoofd spoken. Die meid heeft me helemaal ingepalmd. Heel de tijd check ik of ik nog geen appje of iets van haar gekregen heb. Ergens hoop ik dat ze komt en anders dan spreken we een keertje één op één af. De groentjes snijd ik in fijne stukken en verdeel deze in kommen die straks op tafel komen te staan. Zachtjes neurie ik mee met de muziek op de achtergrond en geef mijn hond buddy nog wat brokjes en vers water. "Jij verdient ook eten he buddy." Grinnik ik en aai even over zijn kopje terwijl hij druk aan het eten is.

Peaches.
Berichten: 72
Lid geworden op: 26 jul 2020, 12:17

Re: ORPG ~ My disability doesn’t change me.

Bericht door Peaches. » 16 aug 2020, 21:58

Nora.
Mijn boodschappen had ik netjes betaald. Het was altijd even zoeken hoe ik alles mee kreeg. Maar ook dat is gelukt. Eenmaal terug in mijn appartement ruim ik alles op. Ondertussen denk ik na. Moet ik gaan vanavond? Een zucht verlaat mijn lippen. Hij was wel erg leuk. Mijn moeder had mij voor gek verklaart als ik niet had gegaan. Vervoer regelen lukte niet meer dus dat werd al lastig. Maar hij zou mij ophalen als ik dat niet kon regelen. Toch pak ik mijn telefoon erbij en zet zijn nummer in mijn telefoon. Hey, Nora hier.. Ik zou het toch leuk vinden om erbij te zijn. Vervoer regelen gaat alleen niet meer. Kort twijfel ik maar uiteindelijk druk ik toch op verzenden. Misschien kreeg ik zo’n kans niet nog een keer. Was dit gewoon een teken op een verbetering.. Op sociaal gebied dan. Misschien maakte ik vrienden vanavond. Dat is wat ik altijd heb gewild, sinds ik in een rolstoel zit.
𝙾𝚗𝚎 𝚍𝚊𝚢 𝚖𝚘𝚛𝚎 𝚒𝚜 𝚘𝚗𝚎 𝚍𝚊𝚢 𝚕𝚎𝚜𝚜.

Jolien
Berichten: 805
Lid geworden op: 21 apr 2018, 15:52
Gender:

Re: ORPG ~ My disability doesn’t change me.

Bericht door Jolien » 16 aug 2020, 22:03

Kobe
Net wanneer ik alle voorbereidingen klaar heb, kreeg ik het lang verwachte appje. Mijn hart maakt een sprongetje bij het lezen van de inhoud. - Hey, heel leuk dat je mee wil komen. Ik kom je zometeen wel ophalen als je je adres doorgeeft. Ik beloof je dat je er geen spijt van gaat hebben :) - app ik terug en kon een grijns niet van mijn gezicht halen. Ik ben echt blij dat ze komt. Misschien moest ik de jongens wel even inlichten alsook de situatie met haar rolstoel. Mijn vrienden zouden daar zeker geen probleem van maken maar ik wil graag ongemakkelijke momenten vermijden. Ik stuur hen een appje om te melden dat de barbecue een halfuur later begint en dat ik een extra gaste heb uitgenodigd en vermeld ook de situatie er even bij. Wat kijk ik uit naar vanavond!

Peaches.
Berichten: 72
Lid geworden op: 26 jul 2020, 12:17

Re: ORPG ~ My disability doesn’t change me.

Bericht door Peaches. » 16 aug 2020, 22:12

Nora.
Mijn bericht werd in goed ontvangst genomen. Dat maak ik op uit het berichtje wat hij terug stuurt. Een soort last valt van mijn schouders af. Misschien moest dit gewoon eens gebeuren. Niet dat hij mij straks kidnapped in zijn auto. Mijn vertrouwen in de mensheid is zo gezakt, dat ik van alle soorten scenario’s door mijn hoofd haal. Waaronder dus deze. Meteen schud ik de gedachte van mijn hoofd af. Een leuke outfit, shit. Ik woon op de pauwtjesmolen nummer 16, wil je mij laten weten wanneer je er bent..? Dan kan ik naar beneden komen! Na het verzenden rol ik mijn rolstoel naar mijn slaapkamer. Na kort zoeken in mijn kast heb ik een outfit gevonden. Mijn huidige outfit trek ik uit, al heb ik daar wel mijn trucjes voor met verlamde benen. Gelukkig trek ik een jurkje aan, dus dat was makkelijk. Als ik het jurkje in ben geschoten doe ik een lekker luchtje op en haal een borstel door mijn haren.
7FC157A4-35C1-4A30-B78C-F2ABA229E56E.jpeg
7FC157A4-35C1-4A30-B78C-F2ABA229E56E.jpeg (576.33 KiB) 1390 keer bekeken
𝙾𝚗𝚎 𝚍𝚊𝚢 𝚖𝚘𝚛𝚎 𝚒𝚜 𝚘𝚗𝚎 𝚍𝚊𝚢 𝚕𝚎𝚜𝚜.

