ORPG // Can we fix this, together?

Hylianator
Berichten: 1628
Lid geworden op: 15 sep 2019, 12:51
Gender:

Re: ORPG // Can we fix this, together?

Bericht door Hylianator » 20 jul 2020, 18:20

Declan.
Mijn blik gaat naar haar als ze dat vraagt en ik begin te lachen. “Omdat jij anders zo bovenop mij duikt, ik wil Mason geen vroege trauma’s geven.” Zeg ik als grapje en kijk naar hem. Hij ligt er zo lief bij. “Die douche was wel even lekker.” Zeg ik dan en laat mijn vingers zachtjes over zijn rug heen gaan. Ik zou willen dat ik er zo relaxed bij zou kunnen liggen. Hij is gelukkig niet zo’n heftige huilbaby, tot nu toe dan. “Hm, dan laten we hem zo lekker liggen.” Zeg ik dan en kijk tevreden naar hem. Als hem ooit iets overkomt, kan ik mijzelf dat niet vergeven. Mijn ogen blijven bij hem hangen en ik merk dat ik naar hem staar. Die kleine schattige handjes, die nog een beetje dik zijn. Die kleine armpjes, alles aan hem is schattig en klein. Ik kan mij niet voorstellen dat ik ooit zo klein ben geweest. Rustig sta ik op en loop naar de kast. Deze maak ik open en pak een fotoboek van mij eruit. Daar achterin zat een soort zakje, die pak ik eruit. Het fotoboek zet ik terug en met het zakje loop ik naar Aimee toe. Rustig ga ik weer op het bed zitten. “Toen ik baby was, konden er nog geen foto’s gemaakt worden, maar mijn moeder kende iemand die heel goed portret kan tekenen.” Zeg ik en maak het zakje open. Daar haal ik voorzichtig mijn portret uit. Hij is opgevouwen en het papier is heel erg oud. Dus moest ik er voorzichtig mee zijn. Ik vouw het papier open en glimlach even. Mason lijkt wel veel op mij, op dit papiertje. “Mijn moeder wilde dat ik hem mee zou krijgen als ze zou sterven, hij zat in een enveloppe met een brief erbij, speciaal voor mij heeft ze hem daar altijd bewaard.” Zeg ik en laat dan de tekening zien. Zelf vind ik hem zo bijzonder. “Zoiets wil ik eigenlijk ook doen voor Mason.. Aangezien het voor mij zoveel waarde heeft.” Zeg ik zacht en kijk naar Aimee.
D71CADBB-4F57-4E68-85C4-8D01CB906F4D.jpeg
D71CADBB-4F57-4E68-85C4-8D01CB906F4D.jpeg (85.51 KiB) 112 keer bekeken
Treat people with kindness. 🌻

Gebruikersavatar
Avox
Berichten: 1371
Lid geworden op: 29 feb 2020, 11:09
Gender:

Re: ORPG // Can we fix this, together?

Bericht door Avox » 21 jul 2020, 10:55

Aimee.
“Als of jij dat zo erg zou vinden” mompel ik in mijn verdediging en moet toch even grinniken. Als ik mijn bakje fruit op heb, zet ik het dienblad aan de kant en verplaats mezelf weer in een ligpositie. Mijn ogen gaan naar Mason, die heel vredig tussen ons in lag. Het is gewoon ongelofelijk dat hij uit mij is gekomen.. Mijn vingers glijden zacht over zijn rug heen wat hij blijkbaar prettig vind aangezien hij begint te glimlachen. Mijn ogen gaan naar Declan als hij weer naast ons komt te liggen en ik luister naar wat hij zegt. Voorzichtig neem ik de tekening over en moet direct glimlachen als ik zie dat Mason veel op Declan lijkt, al heeft Mason wel donkere haartjes. “Er zullen vast wel mooie portrettekenaars zijn ergens op de wereld, kan kunnen we dit ook laten maken voor Mason” zeg ik dan met een glimlach. Mijn babyfoto’s waren ook daadwerkelijk foto’s.. Niet zo heel speciaal om eerlijk te zijn. “Maar ik wil ook een canvas van Mason ergens in onze slaapkamer of beneden in de woonkamer. Iets waar hij later super erg voor schaamt als hij een vriendinnetje of misschien een vriendje krijgt” zeg ik dan grinnikend. Mason mag zijn wat hij wil, dus als hij straks op mannen valt vind ik dat niet erg, hou ik nog steeds evenveel van hem. Ik ben qua dat betreft erg open opgevoed.
3B7F2787-7752-4420-8B93-42620C03B83C.jpeg
3B7F2787-7752-4420-8B93-42620C03B83C.jpeg (1.11 MiB) 111 keer bekeken
“To the world you may be one person, but to one person you are the world.”

Hylianator
Berichten: 1628
Lid geworden op: 15 sep 2019, 12:51
Gender:

Re: ORPG // Can we fix this, together?

