ORPG // Can we fix this, together?

Gebruikersavatar
Avox
Berichten: 1371
Lid geworden op: 29 feb 2020, 11:09
Gender:

Re: ORPG // Can we fix this, together?

Bericht door Avox » 04 jun 2020, 21:36

Aimee.
Ik kijk Declan aan, “hm zou alles dan sneller gaan? Qua herstel?” vraag ik dan aan hem. Zou ik dat wel eens willen? Ik hou er niet van om Declans bloed te drinken.. Ik schud mijn hoofd, nu nog niet.. Als er iets ernstigs gebeurt misschien wel. Ik kijk even weer naar Sam en voel me zelf toch een beetje geïrriteerd worden. Sam kwam wat dichterbij en kijkt nog even naar Mason en daarna naar ons, “hij heeft Aimee’s haarkleur” zegt hij dan waarna ik knik. “Voor ik / we ga slapen, zou ik graag nog Mason willen vast houden aangezien ik dat nog niet gedaan heb” zeg ik grinnikend tegen Declan en neem Mason voorzichtig van hem over. Ik wist wel hoe je een baby moest vasthouden aangezien ik daar heel veel research naar heb gedaan en veel baby boeken heb gelezen. Ik kijk nog even naar zijn gezichtje en druk dan een lief kusje op zijn voorhoofd. Muffasia kwam gegeven moment weer naar binnen gelopen en kijkt ook even naar Mason, “wat een schatje” zegt ze dan en ik knik, “nogmaals bedankt Muffasia” zeg ik dan en ze glimlacht. “Ik kom morgen wel weer terug om de laatste controles te doen, ga je nou maar eerst slapen want je bent dood op. Ik begeleid Sam wel weer het huis uit” zegt Muffasia en ik knik. Ik weet niet zeker of Declan ook ging slapen dus geef ik Mason weer voorzichtig aan hem waarna ik wat meer op mijn zij ga liggen, aangezien mijn buik er nog wel was. Het duurt een paar dagen tot het inslinkt. Vermoeid sluit ik mijn ogen en het duurde nog geen seconde of ik viel al in slaap.
CB3A1EF1-8842-4D3A-8D19-278C96A76F4C.jpeg
CB3A1EF1-8842-4D3A-8D19-278C96A76F4C.jpeg (618.59 KiB) 303 keer bekeken
“To the world you may be one person, but to one person you are the world.”

Hylianator
Berichten: 1628
Lid geworden op: 15 sep 2019, 12:51
Gender:

Re: ORPG // Can we fix this, together?

Bericht door Hylianator » 04 jun 2020, 22:19

Declan.
Mijn blik blijft in haar ogen. “Nee, het geneest alles meteen.. Alles wat net gehecht is, alle pijn, het gaat meteen weg.” Vertel ik haar en geef haar een glimlach. Rustig kijk ik op naar Sam, die Mason beschrijft en mijn blik valt weer op het kleine mannetje. Wanneer Aimee aangeeft dat ze hem graag vast wilt houden, kijk ik op. “Ja natuurlijk, sorry..” Verontschuldig ik mij en geef Mason over aan Aimee. Het was ook wel fijn want mijn armen gingen een beetje verzuren doordat ik hem zo lang vast had gehouden. Niet dat hij zwaar is, maar in een lange positie hetzelfde zitten is niet bepaald prettig voor mijn armen. Ik bekijk de 2 en krijg direct een glimlach op mijn gezicht. Ze zijn perfect samen, ik houd zoveel van hun allebei. Als Muffasia erbij komt, kijk ik direct op. “Ja zoveel bedankt..” Zeg ik haar met een knikje. Ik was ook wel blij dat zij Sam soort van uit huis ging zetten. We wilden allemaal wat rust en zeker de eerste dag na de bevalling zit niemand te wachten op bezoek. Als Aimee aangeeft te willen slapen, pak ik ons kleine ventje weer over en sta rustig op. Ik zie meteen dat Aimee vertrokken is, is ook niet heel gek. Rustig leg ik Mason in zijn wiegje en bekijk hem. “Geef een teken als je er bent mam..” Zeg ik zachtjes en kijk even om me heen. De mobiel van Mason beweegt zachtjes, waardoor ik daarnaar opkijk. Meteen krijg ik een glimlach op mijn gezicht, waarna ik naar Mason kijk. “Hij is mooi hé..?” Zeg ik zachtjes en zucht kort, maar tevreden. “Hij heeft iets weg van jou..” Ik krijg wat tranen in mijn ogen en kan ze niet van Mason af houden. Al merkte ik wel dat ook ik moe begin te worden. “Waak over hem.. Alsjeblieft.” Zeg ik fluisterend en loop dan rustig terug naar ons bed terwijl ik mezelf uitkleed. Rustig kruip ik tegen Aimee aan en knuffel haar, waarna ik in slaap val.
76E61F68-D8E0-46C9-BEB4-F8EE875616F3.jpeg
76E61F68-D8E0-46C9-BEB4-F8EE875616F3.jpeg (145.78 KiB) 300 keer bekeken
Treat people with kindness. 🌻