Jolien
Berichten: 805
Lid geworden op: 21 apr 2018, 15:52
Gender:

Re: ORPG ~ My disability doesn’t change me.

Bericht door Jolien » 16 aug 2020, 22:19

Kobe
Niet veel later krijg ik haar adres toegestuurd gekregen. - Zal ik doen, ik heb er al onwijs veel zin in. Tot zometeen! - app ik terug. Normaal zou ik een comfy kledingsetje aandoen want ja, ik ben gewoon thuis maar nu Nora komt, wil ik wel goed voor de dag komen. Snel ren ik de trap op en trek een mooie skinny jeans aan en doe erboven een T-shirt aan en mijn witte sneakers van Adidas. Ik spuit een lekker geurtje uit en loop naar beneden toe waar ik mijn sleutels neem en naar buiten loop. Langzaam stap ik in de auto en rijd naar het opgegeven adres. Zo'n 10 minuten later kom ik aan en neem mijn mobiel. - Ik ben er, wil je graag dat je butler je komt halen? ;) - app ik om de sfeer er in te krijgen.

Peaches.
Berichten: 72
Lid geworden op: 26 jul 2020, 12:17

Re: ORPG ~ My disability doesn’t change me.

Bericht door Peaches. » 16 aug 2020, 22:26

Nora.
Nu ik een jurk aan heb, kan ik mijn telefoon niet in mijn zak doen. Daarom pak ik een schoudertasje en stop daar de benodigde spullen in. Deo, portemonnee, telefoon.. Dat soort zaken. Net als ik mijn telefoon erin wil stoppen trilt hij. Daarom kijk ik erop en glimlach. Deze dame komt naar beneden, no worries. Verzend ik naar hem en pak mijn huissleutels. Over de galerij, die overigens is afgeschermd door andere huisjes van de zorginstelling, ga ik naar de lift. Eenmaal daarin ga ik naar benden en naar buiten toe. Zijn auto staat al klaar waardoor ik glimlach. Ik duw mijn rolstoel zijn kant op en krijg toch zenuwen op de een of andere manier. Niet te wantrouwig zijn, Nora. Soms spreek ik mezelf toe in bepaalde dingen. “Hey..” Zeg ik wanneer ik hem zie en glimlach naar hem.
𝙾𝚗𝚎 𝚍𝚊𝚢 𝚖𝚘𝚛𝚎 𝚒𝚜 𝚘𝚗𝚎 𝚍𝚊𝚢 𝚕𝚎𝚜𝚜.

Jolien
Berichten: 805
Lid geworden op: 21 apr 2018, 15:52
Gender:

Re: ORPG ~ My disability doesn’t change me.

Bericht door Jolien » 16 aug 2020, 22:32

Kobe
Zachtjes moest ik lachen om haar appje. Ik bewonder haar ook echt hoe ze met alles omgaat. De motor van mijn auto leg ik stil en wacht geduldig af tot ik ze zie. Het uitzicht wordt prachtig wanneer Nora richting de auto rolt. Wauw. Ze ziet er geweldig uit! Langzaam stap ik uit. "Hey, je ziet er echt goed uit." Complimenteer ik haar oprecht. Ik kan mijn ogen haast niet van haar afhouden. "Ik euhm zal je denk ik wel moeten helpen om je in de auto te krijgen. Heb je daar problemen mee?" Vraag ik voorzichtig. Ik wilde haar niet in ongemakkelijke situaties brengen. Met een gewone auto moet ze op de passagiersstoel zitten en de rolstoel dichtplooien. Anders kan ze er niet in. "Of heb je liever dat ik iemand roep om te helpen?" Vraag ik wat onzeker. Bang om iets verkeerd te doen.