Bericht door Hylianator » 22 jul 2020, 15:51

Declan.
Ik kon niet liegen over het feit dat ze daar wel gelijk in heeft. Ik zou het zeker niet erg vinden als ze dat doet of zou doen. Het enige wat mij een beetje tegenhoud is het feit dat ze ongesteld is. Al weet ik dat ze daar niks aan kan doen en er zijn genoeg andere dingen die we kunnen doen, maar ik wilde het nu maar even rustig houden. "Misschien heb je daar wel een beetje gelijk in." Zeg ik haar rustig en kijk naar haar. Vervolgens kijk ik naar Mason, het schatje wat tussen ons in ligt te slapen. Ik zou hem wel kunnen opeten zo lief als hij is. "Ik denk zeker wel dat er portrettekenaars zijn die van onze jongen een mooi portret kunnen maken." Zeg ik knikkend en vouw mijn tekening dan weer rustig op. De brief zit er ook nog in, dit wilde ik niet kwijt raken. Nooit niet meer. De tekening steek ik er rustig bij en sta vervolgens op om hem weer weg te doen. "Hmm.. We gaan zijn vriendin of vriend van alles laten zien, vertellen hoe trots we zijn op hem." Zeg ik en grinnik even. Mijn moeder deed dat ook bij een vriendin die ik heb gehad. Voordat ik vampier werd dan wel. Ze liet haar deze tekening zien en kleding wat ik heb gedragen. Zelf schaamde ik me dood maar mijn moeder vond het geweldig. Als ik daaraan terug denk, denk ik alleen maar aan hoeveel ze van mij houdt.
tumblr_f72fcce4c8da60d9823968a0535fdce2_9b8e3ed5_1280.jpg
tumblr_f72fcce4c8da60d9823968a0535fdce2_9b8e3ed5_1280.jpg (189.15 KiB) 106 keer bekeken
Treat people with kindness. 🌻

Gebruikersavatar
Avox
Berichten: 1371
Lid geworden op: 29 feb 2020, 11:09
Gender:

Re: ORPG // Can we fix this, together?

Bericht door Avox » 22 jul 2020, 22:10

Aimee.
“Een beetje maar?” vraag ik dan met opgetrokken wenkbrauwen. “Ik weet zeker dat ik helemaal gelijk heb” voeg ik er met een speelse grijns aan toe. Ik zucht gefrustreerd, waarom moet ik nou ongesteld zijn? Ik merk gewoon dat ik zijn lichaam mis qua sensualiteit.. Ik sluit even mijn ogen om aan andere dingen te denken, andere dingen dan Declan naakt. Mijn ogen gaan weer open als ik voel dat Declan zich verplaatst en zag dat hij alles weer opborg, “zeker dat ik dat ga doen, me vader vond dat ook leuk om te doen bij Jacob” zeg ik grinnikend en schud mijn hoofd. “Volgens mij heb ik de foto’s nog wel, ergens in een doos op zolder” mompel ik dan en wijs naar boven naar onze zolder. Het is zo gaaf als je denkt dat ze dit huis in minder dan een week hebben gemaakt, in hun vampiersnelheid. “Zullen we de kaartjes en cadeaus uitpakken?” Stel ik dan voor waarna ik recht op ga zitten en alles een beetje naar ons toe trek. Ik pak een kaartje en maak deze open, er zullen vast namen bij zitten waarvan ik geen idee heb aangezien het dan van de vampierkant komt of zo. Ik ben allang blij dat de rellen al minder worden en iedereen een soort vrede mee heeft gekregen, of bijna iedereen.
4CF2C847-53DD-4FBA-9497-9B35853F8CE3.jpeg
4CF2C847-53DD-4FBA-9497-9B35853F8CE3.jpeg (620.28 KiB) 103 keer bekeken
“To the world you may be one person, but to one person you are the world.”

Hylianator
Berichten: 1628
Lid geworden op: 15 sep 2019, 12:51
Gender:

Re: ORPG // Can we fix this, together?

Bericht door Hylianator » 23 jul 2020, 11:30

Declan.
Meteen moet ik lachen om haar opmerking. Daar had ze zeker wel gelijk in, maar ik geef het niet toe. Met een grijns kijk ik naar haar en ga weer terug op het bed zitten als de tekening veilig is opgeborgen. Mason sliep gewoon rustig door. "Ik ben blij dat hij niet de hele dag huilt." Geef ik toch wel eerlijk toe. Misschien kwam dat nog, maar voor nu is het fijn dat hij dat niet doet. Ik kijk op naar haar als ze dat zegt en lach even zachtjes. Het feit dat ze dit zegt, vind ik wel echt heel erg leuk. Nadenken over de toekomst van onze kleine zorgt voor een glimlach op mijn gezicht. "Dan gaan wij lekker veel foto's van hem maken en in een boek plakken." Zeg ik en kijk naar Mason. Als ze over de cadeautjes en de kaarten begint, knik ik. "Ja, ik ben best wel benieuwd van wie dit allemaal af komt." Zeg ik dan en kijk even naar alle cadeautjes en kaarten die er liggen. Naar mijn idee zijn het er best wel veel. Al zou er waarschijnlijk veel van mijn kant af komen, omdat de vampieren natuurlijk al zo lang leven en ze mij al zo goed kennen. Een glimlach vormt mijn lippen als ik denk aan alles wat we nog gaan doen en gaan beleven met Mason.
unnamed (4).jpg
unnamed (4).jpg (52.21 KiB) 100 keer bekeken
Treat people with kindness. 🌻

Gebruikersavatar
Avox
Berichten: 1371
Lid geworden op: 29 feb 2020, 11:09
Gender:

Re: ORPG // Can we fix this, together?