Gebruikersavatar
Avox
Berichten: 1371
Lid geworden op: 29 feb 2020, 11:09
Gender:

Re: ORPG // Can we fix this, together?

Bericht door Avox » 04 jun 2020, 23:18

Aimee.
Ik word wakker door gehuil van Mason, die zou inmiddels wel honger hebben. Voorzichtig sta ik op en merk meteen hoeveel pijn ik op het moment lijd, dat ik zelfs amper kan bewegen. Nu klinkt Declans bloed zo slecht nog niet. Ik denk niet dat alles er mee herstelt word, ik denk wel dat ik ongesteld blijf 6 weken en daar komen ook pijntjes vanaf wat zijn bloed niet kan herstellen. Ik haal Mason uit zijn wieg en wieg hem zelf zachtjes heen en weer. Ik maak sussende geluidjes om hem rustiger te krijgen waarna ik met hem naar onze bed ga. Rustig ga ik er weer in liggen en kreun weer zacht van de pijn. Ik doe mijn shirt een stuk omhoog zodat een van mijn borsten ontbloot zijn en ik laat Mason eraan drinken. Wat eigenlijk best zeer deed in het begin. Waarom hadden we ook weer een kind? Ik kijk weer naar Mason en kon het niet laten om te glimlachen.. Direct weet ik ook weer waarom we een kind hebben. Ik was nog zo godsverschrikkelijk moe dat ik wel weer in slaap kon vallen, maar dat gaat slecht met Mason in mijn armen.

Wnnr ze weer een foto plaats zal ik weer een foto plaatsen. Ben een beetje klaar met het domme herhalen haha
“To the world you may be one person, but to one person you are the world.”

Hylianator
Berichten: 1628
Lid geworden op: 15 sep 2019, 12:51
Gender:

Re: ORPG // Can we fix this, together?

Bericht door Hylianator » 06 jun 2020, 00:29

Declan.
De hele nacht heb ik lichtjes geslapen, omdat ik onbewust veel bezig ben met Mason. Verhalen spoken door mijn hoofd zoals wiegendood. Daar wilde ik niet aan denken maar het gebeurde toch.. Gelukkig kan ik vanuit bed zijn hartslag horen, waardoor het gevoel minder wordt. Wel word ik wakker als hij huilt al gaat Aimee er al op af. Rustig doe ik een oog open en zie dat ze terug komt naar bed. “Hmm.. Je lijkt nu al op papa..” Mompel ik met een slaperige stem. Doelend op het feit dat hij aan haar borst drinkt. Al deed ik dat niet, maar het feit ‘borsten’ op zich. Even rek ik me uit en leg daarna zachtjes mijn hand op Aimee haar arm, waarna ik er zachtjes langs streel met mijn vingers. Mijn ogen had ik een stukje geopend en ik bekijk haar gezicht. Je ziet haar geluk, hoe ze naar hem kijkt laat mijn hart smelten. Ik had nooit verwacht dat ik mij ooit zo zou voelen. Dat ik überhaupt vader mocht worden is voor mij al heel wat. Sowieso sinds ik Aimee ken heb ik het meeste aan liefde gevoeld in mijn leven. En eigenlijk is alles heel snel gegaan, maar heb ik geen moment spijt gehad. Een glimlach vormt mijn lippen en ik kom wat overeind waarna ik een kusje geef tegen Aimee haar slaap. “Ik houd van je..” Fluister ik en kijk even naar Mason met een trotse blik.
Treat people with kindness. 🌻

Gebruikersavatar
Avox
Berichten: 1371
Lid geworden op: 29 feb 2020, 11:09
Gender:

Re: ORPG // Can we fix this, together?