Peaches.
Berichten: 72
Lid geworden op: 26 jul 2020, 12:17

Re: ORPG ~ My disability doesn’t change me.

Bericht door Peaches. » 16 aug 2020, 23:21

Nora.
Meteen krijg ik rode wangen. Hij zegt veel te lieve dingen voor iemand die ik net ken. En toch geeft het mij kriebels door mijn buik heen. “Dankjewel, je mag er zelf ook best wezen.” Hij ziet er verzorgd uit. Dat vind ik wel leuk. Ik luister naar wat hij zegt en begin te grinniken. “Ik heb je hulp wel nodig, ik kan het niet zelf.” Kort haal ik mijn schouders op en zet mijn rolstoel naast de auto. Na het ongeluk heb ik niet meer in een gewone auto gezeten. Daardoor slik ik en bekijk de auto even. Hij lijkt gelukkig niks op onze auto van toen. Mijn voeten haal ik van de steuntjes af, waardoor ik ze op de grond kan zetten. Vervolgens kijk ik op naar hem. “Oké.. Je moet mij maar gewoon draaien en op de stoel zetten, mijn benen komen vanzelf wel mee, mij pijn doen gaat bijna niet.” Zeg ik tegen hem. Eigenlijk was dit best eng. Tenminste, dat vind ik zelf.
𝙾𝚗𝚎 𝚍𝚊𝚢 𝚖𝚘𝚛𝚎 𝚒𝚜 𝚘𝚗𝚎 𝚍𝚊𝚢 𝚕𝚎𝚜𝚜.

Jolien
Berichten: 805
Lid geworden op: 21 apr 2018, 15:52
Gender:

Re: ORPG ~ My disability doesn’t change me.

Bericht door Jolien » 17 aug 2020, 15:49

Kobe
Haar blosjes op haar wangen zijn zo enorm cute. Gelukkig vindt ze mijn kledingkeuze ook geslaagd. "Bedankt. Ik heb een beetje mijn best gedaan." Zeg ik met een klein lachje. Ze geeft aan dat ik haar best kan helpen. Ze draait zich al wat zodat ik haar in de auto kan tillen. "Mocht ik je toch pijn doen, dan gil je he." Geef ik haar aan. Haar pijn doen is het laatste wat ik wil. Ik til haar voorzichtig op in een soort van bruidshouding en zet haar voorzichtig neer op de passagiersstoel. "Ziezo, mevrouw zit op haar troon." Geef ik grijnzend aan en plooi haar rolstoel dicht en leg deze in de kofferbak. Zelf ga ik aan de bestuurskant zitten en doe mijn gordel om. "Zit je goed?" Vraag ik voor de zekerheid.

Peaches.
Berichten: 72
Lid geworden op: 26 jul 2020, 12:17

Re: ORPG ~ My disability doesn’t change me.

Bericht door Peaches. » 17 aug 2020, 17:58

Nora.
De manier hoe hij mij oppakt geeft mij een glimlach. Hij is voorzichtig. Dat kan ik zeker waarderen aan hem. Ik duw mezelf een beetje omhoog op de stoel om wat te verzitten. “Bedankt meneer de butler.” Zeg ik met nadruk op ‘butler’. Weer voel ik zenuwen door mijn lijf heen gieren. Was dit de beste optie? Ja. Ik moest bij mijn standpunt blijven. Zo ontmoet ik nieuwe mensen. Dat is belangrijk, vind ik dan. “Ik zit zeker helemaal prima.” Met een glimlach kijk ik zijn kant op. “Ik ben benieuwd hoe het gaat zijn vanavond.” Ondanks dat ik hem zo kort ken, heb ik er geen wantrouwend gevoel bij. Het voelt gewoon goed. Mijn gordel pak ik vast en klik deze in het systeem. Het was lang geleden dat ik in een normale auto zat. Vandaar de zenuwen. Een zuchtje verlaat mijn mond. “Ik ben alleen een beetje zenuwachtig door de auto.. Niet omdat ik denk dat jij niet zou kunnen rijden hoor.” Ik wilde hem geen verkeerde indruk geven.
𝙾𝚗𝚎 𝚍𝚊𝚢 𝚖𝚘𝚛𝚎 𝚒𝚜 𝚘𝚗𝚎 𝚍𝚊𝚢 𝚕𝚎𝚜𝚜.