Bericht door Avox » 23 jul 2020, 18:00

Aimee.
Mijn ogen gaan even naar Mason, “nog niet nee. Maar zodra zijn tanden er door komen huilt hij het meest omdat het pijn doet” leg ik aan hem uit. “Dan noemen we de schaamte-fotoboek, alle schaamtbelijke foto’s stoppen we in dat boek en halen we alleen voor de dag als vriendinnetje of vriendje komt” zeg ik grinnikend en schud even mijn hoofd. Vervolgens pak ik mijn telefoon er bij en laat deze soort van boven Mason hangen waarna ik een foto maak, hij glimlacht ook nog op dat moment. “Zo foto een is bij mij een feit” zeg ik dan grinnikend waarna ik deze naar Declan stuur. Onze chatgesprek op what’s app bestond maar uit een paar berichtjes, omdat we eigenlijk 24/7 bij elkaar zijn. Ik fikser me weer op het kaartje en lees hard op van wie deze is, iemand die ik niet kende in ieder geval. Vervolgens pak ik een cadeautje waar een kaartje bij hing, “oh deze zijn van alle bewakers” zeg ik dan als ik het kaartje lees waarna ik hem open maak, ik vind het helemaal geweldig om papier kapot te scheuren. “Het is een knuffeltje, een bruin beertje.. Hij lijkt op mijn beertje die ik altijd had” zeg ik dan met een glimlach waarna ik hem voorzichtig uit de doos haal en bij Mason neer leg. Het is net of hij het begreep aangezien hij zijn handje op het buikje van de beer had gelegd, “nahw” zeg ik zacht, “kijk nou hoe schattig” voeg ik er met een snik aan toe, hormonen..
BF2FFFB2-8688-4B8F-B4D0-8CD092C6F4C3.jpeg
BF2FFFB2-8688-4B8F-B4D0-8CD092C6F4C3.jpeg (718.06 KiB) 97 keer bekeken
“To the world you may be one person, but to one person you are the world.”

Hylianator
Berichten: 1628
Lid geworden op: 15 sep 2019, 12:51
Gender:

Re: ORPG // Can we fix this, together?

Bericht door Hylianator » 27 jul 2020, 20:46

Big ass ts.

Declan.
Mason is nu net 2,5 geworden. Hij kan al lopen en best wel goed praten voor zijn leeftijd. Hij is een vrolijke jongen die veel lacht. Hij heeft zelfs kuiltjes in zijn wangen als hij lacht en dat geeft mij zoveel kriebels elke keer als ik dat zie. Hij is een knappe jongen aan het worden en het leven gaat zo snel sinds hij er is. Dankzij hem voel ik mij echt een vader. Met z’n 3en lopen we in het park, nou ja, Mason zit in een wandelwagen. Het is vandaag erg rustig, maar de dieren laten zich zeker zien. We hebben hertjes gespot en hebben brood meegenomen voor eendjes. Als we bij een soort meertje aankomen, doet Mason het geluid van eendjes na waardoor ik grinnik. “Eendjes eendjes.” Zegt hij enthousiast en zijn voeten wiebelen in de wagen. Aangezien ik hem duw kon ik het voelen, dus kijk ik even over het randje heen. Hij is zo’n blij kind.. Glimlachend kijk ik om naar Aimee. De mensen in onze dorpen hebben het steeds meer geaccepteerd dat wij samen zijn en een kind hebben. Het enige wat ik nog echt moest doen, is haar ten huwelijk vragen, maar dat wilde ik zo romantisch mogelijk doen. Ik zet de wielen van de wandelwagen op slot en pak onderin het brood eruit wat we hadden meegenomen, zodat we de eendjes konden voeren. In de verte hoorde ik wel wat geritsel, maar eigenlijk ging ik ervan uit dat het de hertjes waren die aan het rondspringen waren. “Wil jij eendjes voeren Mason?” Vraag ik hem en ga voor de wandelwagen staan. Hij is enorm enthousiast en klapt in zijn handjes waarna hij ja roept.

Octavia.
De familie van mijn kant had nu pas vernomen dat er een kind was geboren tussen een vampier en een weerwolf. Aangezien dat iets is wat zelden voorkomt, wilde ik bij de twee een kijkje nemen. Dus houd ik ze al een tijdje in de gaten. Ik heb een heks aan mijn zijde staan, om wat inside informatie te krijgen, aangezien hun huis is afgeschermd door een andere heks. Een grijnsje vormt mijn lippen dan ook als ze stoppen met lopen om, zoals ik kan zien, de eenden te voeren die hier rond zwemmen. “Zou dit een goede gelegenheid zijn?” Vraag ik zachtjes, zodat ze ons niet kunnen horen aan Ann, de heks die naast mij staat. We wilden ze allebei in de gaten houden en als ze bij mij is, dan kan er ook met mij niks gebeuren. Aangezien ik een Original ben, kan ik alle vampieren dwingen om iets te doen. Zij kunnen dat niet bij elkaar, maar het heeft toch iets om een Original te zijn.
2536CE1E-5529-4DAB-8B44-DECFF13B566C.jpeg
2536CE1E-5529-4DAB-8B44-DECFF13B566C.jpeg (292.9 KiB) 69 keer bekeken
Octavia Pandimal, 739 jaar oud, Original.
Treat people with kindness. 🌻

Gebruikersavatar
Avox
Berichten: 1371
Lid geworden op: 29 feb 2020, 11:09
Gender:

Re: ORPG // Can we fix this, together?

Bericht door Avox » 27 jul 2020, 21:31

Aimee.
Mijn ogen waren gevestigd op de kinderwagen die Declan aan het drukken was, aangezien we in het park aan het rondlopen zijn. Sinds Mason er is, gaat het leven ineens super snel dat ik soms een beetje emotioneel om word. Mason heeft de leeftijd bereikt dat hij kan lopen en kan praten, op een peuterachtige manier dat nog wel. Een glimlach siert mijn lippen als ik het tafereel zie hoe Mason de eendjes na doet en erg enthousiast is. Ik ga aan de andere kant van de wagen staan en ga dan door mijn hurken, met Mason mee kijken naar de eendjes. “Wel voorzichtig doen he, er zwemmen baby-eendjes bij en mama-eendje beschermt samen met papa-eendje haar kindjes” zeg ik tegen Mason en ik kietel zacht zijn buikje waardoor hij begint te lachen. Ik sta grinnikend op en leun naar Declan toe om hem snel een kus op zijn lippen te drukken, “iew” hoor ik Mason zeggen waardoor ik begin te lachen. Mason vind het niet zo leuk als Declan en ik elkaar kusjes geven, dan zegt hij altijd ‘iew’. Ik speel een beetje met mijn ketting waar verbena in zit, ik had hem de laatste tijd niet meer vaak om in verband met dat ons dorp alles wel heeft geaccepteerd en ik niet bang ben dat iemand me nog iets wilt dwingen, ik had hem nu om puur omdat we buiten het dorp zijn.
1789E0AE-9990-4D02-AF81-559DBDFA339B.jpeg
1789E0AE-9990-4D02-AF81-559DBDFA339B.jpeg (708.83 KiB) 68 keer bekeken
“To the world you may be one person, but to one person you are the world.”