Bericht door Avox » 06 jun 2020, 07:30

Aimee.
Ik kijk op als ik Declan ineens hoor, “Mason moet het zodat hij blijft leven. Jij doet het voor mijn en je eigen plezier” zeg ik grinnikend tegen hem. Mijn ogen gaan weer naar Mason en ik kijk weer naar zijn kleine lichaampje en gezicht. Het is nog steeds ongelofelijk dat hij uit mijn lichaam is gekomen. Ik druk kleine kusjes op Mason’s gezicht en ik kijk naar Declan als ik hem hoor zeggen dat hij van me houd, “ik hou ook van jou babe” zeg ik dan met een glimlach. Ik kijk weer naar Mason, “maar ik snap nu wel waarom iedereen zegt dat je meest van je kind gaat houden.. Ik heb nu al een band met hem die ik niet kan omschrijven” zeg ik zacht. “Mama en papa houden heel veel van je Mason” zeg ik dan zacht tegen Mason waarna ik weer een kusje op zijn gezicht druk, “wij gaan er alles aan doen dat je niks raars overkomt. En als de tijd daar is, mag je zelf beslissen wat je wilt zijn” zeg ik zacht. Doelend of hij een vampier wilt worden of niet. Als ik ineens steken in mijn rug en buik voel, kreun ik weer zacht van de pijn en trek een moeilijk gezicht. Zodra Mason klaar is, doe ik mijn shirt weer naar beneden en druk allemaal kusjes op zijn hoofd. “Wil jij hem weer in zijn wiegje leggen? Ik kan echt niet meer staan..” vraag ik aan Declan met een glimlach waarna ik hem voorzichtig geef aan hem.
703199AB-4006-4138-9898-5DCE4EB4AB05.jpeg
703199AB-4006-4138-9898-5DCE4EB4AB05.jpeg (580.4 KiB) 286 keer bekeken
“To the world you may be one person, but to one person you are the world.”

Hylianator
Berichten: 1628
Lid geworden op: 15 sep 2019, 12:51
Gender:

Re: ORPG // Can we fix this, together?

Bericht door Hylianator » 07 jun 2020, 12:28

Declan.
Even grinnik ik als ik haar dat hoor zeggen. “Hmm.. Nog steeds lijkt hij dan op papa.” Een grijns ontstaat op mijn gezicht en ik laat mijn vingers door strelen over haar arm. Wanneer zij naad Mason kijkt, gaat mijn blik er ook automatisch naar toe. Dat wij dit samen gecreëerd hebben, verbaasd me nog steeds. Hij is zo klein en zo schattig.. Ik kan mij niet herinneren of voorstellen dat ik zo klein ben geweest. Een glimlach vormt mijn lippen als ze zegt dat ze ook van mij houdt. “Gelukkig maar..” Zeg ik zacht en geef verschillende kusjes op haar wang. “Hm.. Ik snap dat ook wel.” Zeg ik zacht en bekijk Mason weer. “Ik kan niet wachten op alle ‘eerste’ momenten.. De eerste woordjes, de eerste stapjes, de eerste keer lachen..” Natuurlijk zullen er ook eerste keren zijn die minder leuk zijn, maar ook dat hoort erbij. Zachtjes streel ik langs zijn kleine wang met mijn vinger. Gelukkig laten we hem wel kiezen. Zelf had ik natuurlijk geen keuze, maar nu vond ik dat niet zo erg meer. Als ik kijk naar wat het mij gegeven heeft. Het heeft mij de liefste vrouw op de wereld gegeven, een mooi huis en een prachtig, gezond kindje. Dat is het belangrijkste. Ik kijk op als Aimee vraagt of ik hem terug wil leggen. “Natuurlijk.” Zeg ik en pak hem rustig over. Vervolgens sta ik op en loop met hem naar de wieg. Hij was al in slaap gevallen volgens mij, zo voelde het. Zachtjes geef ik wat kusjes tegen zijn hoofd aan en leg hem rustig in zijn wiegje. “Slaaplekker kleintje.” Zeg ik dan en bewonder hem nog even. Rustig loop ik terug naar bed en ga er weer in liggen waarna ik mijn arm om Aimee heen doe.
Treat people with kindness. 🌻

Gebruikersavatar
Avox
Berichten: 1371
Lid geworden op: 29 feb 2020, 11:09
Gender:

Re: ORPG // Can we fix this, together?