Jolien
Berichten: 805
Lid geworden op: 21 apr 2018, 15:52
Gender:

Re: ORPG ~ My disability doesn’t change me.

Bericht door Jolien » 17 aug 2020, 18:20

Kobe
"Ik ben blij dat ik het goed doe als butler." Grinnik ik. Ik start de motor en rijd langzaam richting mijn huis. "Ik heb mijn vrienden ingelicht over dat jij zou komen en heb ook gewoon eerlijk verteld dat je in een rolstoel zit. Ze reageerden echt heel cool hoor. Ik wilde ook gewoon eerlijk zijn met hen omdat ik geen ongemakkelijke situaties wil bekomen voor je." Geef ik eerlijk toe terwijl ik voorzichtig naar mijn huis rijd. Ze geeft aan dat ze zenuwachtig is om mee te rijden. Zou dat de reden zijn van haar rolstoel? "Ik beloof je dat ik je veilig tot bij me thuis breng en je ook weer veilig naar huis breng." Beloof ik haar zodat ze hopelijk wat meer op haar gemak is. Zelf durfde ik niet veel vragen over haar verlamming. Bang om een gevoelige snaar te raken.

Peaches.
Berichten: 72
Lid geworden op: 26 jul 2020, 12:17

Re: ORPG ~ My disability doesn’t change me.

Bericht door Peaches. » 17 aug 2020, 19:55

Nora.
Hij is zo aardig voor mij. Daardoor moet ik constant glimlachen om de dingen die hij zegt. Zo nu ook weer. "Ja, je bent de eerste butler die ik heb gehad, dus misschien handig om de laatste te blijven ook." Ik kon het niet laten om te grijnzen na mijn uitspraak. Vervolgens luister ik naar hem en knik even. "Oké, fijn dat ze er zo goed op reageerden." Eigenlijk was ik bang dat ze mij misschien zouden buitensluiten. Maar als ik Kobe zo moest geloven, was dat niet het geval. "Gelukkig." Ik wilde hem nog niet vertellen over het ongeluk. Het zou mij te veel emoties geven. Bang dat ik helemaal in tranen uit zou barsten wanneer ik het hem vertel.
𝙾𝚗𝚎 𝚍𝚊𝚢 𝚖𝚘𝚛𝚎 𝚒𝚜 𝚘𝚗𝚎 𝚍𝚊𝚢 𝚕𝚎𝚜𝚜.

Jolien
Berichten: 805
Lid geworden op: 21 apr 2018, 15:52
Gender:

Re: ORPG ~ My disability doesn’t change me.

Bericht door Jolien » 17 aug 2020, 19:59

Kobe
Zachtjes moest ik lachen om haar opmerking. "Ik zou niets liever hebben dan je butler blijven." Grinnik ik. Niet veel later komen we bij me thuis aan. Ik zet de motor uit en plooi de rolstoel open. Voorzichtig til ik haar uit de auto en zet haar in haar rolstoel neer. Het is gek maar ik vind het echt niet erg om voor haar te zorgen. Ik voel me zo goed bij haar, dat dat echt heen last is. "Welkom bij me thuis." Grijns ik en laat haar langzaam binnen. "Er is één grote regel hier en dat is dat je je thuis moet voelen. Dus doe gerust alsof je thuis bent." Grijns ik. Mijn hondje buddy komt meteen naar Nora gelopen. "Voorzichtig buddy!" Zeg ik streng. Ik wilde niet dat hij te wild ging doen.

Peaches.
Berichten: 72
Lid geworden op: 26 jul 2020, 12:17

Re: ORPG ~ My disability doesn’t change me.