Hylianator
Berichten: 1628
Lid geworden op: 15 sep 2019, 12:51
Gender:

Re: ORPG // Can we fix this, together?

Bericht door Hylianator » 27 jul 2020, 22:10

Declan.
Het feit dat we beide zo dol zijn op Mason, zorgt ervoor dat ik veel en veel meer verliefd word op allebei dan voorheen. Al denk ik dat mijn liefde voor hun niet meer te stoppen is. Even grinnik ik en kijk naar Aimee en hoe ze tegen Mason praat. Ze is gemaakt om moeder te zijn. Weer moet ik lachen als Mason 'ieuw' zegt, dat was een van de eerste dingen die hij leerde om te zeggen sinds we elkaar kusjes geven als hij er bij is. Hij heeft daar wel een sterke mening over. Maar dat geeft niet, het is wel leuk dat hij wat karakter heeft. Rustig maak ik de zak met brood erin open en geef hem een sneetje. "Kleine stukjes aan de eendjes geven, anders dan gaan ze dood en dat zouden papa en mama eendje heel erg verdrietig maken." Leg ik hem uit. Hij kijkt mij met wat grotere ogen aan en knikt waarna hij probeert zo klein mogelijke stukjes af te scheuren. "Als het niet lukt, wilt papa je wel helpen, mama vast ook wel." Zeg ik en geef een kusje op zijn hoofd. Hij gooit een stukje naar de eendjes, al komt hij absoluut niet ver met gooien. Het stukje brood valt voor de wandelwagen, waardoor ik moet grinniken.

Octavia.
Met mijn ogen bekijk ik de twee en grijns eventjes. "Het is een bijzonder stel heb ik al gehoord." Vertel ik Ann, die mee kijkt met mij. "Oké, laten we er op af lopen, ze staan nu toch stil." Zeg ik grijnzen en loop op ze af. Ann loopt met mij mee en ik ga naast hun wandelwagen staan. Niet te dicht bij, ik wilde ze niet afschrikken. "Wat een mooi weer hm? Ideaal om te wandelen, zeker met zo'n kleine." Zeg ik en kijk even naar het jongetje wat in de wandelwagen zit. "Wat een mooi kind hebben jullie." Zeg ik en Ann knikt. Ann was sowieso niet zo van het praten, dat kan ik haar niet kwalijk nemen.
4c5136e47d8b47b9e1604638834da8ab.jpg
4c5136e47d8b47b9e1604638834da8ab.jpg (45.58 KiB) 64 keer bekeken
Treat people with kindness. 🌻

Gebruikersavatar
Avox
Berichten: 1371
Lid geworden op: 29 feb 2020, 11:09
Gender:

Re: ORPG // Can we fix this, together?

Bericht door Avox » 27 jul 2020, 22:31

Aimee.
“Ooit zal jij ook mama een kusje geven” zeg ik dan tegen Mason die abrupt zijn hoofd schud, Mason was gek genoeg niet zo van de kusjes, ik vind het leuk om hem daarmee te plagen. Al geef ik, wanneer hij slaapt, hem een nachtkusje zonder dat hij het weet. Mijn vingers glijden door Masons haar, ik kijk hoe Declan en Mason de eendjes voeren tot ik ineens een geur van een vampier rook, “er is een vampier hier” mompel ik zacht naar Declan. Op dat moment hoor ik ook voetstappen en hoor ik een vrouwelijke stem tegen ons praten. Direct ga ik een beetje voor Mason zijn wagen staan ter bescherming, vampiers die ik niet ken vertrouw ik gewoon weg niet en haar ken ik sowieso niet. “Dankje” zeg ik dan met een zwakke glimlach. “Hoe lang zat je daar al? Ik begon je pas te ruiken toen je bewoog” vraag ik een beetje sceptisch terwijl ik haar met een opgetrokken wenkbrauw aan kijk. Mijn blik gaat naar de dame naast haar, die maar stil was en een beetje naast haar stond te kijken.
25BE266E-2ACE-4E81-A3EA-56615F9C6B70.jpeg
25BE266E-2ACE-4E81-A3EA-56615F9C6B70.jpeg (729.63 KiB) 63 keer bekeken
“To the world you may be one person, but to one person you are the world.”

Hylianator
Berichten: 1628
Lid geworden op: 15 sep 2019, 12:51
Gender:

Re: ORPG // Can we fix this, together?

Bericht door Hylianator » 27 jul 2020, 23:42

Declan.
Kort grinnik ik om wat Aimee zegt en kijk trots naar de kleine. “Ooit wel ja.” Zeg ik knikkend en blijf hem brood geven. Soms neemt hij zelf een stukje van het afgescheurde brood en kauwt er heel goed op. Dat hebben we hem geleerd, dat hij altijd goed moet kauwen op dingen, voordat hij het doorslikt. Hij giechelt een beetje als hij doorheeft dat ik het zie. “Boef..” Zeg ik en hij schudt demonstrerend zijn hoofd. “Papa boef!” Roept hij terug waardoor ik grinnik. Als Aimee zegt dat er een vampier is, kijk ik op. Ze had gelijk, er kwam een vrouw aanlopen. Ik kende haar. Zij was bijzonder. Rustig bekijk ik haar. “Octavia?” Vraag ik wat verbaasd. Ze was geen steek veranderd, maar goed, ik voor haar waarschijnlijk ook niet. Het is erg bijzonder om een Original tegen te komen, zeker in het openbaar. Ik kijk kort naar het meisje wat naast haar staat, maar ken haar niet.