Bericht door Avox » 07 jun 2020, 21:45

Aimee.
“Helaas hebben we zijn ogen nog niet kunnen zien. Hij heeft zijn ogen nog gesloten gehouden al die tijd. Ik hoop dat we ze morgen te zien krijgen en dat hij jouw ogen heeft” zeg ik tegen Declan met een glimlach. “Er komen genoeg eerste momenten dat weet ik zeker. En we maken alles mee aangezien er niemand van ons hoeft te werken” leg ik aan hem uit met een grote glimlach. De enige werkzaamheden die we hebben is de stam in orde houden. Sinds dat ik zwanger ben, is er een soort acceptatie gekomen. Niet dat alles is opgelost want er zijn nog steeds ruzies maar we gaan stapje voor stapje de goede kant op. Wat me alleen nog dwars zit zijn Larissa en Jacob die ergens rond zwerven en Sam waar Declans moeder voor waarschuwde. Ik kreun weer zacht door de pijn en leg mijn hand op mijn hoofd. Zou Declans moeder ook om zijn vaders bloed hebben gevraagd? De pijn is niet te harden gewoon. Ik voel een traan komen die niet veel later over mijn wang glijd. Deze pijn.. Het is bijna onverdraagzaam. Ik denk als ik naar het ziekenhuis was gegaan dat ik er pillen voor had gekregen maar ja, we zijn bij ons thuis.
“To the world you may be one person, but to one person you are the world.”

Hylianator
Berichten: 1628
Lid geworden op: 15 sep 2019, 12:51
Gender:

Re: ORPG // Can we fix this, together?

Bericht door Hylianator » 09 jun 2020, 17:10

Declan.
"Hmm.. En ik hoop toch wel dat hij jouw ogen heeft.." Zeg ik zachtjes en grinnik eventjes. We gingen het wel zien, wanneer hij zijn ogen open doet. "Dat scheelt inderdaad wel, niemand van ons heeft een 8 tot 5 baan, we kunnen er altijd voor hem zijn, we kunnen er altijd voor elkaar zijn.." Zeg ik en zucht weer tevreden. Het is alsof alles nu compleet is. Alsof het perfecte plaatje hier nu bij elkaar is. Ik kon niet wachten tot hij groter is en we met hem van alles kunnen doen. Tot hij zijn eerste woordjes gaat spreken, tot hij gaat lopen.. Dat we samen gaan schommelen en spelen in de speeltuin, tot we zijn verjaardag kunnen vieren en dat later kunnen terug kijken op beeld. Dat we met elkaar zitten en we kijken naar zijn videobeelden. Dat lijkt me zo geweldig. Al zit ik nu helemaal in mijn gedachte, houd ik constant in de gaten of ik zijn hartslag nog hoor. Of ik heb überhaupt nog hoor ademen.
Treat people with kindness. 🌻

Gebruikersavatar
Avox
Berichten: 1371
Lid geworden op: 29 feb 2020, 11:09
Gender:

Re: ORPG // Can we fix this, together?

Bericht door Avox » 09 jun 2020, 17:18

Aimee.
“Waarom. Ik heb saaie bruine ogen” murmel ik zacht. Ik had mijn ogen gesloten en mijn hoofd tegen Declans borstkast aan gelegd. Snel wrijf ik de traan weg en schraap even mijn keel. “Jij hebt mooie fel blauwe ogen, daar zou ik veel blijer mee zijn dat hij jou ogen heeft” leg ik aan Declan uit. Een grijns siert mijn lippen, “of je dwing ogen. Maar dat maakt hem een beetje creepy voor als hij later naar school gaat”. Even denk ik na.. Wie haalt hem op dan? Er komt een moment dat ik of een hybrid of een vampier word en dat ik ook te jong lijk. Lichamelijk gezien ben ik nu 1 jaar ouder dan Declan wat ik eigenlijk al vreemd vind, nu voel ik me helemaal een oude tang. Zachtjes begin ik weer te gapen, “ik ben nog zo moe” murmel ik, bijna onverstaanbaar. “En zoveel pijn” voeg ik er aan toe. Ik merk dat de ruggenprik is uitgewerkt.. Na het laatste te hebben gezegd, ontspant mijn lichaam en voel ik dat ik langzaam weg val in slaap.
“To the world you may be one person, but to one person you are the world.”