Bericht door Peaches. » 17 aug 2020, 22:37

Nora.
De rit ging gelukkig best snel. Al had ik mij stiekem wel vast gepakt aan de handgreep in de deur. Deze laat ik pas los wanneer hij de auto stil heeft gezet. Hij tilt mij weer net zo makkelijk uit de auto als dat ik erin ging. “Dankjewel.” Zeg ik dankbaar en knik even naar hem. Met mijn handen duw ik de rolstoel naar voren achter hem aan. Eenmaal binnen kijk ik rond. “Woon je hier alleen of met je ouders?” Vraag ik hem nieuwsgierig. “Ik doe alsof ik thuis ben.” Kort grinnik ik tot ik de hond zie. “Oh hey.” Gelukkig houd ik van dieren en wacht ik nog op een geleiden hond voor mij. “Hm jij bent dus Buddy.” Dat had ik net opgevangen. Ik aai over zijn kop heen en glimlach. “Je bent een mooie hond.” Ergens was ik nieuwsgierig of de rest er al was of niet. Daarom kijk ik een beetje rond om te zien of ik een glimp kan opvangen.
𝙾𝚗𝚎 𝚍𝚊𝚢 𝚖𝚘𝚛𝚎 𝚒𝚜 𝚘𝚗𝚎 𝚍𝚊𝚢 𝚕𝚎𝚜𝚜.

Jolien
Berichten: 805
Lid geworden op: 21 apr 2018, 15:52
Gender:

Re: ORPG ~ My disability doesn’t change me.

Bericht door Jolien » 17 aug 2020, 22:45

Kobe
Ik slik even om haar vraag of ik hier alleen woon of niet. "Ik woon hier samen met mijn vader. Mijn moeder is enkele jaren geleden overleden en nu woon ik hier enkel met mijn vader maar hij is er bijna nooit.'' verklaar ik en geef buddy nog wat vers water. Ik hoorde wat gelach vanuit de tuin komen. De jongens zijn er dus al. Ze hebben gewoon een sleutel en kunnen dus altijd binnen. "Ze zijn er al. Geen paniek, alles komt goed." Zeg ik lief en schenk haar een vriendelijke en bemoedigende Glimlach. Rustig loop ik naar buiten toe met haar en iedereen stelt zich vriendelijk voor. "Wil je graag op een stoel zitten?" Vraag ik voorzichtig op een zachte toon. Wie weet wilde ze zich het liefst op een gewone stoel zetten.

Peaches.
Berichten: 72
Lid geworden op: 26 jul 2020, 12:17

Re: ORPG ~ My disability doesn’t change me.

Bericht door Peaches. » 18 aug 2020, 10:14

Nora.
Die vraag was een gevoelige snaar. Daarom bijt ik even op mijn lip. Mijn hand leg ik tegen zijn hand aan. “Sorry..” Zeg ik zachtjes om het feit dat ik het vroeg. Buddy blijft kwispelend staan. Daarom kriebel ik zacht over zijn kop heen met mijn vingertoppen. Ook ik hoor het gelach en krijg meteen weer zenuwen. Zouden ze om mij lachen? Niet zo denken Nora.. De rolstoel duw ik achter hem aan als hij naar buiten toe gaat. Iedereen stelt zich gewoon aan mij voor. Ik stel mezelf dan ook maar netjes voor. Kobe vraagt of ik op een stoel wil zitten. Dat zou kunnen maar dan kan ik echt geen kant meer op. “Nee bedankt, ik zit goed zo.” Het was lief bedoeld, dat zeker. Maar ik wilde er zeker van zijn dat als er iets gebeurd, ook ik weg kan.
𝙾𝚗𝚎 𝚍𝚊𝚢 𝚖𝚘𝚛𝚎 𝚒𝚜 𝚘𝚗𝚎 𝚍𝚊𝚢 𝚕𝚎𝚜𝚜.

Jolien
Berichten: 805
Lid geworden op: 21 apr 2018, 15:52
Gender:

Re: ORPG ~ My disability doesn’t change me.

Bericht door Jolien » 18 aug 2020, 12:19

Kobe
Haar hand op de mijne doet me kriebels bezorgen. "Geen probleem." Zeg ik lief op haar verontschuldiging. Dat kon zij uiteraard niet weten. Eens we buiten zijn beginnen de meiden haar meteen op te nemen in het gesprek. Gelukkig accepteren ze haar! Ik schenk voor iedereen nog wat bij en kijk Nora aan. "Wat wil jij hebben? Ik heb verschillende frisdranken maar ook wijn." Zeg ik. Ikzelf ging het bij frisdrank houden omdat ik nog moest rijden. Mike begint al rustig met het bakken van het vlees. "Dankje man." Zeg ik dankbaar. Zo hoef ik niet alles te doen.

Plaats reactie