Octavia.
Even grijns ik als Declan mij nog lijkt te herkennen. “Oh ik stond er maar even hoor.” Zeg ik en kijk van de vrouw, waarvan ik had vernomen dat ze Aimee heet, naar Declan. “Dag Declan, lang geleden, toen ik jou voor het laatst zag, was je net vampier.” Zeg ik en glimlach. “Aimee, ze is een Original..” Zegt Declan wat zachter tegen Aimee. Wat schattig. “Dat klopt, ik ben een Original en heb.. Iets wat aan de late kant, gehoord dat jullie samen een kindje hebben gekregen en dat is best bijzonder dus wilde ik een bezoekje brengen.” Vertel ik en glimlach naar de twee.
97E12279-A18B-4B18-8B48-37D56207E85A.jpeg
97E12279-A18B-4B18-8B48-37D56207E85A.jpeg (47.33 KiB) 61 keer bekeken
Treat people with kindness. 🌻

Gebruikersavatar
Avox
Berichten: 1371
Lid geworden op: 29 feb 2020, 11:09
Gender:

Re: ORPG // Can we fix this, together?

Bericht door Avox » 27 jul 2020, 23:52

Aimee.
Beetje verbaast kijk ik als ik hoor dat Declan haar blijkt te kennen, hij klonk verrast dus het zou wel een lange tijd geleden zijn. Of Declan haar nou kent of niet, ik blijf veilig voor Mason staan zodat ze niet te veel van hem zien, voor ze allerlei gekke dingen gaan bedenken. “Aha..” zeg ik zacht en bekijk de dame weer van top tot teen, hoe oud zou ze zijn? “Ik ben Aimee” zeg ik dan maar uiteindelijk waarna ik mijn hand naar haar uit steek. “O ik wist niet dat het hebben van een kindje hoogbezoek verdient?” vraag ik dan toch met een opgetrokken wenkbrauw. “Of is het bijzonder dat Declan een kindje heeft gekregen aangezien je hem al kent en vond je dat wel een bezoekje waard? Of bedoel je meer om het feit dat hij een vampier is en ik een weerwolf dat het daarom bijzonder is” vraag ik dan toch met een kleine grijns. Ik weet dat zij me een hybrid kan maken, wat ik ook graag wil maar ik hou er niet van dat ik begluurt word al helemaal niet sinds ik Mason heb. “Mama eendje” hoor ik Mason zeggen waardoor mijn blik naar hem gaat en ik weer bij hem neer hurk, “ja een nieuw eendje wilt ook wat mee hebben van het brood” zeg ik dan met een glimlach als ik zie dat er een vrouwtjes eend was bijgekomen.
89FB39DF-3C8C-4EFD-971A-925285C9EE56.jpeg
89FB39DF-3C8C-4EFD-971A-925285C9EE56.jpeg (587.84 KiB) 60 keer bekeken
“To the world you may be one person, but to one person you are the world.”

Hylianator
Berichten: 1628
Lid geworden op: 15 sep 2019, 12:51
Gender:

Re: ORPG // Can we fix this, together?

Bericht door Hylianator » 28 jul 2020, 17:03

Octavia
Een grijns vormt mijn lippen als ik haar uitgestoken hand zie. Rustig pak ik hem aan en schud hem eventjes. “Ik ben Octavia Pandimal.” Vertel ik haar en geef haar een glimlachje. Vervolgens laat ik haar hand los. “Ach meid je moest eens weten.. Het is nog maar 2 keer eerder voorgekomen in de 739 jaar dat ik leef, natuurlijk is het bijzonder.” Vertel ik haar en geef haar een soort grijnsje. Meteen lach ik als ze speculeert dat ik langs kom voor Declan. “Maak je geen zorgen, ik heb geen interesse in Declan op dat gebied.. Ook niet omdat ik hem al ken.” Vertel ik haar en moet toch wel lachen om alles wat ze bedenkt. “Ik kom een bezoek brengen omdat hij een kind is van 2 verschillende ‘rassen’ om het zo even te noemen.” Vertel ik haar dan en steek mijn handen in mijn zakken. “Het kan namelijk voorkomen dat wanneer hij later veranderd naar vampier.. Hij ook weerwolf wordt, maar nog uitzonderlijker, dat hij een heks wordt.. Of alle 3.” Zeg ik dan en haal mijn schouders op. “Echter kom ik met een boodschap.” Vertel ik dan en kijk naar Aimee. “Ik heb nog 2 broers.. Zij zijn erg geïnteresseerd in jullie kindje, zo geïnteresseerd dat ze hem willen hebben.” Vertel ik haar. “Maak je geen zorgen, ik ben niet zo gek als mijn broers en kom jullie daarom waarschuwen.” Praat ik verder. “De andere 2 kindjes waren namelijk overleden tijdens hun verandering omdat ze het niet aankonden, nou praten we over 500 jaar geleden en mijn heks.. Ann, heeft een hoop geleerd over het transformeren van een kind dat van een weerwolf en vampier af komt.” Even kijk ik naar Ann die kort zwaait. “Nu weet ik natuurlijk niet of jullie dat willen of jullie zoontje dat wilt en hoe jullie het in gedachte hebben.. Maar als een van mijn broers hem in handen krijgt, wordt hij sowieso verandert.” Vertel ik hun en zucht even. “Juist omdat de kans bestaat dat hij alle 3 de ‘rassen’ kan krijgen.” Zeg ik dan. “Maar tot nu toe is het bij alle 2 de andere kindjes fout afgelopen.” Ik wilde het ze besparen, maar om ze te vertellen hoe gevaarlijk het kan zijn.