Hylianator
Berichten: 1628
Lid geworden op: 15 sep 2019, 12:51
Gender:

Re: ORPG // Can we fix this, together?

Bericht door Hylianator » 09 jun 2020, 17:26

Declan.
Verbaasd kijk ik op als ze dat zegt. "Saaie bruine ogen?" Even frons ik en leg mijn hand op haar hoofd, waarna ik zachtjes door haar haren kriebel. "Je hebt de mooiste ogen die ik ooit heb gezien, ze spreken.. Ze hebben de mooiste bruine kleur die ik maar ken, ze passen zo mooi bij jou." Vertel ik haar en glimlach even. "Mijn dwang ogen.. dat zou een beetje eng zijn." Kort lach ik om het idee en beeld het me in. Stel hij zou straks zijn ogen open doen en ze zijn bijna helemaal wit, dat zou enorm eng zijn. Daar moest ik maar niet te lang over nadenken. "Ga lekker slapen babe.." Zeg ik zachtjes en druk een kusje op haar voorhoofd. Als ze dan zegt dat ze zoveel pijn heeft, kijk ik toch wat bezorgd. "Mijn aanbod staat nog he.." Maar ik zie al dat ze in slaap is gevallen. Kort bijt ik op mijn lip en neem haar wat beschermend in mijn armen, waarna ik zachte kusjes in haar haren geef. Ik was zelf al niet moe meer en kon dus wel wakker blijven tot dat zij of Mason wakker zou worden.
Treat people with kindness. 🌻

Gebruikersavatar
Avox
Berichten: 1371
Lid geworden op: 29 feb 2020, 11:09
Gender:

Re: ORPG // Can we fix this, together?

Bericht door Avox » 09 jun 2020, 18:12

Aimee.
Een paar uur later werd ik weer wakker, door mezelf, door de pijn. Kreunend kom ik omhoog en wrijf vermoeid over mijn gezicht heen, ik voel me best misselijk op de een of andere manier. Ik druk de dekens van me af en schrik als ik zie wat er in bed ligt.. Zoveel bloed? Ik snap dat ik ongesteld ben maar zoveel bloed kan niet gezond zijn? Het doet ook gigantisch veel pijn daar beneden.. Zou een hechting los zijn gegaan? “Babe” zeg ik zacht, ik heb totaal niet opgelet of Declan sliep of dat hij bij Mason was, mijn blik bleef de hele tijd op het plas bloed in ons bed. “I-ik heb je bloed nodig” voeg ik er zacht aan toe. Ik voel mijn lichaam trillen en mijn hoofd licht worden. Sowieso dat dit niet van de ongesteldheid komt.. Ik haal diep adem als ik merk dat mijn ademhaling ook raar doet en ik probeer zo kalm mogelijk te blijven.
“To the world you may be one person, but to one person you are the world.”

Hylianator
Berichten: 1628
Lid geworden op: 15 sep 2019, 12:51
Gender:

Re: ORPG // Can we fix this, together?

Bericht door Hylianator » 10 jun 2020, 20:54

Declan.
De geur van bloed was tot mij doorgedrongen en mijn ogen waren veranderd van kleur. Ik had mezelf moeten inhouden in de tijd dat ik het bloed opmerkte tot nu. Aimee is de laatste persoon op aarde die ik pijn wil doen. Verder had ik ook niet echt veel bloed binnen gekregen. Een korte tijd nadat ik het merkte, was ze wakker geworden en in een soort van paniek? Meteen kom ik overeind en kijk naar haar. Ze wilt mijn bloed. Zonder erover na te denken, groeien mijn tanden en bijt ik in mijn eigen pols, zodat deze gaat bloeden. Rustig houd ik mijn pols voor haar lippen en kijk naar haar. “Maak je geen zorgen.. Ik ruim dit wel op, zal ik een lekker warm bad of een warme douche voor je aanzetten..?” Vraag ik haar dan maar. Ik wist anders ook niet zo goed wat ik voor haar kon doen. Het enige waar ik op kon komen, was dit. Mijn gehoor blijft constant hangen bij Mason, of hij nog ademt en wat zijn hartje doet.
Treat people with kindness. 🌻

Gebruikersavatar
Avox
Berichten: 1371
Lid geworden op: 29 feb 2020, 11:09
Gender:

Re: ORPG // Can we fix this, together?