Declan.
Ik weet dat je wat respect moet tonen naar een Original als je iets van ze wilt. Daarom blijf ik netjes staan en bekijk haar even kort. Ik zou ook niet weten of de twee door een deur kunnen. Maar dat zien we straks wel. Ze stelt zich voor aan, ik geloof dat ze Octavia heeft. Ik moest me inhouden om wat tegen Aimee te zeggen hierover, ze weet het niet. Octavia pakt echter wel haar hand aan. Mijn blik gaat naar Mason, die nog altijd vrolijk is. Vervolgens luister ik naar alles wat Octavia ons verteld. Mijn mond zakt er een klein beetje van open. Haar broers ken ik, nou ja, van naam. Maar verder heb ik geen idee wie het zijn, alleen Octavia heeft zich wel eens in ons dorp laten zien. “Die broers van jou zijn verschrikkelijk..” Mompel ik een beetje en kijk dan naar Aimee. “Misschien moeten we meer beveiliging aanschaffen..” Zeg ik rustig en beheerst, al ging er van alle soorten emoties door mijn lichaam heen. “Papa bang?” Hoor ik Mason zeggen. Hoe kon hij dat nou weten? Ik hurk bij hem neer en geef een kusje op zijn hoofd. “Niet verder vertellen hoor, geheimpje van ons.. Papa is een beetje bang van eendjes.” Verte ik hem fluisterend, om hem niks mee te laten krijgen van wat er net allemaal is gezegd.
842E59E2-FA13-4A11-AEED-9306822EB47F.jpeg
842E59E2-FA13-4A11-AEED-9306822EB47F.jpeg (129.7 KiB) 58 keer bekeken
Treat people with kindness. 🌻

Gebruikersavatar
Avox
Berichten: 1371
Lid geworden op: 29 feb 2020, 11:09
Gender:

Re: ORPG // Can we fix this, together?

Bericht door Avox » 28 jul 2020, 17:58

Aimee.
Ik sta weer op als Mason weer is afgeleid en ik kijk weer naar Octavia, als ik haar naam zo goed had opgevangen. “739 jaar” herhaal ik zacht, dan heeft zij wel heel veel meegemaakt en ze is een Original.. Als goed is zijn Originals bijna onverwoestbaar. Een kleine grijns siert mijn lippen, daar was ik ook niet echt bang voor maar fijn dat ze het toch meld. “Maar..” zeg ik dan langzaam waarna ik naar Mason kijk, “wat als wij hem helemaal niet willen veranderen? Je wordt pas een weerwolf als je iemand hebt vermoord en je word pas een vampier als iemand je bijt.. Nou ja je kent de procedure zelf wel” zeg ik dan met een kleine grijns. Om haar volgende woorden kijk ik op, “het enige waar wij nog maar aan dachten is om mezelf te veranderen in een hybrid of een vampier” zeg ik dan eerlijk waarna ik weer naar Mason kijk, “ik wil niet voor hem gaan bepalen wat hij word, niemand mag dat zomaar bepalen behalve hijzelf” ik haal even diep adem om kalm te blijven, “en ik doe er ook alles aan dat deze beslissing blijft staan” voeg ik er aan toe waarna ik mijn armen over elkaar heen sla. Het is dat we eerder al hadden besproken dat we wouden dat Mason zelf zijn leven ging bepalen met wie hij wou zijn of wat hij wou zijn.
20B67671-A03A-4744-8811-6690225E63B9.jpeg
20B67671-A03A-4744-8811-6690225E63B9.jpeg (992.15 KiB) 55 keer bekeken
“To the world you may be one person, but to one person you are the world.”

Hylianator
Berichten: 1628
Lid geworden op: 15 sep 2019, 12:51
Gender:

Re: ORPG // Can we fix this, together?

Bericht door Hylianator » 28 jul 2020, 18:11

Octavia.
Direct begin ik te lachen. “Och lieverd, volgens mij begrijp jij het nut van de Originals niet helemaal.” Vertel ik haar en trek mijn wenkbrauwen op. “Je kan daar staan grijnzen en mij tegen spreken, maar ik kom om je hier een gunst te doen, mijn broers zijn niet te vertrouwen en als ze jullie zoontje willen, pakken ze hem met beide handen aan.” Zeg ik haar. “En dan hebben jullie en je zoontje geen keus met wat er met hem gebeurd.” Zeg ik en doe mijn armen over elkaar. Ze wilt dus vampier of hybrid worden. Een grijns vormt zich op mijn lippen. “Nou succes daarmee, met deze attitude gaat geen enkele Original je helpen.” Vertel ik haar en kijk even om naar Ann, die haar hoofd schudt om aan te geven dat mijn woorden kloppen. “Dus, succes met dit gezin, succes met mijn broers en succes met het vinden van een Original die jou hybrid wilt maken.” Zeg ik dan en kijk haar aan. Mijn ogen verkleuren even naar wit, omdat ze dat altijd doen wanneer ik boos word.