Bericht door Avox » 10 jun 2020, 22:07

Aimee.
Ik kijk Declan aan als ik merk dat hij nog naast me zit, hij heeft zijn ogen weer op en zijn tanden. Ineens vind ik hem een beetje eng uit zien, normaal vind ik het aantrekkelijk maar nu vond ik het niet zo geweldig. Maar ja, mijn emoties en hormonen zijn nog niet top. Zuchtend kijk ik naar zijn pols waarna ik mijn lippen erop leg en zacht begin te zuigen aan de wond die hij heeft gemaakt. Zijn bloed blijft vies smaken en het liefst drink ik het ook niet, maar ik wil ook niet dood gaan om eerlijk te zijn. Als ik vind dat ik genoeg heb gehad, doe ik voorzichtig zijn pols weer weg en zucht verdrietig. Ik voel hoe mijn lichaam het accepteert en dat mijn lichaam ook beter word. De pijn van net trekt weg, alleen de misselijkheid blijft nog wel. Ik voel mijn wangen weer kleur krijgen en ik kijk Declan aan als ik zijn voorstel hoor, “i-ik.. Ik..” zeg ik zacht stotterend en zucht even diep. “Ik ga wel snel douchen.. Als jij het bed wil doen en op Mason wil letten” stel ik dan voor met een glimlach. Ik sta op en trek de vieze kleren uit die ik weggooi in de prullenbak wat hier staat. Direct zag ik dat mijn buik door Declans bloed ook weer in is geslonken. Snel loop ik door naar de badkamer en zet de douche aan. Ik ga er onder staan en zucht weer diep, ik voel me zwak.. Zwak dat ik dat aan Declan moest vragen. Tranen rollen over mijn wangen en ik huil zachtjes.
“To the world you may be one person, but to one person you are the world.”

Hylianator
Berichten: 1628
Lid geworden op: 15 sep 2019, 12:51
Gender:

Re: ORPG // Can we fix this, together?

Bericht door Hylianator » 15 jun 2020, 13:29

Declan.
Wanneer ze genoeg heeft gedronken van mijn bloed, laat ik de wond helen en veeg mijn arm schoon van het bloed wat er nog op zat. Mijn ogen worden weer normaal en mijn tanden groeien weer terug. Mijn blik richt ik op Aimee en kijk wat zorgelijk. Ze klonk niet helemaal zoals de Aimee die ik ken. "Voel je je al iets beter?" Vraag ik haar rustig en kijk naar haar. Als ze vraagt of ik het bed wil doen en op Mason wil letten, knik ik en kijk even naar de kleine. "Sure thing, ga lekker douchen.." Zeg ik haar zachtjes en kijk hoe ze opstaat en naar de badkamer vertrekt. Op vampier snelheid verschoon ik het bed en doe het vieze laken weg. Dat konden we niet zo gemakkelijk meer schoon krijgen. Ik vervang het met een schoon laken, wat nog heerlijk naar wasmiddel ruikt. Als ik dat gedaan heb, kijk ik even bij de kleine en hoor zacht gehuil vanuit de badkamer komen. Ook al was het zachtjes, het is hoorbaar voor mij. Rustig loop ik naar de badkamer en maak de deur rustig open. "Gaat het wel goed..?" Vraag ik haar zachtjes. De deur houd ik open, zodat ik ten alle tijden Mason kon zien. Al kon ik zijn hartslag goed horen en hoefde ik mij geen zorgen te maken dat ik het zou missen als ik het niet zou horen. Op vampier snelheid kleed ik me uit en stap rustig bij haar onder de douche waarna ik haar zachtjes knuffel. Als ze dat niet zou willen, merkte ik dat snel genoeg.
Treat people with kindness. 🌻

Gebruikersavatar
Avox
Berichten: 1371
Lid geworden op: 29 feb 2020, 11:09
Gender:

Re: ORPG // Can we fix this, together?

Bericht door Avox » 15 jun 2020, 13:39

Aimee.
Ik had mijn handen op mijn gezicht gelegd terwijl ik zachtjes door blijf huilen. Ik hoorde Declans vraag wel, maar ik nam de moeite niet om antwoord te geven. Al snel vernam ik dat hij bij me in de douche staat. Direct sla ik mijn armen om hem heen en verstop mijn gezicht in zijn borstkast, rustig huil ik nog verder. Declans geur zorgt ervoor dat ik rustiger word en dat het huilen stopt. Als ik helemaal rustig ben, druk ik een kusje op zijn borstkast en leg dan mijn wang er tegen aan. “Ik voel me zwak. Zwak dat ik om je bloed moest vragen terwijl andere vrouwen, zoals mijn moeder, gewoon doorheen moesten. Ik weet zelf ook dat die bloeding te heftig was maar.. Het voelt als een te makkelijke uitweg. Ik bedoel kijk dan, alles is herstelt zelfs mijn buik is weer in geslonken. Het enige wat ik nog wel ben is misselijk, ongesteld en emotioneel” zeg ik dan en ik laat hem los, ik doe een stapje achteruit en wijs naar mijn buik om het te bevestigen. Ik wrijf met mijn handen over mijn gezicht heen en zucht weer diep, al snel sla ik mijn armen weer om Declan heen en leg mijn wang weer tegen zijn borstkast aan.
“To the world you may be one person, but to one person you are the world.”

Hylianator
Berichten: 1628
Lid geworden op: 15 sep 2019, 12:51
Gender:

Re: ORPG // Can we fix this, together?

Bericht door Hylianator » 15 jun 2020, 14:30

Declan.
Gelukkig duwde ze zich niet van mij weg het moment dat ik haar in mijn armen nam. Rustig streel ik langs haar rug en druk een kusje tegen haar hoofd. "Ik begrijp dat je je zo voelt.. Elke zwangerschap is anders, alles eindigt bij een ander anders.. Misschien was het bij de anderen 'makkelijker' dan dat het bij jou is geweest.. Ik wil het niet goed praten of zeggen dat de rest sterker is dan jij want ik vind je een van de sterkste vrouwen die ik ken en je mag hier best verdrietig om zijn.. Al vind ik echt dat wat je hebt gedaan helemaal geen slechte keuze of iets was.. Je bent niet zwak als je om hulp vraagt." Vertel ik haar allemaal zachtjes en streel over haar rug heen. Pas wanneer ze wegstapt, kijk ik naar haar buik en knik als teken dat ik haar geloof. Zachtjes doe ik mijn armen weer om haar heen als ze terug komt. "Ik houd van je.." Zeg ik haar zachtjes, maar gemeend. Een zacht kusje druk ik nogmaals tegen haar hoofd aan en hoop dat ze alles wat ik zeg goed oppakt.
Treat people with kindness. 🌻

Gebruikersavatar
Avox
Berichten: 1371
Lid geworden op: 29 feb 2020, 11:09
Gender:

Re: ORPG // Can we fix this, together?

Bericht door Avox » 15 jun 2020, 14:37

Aimee.
Ik bleef stil als Declan praat, hij klonk altijd zo wijs en hij weet altijd wat hij moest zeggen. Een zachte snik verlaat toch weer mijn lippen en ik houd hem toch nog beter vast, “de hormonen helpen ook niet mee” murmel ik zacht. “Ik hou ook van jou” zeg ik tegen Declan waarna ik mijn grip nog iets meer versterk. Ik druk kleine kusjes op zijn borstkast en kijk dan weer omhoog naar hem. Ik ga iets op mijn tenen staan om mijn lippen op die van hem te drukken voor een lange en liefdevolle zoen. “Heel veel” voeg ik er zacht aan toe wanneer ik zijn lippen weer los heb gelaten. Ik laat hem deze keer helemaal los om weer goed onder de regendouche te kunnen staan om mijn haren ook nat te maken. In een snelle vaart was ik mijn haren en spoel ik het sop er ook weer uit. Ik pak een washandje uit een kastje wat in de badkamer staat en maak deze nat, ik doe er douchegel op en begin mijn lichaam goed te wassen omdat het bloed er nog op zat. Direct kijk ik naar mijn borsten, ik geef toch nog wel melk..? Voorzichtig knijp ik iets in mijn borst en merk direct dat het zeer doet en de melkklieren nog vol op aanwezig waren.
“To the world you may be one person, but to one person you are the world.”