Declan.
Dit ging de verkeerde kant op. Rustig kom ik overeind en ga naast Aimee staan. “Lieverd..” zeg ik zachtjes. De Originals hebben zoveel macht. Ik wilde ze niet tegen mij hebben. “Octavia is te vertrouwen.” Zeg ik dan knikkend. Ooit heeft Octavia mijn moeder geholpen, dus ik weet dat dit goed zit. Dat ze de waarheid spreekt. Rustig kijk ik weer op naar Octavia en slik. “Luister, we willen geen onrust geven, bij niemand van de Originals, ik ben dankbaar dat je ons waarschuwt.” Ze trekt een ander gezicht naar mij en ik zie een soort van waarderende glimlach. Mason betekend alles voor mij en ik zou niet willen dat een van haar broers hem te pakken krijgt om van alles met hem te doen. Hij is immer geen proefkonijn en dat soort dingen.
1D2C4D3D-19FD-48A0-9799-06E1D6C8AB3C.jpeg
1D2C4D3D-19FD-48A0-9799-06E1D6C8AB3C.jpeg (49.3 KiB) 54 keer bekeken
Treat people with kindness. 🌻

Gebruikersavatar
Avox
Berichten: 1371
Lid geworden op: 29 feb 2020, 11:09
Gender:

Re: ORPG // Can we fix this, together?

Bericht door Avox » 28 jul 2020, 18:29

Aimee.
Ik word knettergek van dat mens, ik wil dat ze vertrekt. Ik heb haar nodig, dat weet ik maar als ze op me neer kijkt als of zij de baas is word ik kwaad, niemand is de baas over mij. Ik pers mijn lippen op elkaar en kijk Declan aan als hij zegt dat ze te vertrouwen is. “Een moeder beschermt haar jongen” zeg ik tegen Declan, ook al was ze te vertrouwen volgens hem. Mijn ogen gaan weer naar de dames voor ons, net als ik wat wou zeggen hoor ik Mason weer mama zeggen waardoor ik op kijk. “Brood op” zegt hij dan, ik loop naar hem toe en haal hem voorzichtig uit de kinderwagen. “Begrijp me niet verkeerd mevrouw Pandimal maar ik ben een moeder. Een weerwolf moeder. Een weerwolf is sowieso al wat gevoeliger qua emoties dan een mens of een vampier. Ik hou er niet van als iemand mij of mijn gezin zomaar in de gaten houd van een afstandje, dan begin je bij mij al verkeerd. Ik waardeer het zeer dat je ons kwam waarschuwen over je broers want zo kunnen wij ons op voorbereiden” ging ik verder met mijn verhaal waarna ik Mason zo vast houd dat hij op mijn zij rust. Mason keek naar de vrouw voor ons maar hij leek een beetje bang voor haar, hij kroop een beetje weg tegen mijn kleren aan. “Ik doe er alles aan om Mason te kunnen beschermen. Als ik daarvoor mijn innerweerwolf aan de kanten moet schuiven dan doe ik dat, al kost het mijn eigen leven” zeg ik gemeend, serieus en vastberaden. “Het spijt me van mijn gedrag maar ik kan er weinig wat aan veranderen”.
BFFED67A-7F9B-49D0-AD95-665AB62495B3.jpeg
BFFED67A-7F9B-49D0-AD95-665AB62495B3.jpeg (979.06 KiB) 53 keer bekeken
“To the world you may be one person, but to one person you are the world.”

Hylianator
Berichten: 1628
Lid geworden op: 15 sep 2019, 12:51
Gender:

Re: ORPG // Can we fix this, together?

Bericht door Hylianator » 29 jul 2020, 00:38

Octavia.
Met amusement kijk ik naar haar en luister ik naar wat ze zegt. Toch moet ik lachen om wat ze tegen Declan zegt. “Pittige meid.” Zeg ik dan en knik er even bij. Mijn armen doe ik over elkaar heen en kijk naar haar. Als ze uitgepraat is, moet ik weer even lachen. “Luister lieve schat, er gaat nog zoveel op jouw pad komen en dan hoop ik dat je attitude echt wat minder is, want zo ga je het niet redden.” Vertel ik haar en vorm een grijns over mijn gezicht. “Maar.. Overtuig mijn broers maar om je te veranderen in hybrid of vampier of what ever je wilt.” Vertel ik haar duidelijk en stap wat dichterbij. “Want met dit gedrag krijg je niks van mij.” Mijn gezicht stond serieus. “Ik heb ook wel een beetje spijt dat ik jullie heb gewaarschuwd voor mijn broers, ik dacht dat Declan wel beter had uitgekozen.” Zeg ik dan en stap weg. “Oh, en probeer geen een van ons maar te vermoorden, want de kans is 1 op 3 dat je lieve Declan dan ook sterft.” Zeg ik met een grijns. Ook al was de kans op ons vermoorden heel klein, het was mogelijk. Ik draai me om en Ann loopt meteen met mij mee naar waar we vandaan kwamen.

Declan.
Deze discussie ging niet de goeie kant op. Express negeer ik Octavia haar ogen voor ze mij ineens dwingt om iets te doen. Ik wist dat ze die mogelijkheid heeft. Alleen vindt ze het niet leuk wanneer iemand tegen haar in gaat op zo’n manier. Dat had ik eerder al eens vernomen. Al kon ik hier weinig aan doen. Ik bevrijp Aimee haar reactie heel goed. Ze is moeder en doet er alles aan om Mason te beschermen. Dat had ik zelf ook. Al moest ik voor hem sterven zou ik het zeker doen. Een zucht verlaat mijn mond door de hele situatie. Bij haar konden we niet meer aanbellen om Aimee te laten veranderen in wat dan ook. Haar broers zouden Aimee dwingen om Mason af te staan en dan hebben we helemaal niks meer..
F897349D-A032-46AB-AA20-370E24CEDF39.jpeg
F897349D-A032-46AB-AA20-370E24CEDF39.jpeg (230.52 KiB) 47 keer bekeken
Treat people with kindness. 🌻

Gebruikersavatar
Avox
Berichten: 1371
Lid geworden op: 29 feb 2020, 11:09
Gender:

Re: ORPG // Can we fix this, together?