Hylianator
Berichten: 1628
Lid geworden op: 15 sep 2019, 12:51
Gender:

Re: ORPG // Can we fix this, together?

Bericht door Hylianator » 17 jun 2020, 16:35

Declan.
Mijn vingers gaan over haar rug heen en ik druk zachte kusjes tussen haar haren. “Je hormonen zijn inderdaad even van slag, maar dat mag, dat is logisch..” Zeg ik zachtjes tegen haar en probeer het haar zo comfortabel mogelijk te maken. Als ze me zoent, houd ik haar een beetje vast aangezien ze op haar tenen moest staan. Mijn ogen hebbik dicht gedaan en ik maak een genietend geluidje tegen haar lippen aan. We hadden al een tijdje geen seks gehad en dat zal ook nog wel even duren voordat dat zou komen, dus moest ik niet te veel gaan voelen en doen, voordat ik er wel zin in kreeg. “Hmm gelukkig maar.” Zeg ik en kijk haar aan, waarna ik een plukje haar uit haar gezicht achter haar oor doe. Als ze me los laat, geef ik haar de ruimte om haar haren enzo te wassen. In de achtergrond hoorde ik Mason wat beginnend huilen, waardoor ik een kusje op Aimee haar wang geef. “Zo terug..” Mompel ik en stap de douche uit, waarna ik een handdoem om sla en naar Mason toe loop. Rustig pak ik hem op uit zijn wiegje en wieg hem in mijn armen heen en weer. Mijn moeder vertelde mij dat ik het heerlijk vond als er voor mij gezongen werd. Daarom zing ik hetzelfde liedje wat mij werd gezongen aan Mason, terwijl ik merk dat hij er wat rustiger van wordt, kan ik het niet laten om te glimlachen.
Treat people with kindness. 🌻

Gebruikersavatar
Avox
Berichten: 1371
Lid geworden op: 29 feb 2020, 11:09
Gender:

Re: ORPG // Can we fix this, together?

Bericht door Avox » 17 jun 2020, 22:14

Aimee.
Ik had het geluidje wel gehoord en ik voel me direct schuldig dat ik hem geen seks kan geven. Het enige wat ik kan is hem een blowjob geven als hij echt last heeft of een handjob.. Maar daar blijft het de komende tijd ook wel bij. Ondanks dat Declans bloed alles hersteld heeft, ben ik nog wel ongesteld. Ik zet de douche uit als ik klaar ben en wikkel mijn haren in een handdoek. Ik droog me snel af met een badlaken en sla deze om me heen. Ik pak een schone maandverband en loop in een snelle vaart na mijn lade met onderbroeken. Ik doe de maandverband er voor en mijn onderbroek snel aan zodat ik niet ga lekken op de vloer. Ik hield mijn badlaken nog om en loop dan naar Declan toe, die Mason nog in zijn armen heeft. Ik druk een paar kleine kusjes op zijn schouder en kijk even naar Mason’s gezicht. “Wij hebben dat gewoon geproduceerd” mompel ik dan zacht en ik wijs naar zijn ogen. “Ik weet zeker dat het blauwe ogen zijn” zeg ik dan. Op dat moment deed Mason ook even zijn ogen open maar sloot ze ook snel weer. Je kon overduidelijk de blauwe kleur zien. Een glimlach siert mijn lippen, “ik zei het toch” murmel ik. Gapend loop ik weer naar bed en ga er op zitten, starend naar de grond.
“To the world you may be one person, but to one person you are the world.”

Gebruikersavatar
Avox
Berichten: 1371
Lid geworden op: 29 feb 2020, 11:09
Gender:

Re: ORPG // Can we fix this, together?

Bericht door Avox » 29 jun 2020, 12:12

73992DA7-FFA5-434E-A27D-FDFCE8881F0E.jpeg
73992DA7-FFA5-434E-A27D-FDFCE8881F0E.jpeg (750.93 KiB) 201 keer bekeken
“To the world you may be one person, but to one person you are the world.”

Plaats reactie