Bericht door Avox » 29 jul 2020, 01:18

Aimee.
Mijn ogen worden spleetjes als ik haar opmerking hoor, “wat had je dan verwacht? Dat ik je als een god zou behandelen? Ik weet niet of je de geschiedenis nog kent maar de weerwolven waren er nog voor de vampiers. Dat jij me misschien een hybrid kan maken maakt je niks beter dan mij hoor” zeg ik dan fel tegen haar. “Mijn attitude? Je komt zelf ook niet bepaald vriendelijk over”. Ik weet dat dit de slechte kant op gaat, “oh ik weet het al. Je bent gewoon bang dat je familie kapot maakt omdat je mij een hybrid hebt gemaakt” zeg ik dan met een uitdagende grijns. Om haar volgende opmerking begin ik toch wel te knappen, ik geef Mason aan Declan en voel dat mijn ogen goud worden en ik grommende geluiden begin te maken. Mijn handen waren gebald tot vuisten en ik wou net gaan veranderen, als ik Mason ineens zacht hoor jammeren waardoor ik direct weer ontspan, hij vind mijn weerwolfkant niet zo leuk. Ik draai me naar hem toe en druk allemaal kleine kusjes op zijn gezicht, “ik laat je niks overkomen” zeg ik zacht tegen hem waarna ik Declan aan kijk. “Ik ben liever nog een vampier dan dat zij of een van haar broers me een hybrid gaat maken” zeg ik serieus waarna ik weer kusjes druk op Mason’s gezicht, “jij en papa zijn alles voor mij Mason” zeg ik zacht tegen hem, “hou van jouuu” hoor ik Mason giechelend zeggen waarna hij ons beide aan wijst, direct moet ik glimlachen waarna ik weer een kus op zijn wang druk. Ik heb zo’n vermoeden dat Declan woest op me is om mijn gedrag dus ik weet niet of hij een kus of iets nu wel kan waarderen, soms kan ik hem slecht daarin pijlen.
3A08EE48-8248-4C57-9B46-396E877DDCCA.jpeg
3A08EE48-8248-4C57-9B46-396E877DDCCA.jpeg (646.63 KiB) 46 keer bekeken
“To the world you may be one person, but to one person you are the world.”

Hylianator
Berichten: 1628
Lid geworden op: 15 sep 2019, 12:51
Gender:

Re: ORPG // Can we fix this, together?

Bericht door Hylianator » 29 jul 2020, 13:56

Declan.
Ik wist niet zo goed hoe ik me hierbij moest voelen. Octavia is waarschijnlijk de enige Original die haar zonder enkele bedoeling wilde veranderen naar Hybrid. Als ze het over haar familie heeft, staat Octavia in een flits dichtbij ons. “Wat er tussen mij en mijn familie gebeurd gaat jou niks aan wolfje, ik kwam je waarschuwen, maar ik denk dat ik je dat maar even laat vergeten.” Zegt ze waardoor ik opkijk. “Nee.” Zei ik demonstratief en draaide Aimee haar hoofd weg zodat ze Octavia niet aankijkt. Octavia laat een grommetje horen en kijkt naar mij. “Denk maar niet dat dit voorbij is.” Zegt ze en in een flits zijn zij en Ann weg. Mason was bang geworden, logisch ook. Een zucht verlaat mijn mond. “Je beseft je dat zij de enige was die jou kon veranderen in een hybrid?” Vraag ik haar en kijk haar wat teleurgesteld aan. Mijn ogen gaan naar Mason. “En we hebben er een dreigement bij, dat is nooit goed van een Original, zij hebben veel takken..” Zeg ik erbij en houd Mason goed vast. Voor hem is deze hele situatie ook niet goed. “Wil je nog wat brood?” Vraag ik aan Mason waardoor hij knikt en enthousiast ja roept. Rustig zet ik hem terug in zijn wandelwagen en maak hem vast, waarna ik hem een sneetje brood geef.
7D72E37B-5392-4886-92B2-6FD00A4B4E03.jpeg
7D72E37B-5392-4886-92B2-6FD00A4B4E03.jpeg (58.59 KiB) 45 keer bekeken
Treat people with kindness. 🌻

Gebruikersavatar
Avox
Berichten: 1371
Lid geworden op: 29 feb 2020, 11:09
Gender:

Re: ORPG // Can we fix this, together?

Bericht door Avox » 29 jul 2020, 17:15

Aimee.
Ik kijk Declan aan en knik langzaam, “ik weet het” zeg ik zuchtend waarna ik naar de kant van het meer loop en ga zitten op het gras. Ik trek mijn benen naar me toe en kijk naar het water. “Dan maar een vampier wezen” zeg ik zacht terwijl ik met mijn vingers over het zand laat gaan. “Mama niet blij” hoor ik Mason zeggen waardoor ik naar hem kijk, ik voel dat er tranen in mijn ogen komen waardoor ik weer voor me uit kijk, “mama traan” hoor ik Mason zeggen waardoor ik toch zwak moet glimlachen, dat hij dat door heeft is bijzonder. “Mama heeft het een beetje verprutst Mason” zeg ik tegen hem waarna ik ga liggen op mijn rug en staar naar de hemel. Ik wou op dit soort momenten echt dat me moeder er nog was en ik om advies kon vragen, wat ik nou het beste kon doen. Zuchtend leg ik mijn handen op mijn gezicht en blijf zo even liggen, “mam ik wou dat je hier was” zeg ik dan zacht mompelend. Ik kon de teleurstelling van Declan ook niet aan, hij is nooit teleurgesteld op mij.. Ik ben ook teleurgesteld op mezelf maar ik kon mezelf gewoon niet tegenhouden, het zat gewoon erg in de familie ook.
30401524-B44A-481F-A3E2-E962A32465D2.jpeg
30401524-B44A-481F-A3E2-E962A32465D2.jpeg (490.06 KiB) 41 keer bekeken
“To the world you may be one person, but to one person you are the world.”

Plaats reactie