ORPG met Hylianator

Inuka
Berichten: 2363
Lid geworden op: 20 jan 2019, 14:24

Re: ORPG met Hylianator

Bericht door Inuka » 09 feb 2020, 21:54

Waarom liet ze het niet gaan? Ze stapte zelfs naar me toe, pakte mijn arm vast. In een hoekje gedreven, zo voelde ik me nog altijd. Snel schudde ik mijn hoofd. "Je kent me niet." Zei ik haar en wilde weer weg stappen, maar bleef als verstijfd staan, kijkend naar haar hand op mijn arm. "Het kan gewoon niet." Zei ik haar zacht en sloeg mijn blik weer naar de grond. Zag ze niet hoeveel pijn dit me deed. Hoeveel moeite het kostte om dit te zeggen. Het ging gewoon niet. Ik gunde haar zoveel meer dan opgeslokt worden in mijn wereld. "Ga vrienden in je eigen jaar maken." Zei ik haar misschien wat direct, maar ze moest echt andere vrienden zoeken. Niet de mijne, niet ik.

Mijn blik viel op het verbena en staarde ernaar. De snee deed geen zeer, niet tot hij er de verbena tegenaan drukte. Hoeveel moeite ik ook deed om mijn pijn in me te houden, kon ik een schreeuw van de pijn niet tegengaan. Mijn hand balde zich als een vuist, mijn eigen nagels drukte hard in mijn huid, maar zelfs die pijn vermidderde de pijn van de verbena niet. Ik stikte in mijn eigen schreeuw, gehoest en gekreun wisselde zich af. Ik wilde schreeuwen om genade, om het te laten stoppen, maar er kwam gewoon geen schreeuw meer uit me.

Gebruikersavatar
Hylianator
Berichten: 229
Lid geworden op: 15 sep 2019, 12:51
Gender:

Re: ORPG met Hylianator

Bericht door Hylianator » 09 feb 2020, 22:05

“Finn ik wil je leren kennen.. Dat is wat we de afgelopen tijd aan het doen zijn..” Zeg ik hem en voel dat mijn emoties de overhand nemen. “Waarom kan het niet..?” Vraag ik hem rustig. Zijn arm had ik nog zachtjes vast. Wanneer hij zegt dat ik vrienden moet zoeken in mijn eigen jaar, bijt ik op mijn lip. Hij wilde zich ineens van mij afkeren. “Finn.. Ik..” Rustig laat ik zijn arm los. Ik voel tranen in mijn ogen branden. Door dit maar ook zeker door mijn arm. “Waarom wil je hier ineens mee stoppen? We kunnen toch..” ik kom niet meer uit mijn woorden. Het voelde als een afwijzing, die ik niet kon verklaren. “We kunnen er toch over praten..?” Vraag ik hem zacht.

Het geluid wat uit Harm zijn mond komt, ik kon het niet aanhoren. Maar mijn oren bedekken ging niet. “Pff, lafaard.” Zegt Body hem. “Dit is nog een van de minst pijnlijke plekken voor verbena.. Dit bijvoorbeeld.” Hij zet het mes tegen zijn wang en haalt deze er snel langs heen. “Doet veel meer pijn..” Hij drukt de verbena er tegen aan.
“Luck is believing you’re lucky.”

Inuka
Berichten: 2363
Lid geworden op: 20 jan 2019, 14:24

Re: ORPG met Hylianator

Bericht door Inuka » 09 feb 2020, 22:15

Nog altijd als verstijfd stond ik voor Alexa, maar ik kon haar niet aankijken. Ik zou breken als ik haar zag. "Nee." Zei ik haar en schudde mijn hoofd fel. "Nee, je wilt me niet leren kennen." Zei ik haar en stapte meteen een stuk naar achter toen ze haar hand terug trok. "Het spijt me Alexa." Zei ik haar zacht. Mijn gedachtes werkte op volle toeren en een stekende pijn trok achter mijn ogen voorbij. "Het spijt me echt." Zei ik haar oprecht, maar kon haar nog altijd niet aankijken. "Ik wil je geen pijn doen." Kwam er over mijn lippen als een smeekbede aan haar. Dat ze het mocht begrijpen. Ik was een gevaarlijk iemand.

Hard trok ik aan de kettingen, maar die gaven niets mee. De intense pijn bleef, maar zwakte iets af. Alsof het door alle zenuwen heen was gebrand die er op de plek zaten. Een derdegraads brandwond, maar dan alsof de hele huid was weggesmolten. Ik had verkeerd ingeschat hoeveel pijn dit alles zou doen. De schreeuw wist ik in te houden van de snee, van de verbena in mijn wang, maar de pijnlijke kreunen en het bijna stikkende geluid hielden aan. "Sterf." Gromde ik toen de pijn over zijn hoogtepunt was, maar nog steeds bleef hangen. Het had effect op veel meer dan enkel de wonden. Ik merkte hoe de verbena door mijn aderen naar binnen kroop en verspreidde, me verder verzwakte.

Gebruikersavatar
Hylianator
Berichten: 229
Lid geworden op: 15 sep 2019, 12:51
Gender:

Re: ORPG met Hylianator

Bericht door Hylianator » 09 feb 2020, 22:26

Kort keek ik naar de grond. Hoe kon hij zo veranderen? Als hij van mij wegstapt, stokt mijn adem even hoorbaar in mijn keel. “Finn ik wil je wel leren kennen..” Zeg ik hem en stap wat dichter naar hem toe. “Ik begrijp niet waar dit ineens vandaan komt.. Wat is er verkeerd gegaan?” Zeg ik. Als hij nogmaals zegt dat hij mij geen pijn wilt doen, moet ik moeite doen om niet dubbel en dwars tegen hem in te gaan. Daarom zeg ik rustig: “Je gaat me geen pijn doen Finn.. Kijk me alsjeblieft aan..” Ik wilde duidelijkheid. Wat was er gebeurd dat hij zich 180 graden keerde. “Ik wil graag de rondleiding van je vrijdag.. Ik wil met je kunnen lachen om dezelfde kut humor die we hebben.. Ik wil je leren kennen..” Zeg ik hem en duw mijn kaken op elkaar. De pijn in mijn arm werd alleen maar heftiger.

“Stop! Neem mij!” Zeg ik tegen Body. Ik kon het niet aanhoren. Hoe mijn vriend daar verging van de pijn. Body grijnst en haalt de verbena uit Harm, om te kijken of het heelproces al verzwakt was. Als hij daar zijn voldoening uithaalt, richt hij zich op mij. Meteen krijg ik een angstig gevoel door me heen. Alsof de tijd stil stond en ik geen adem meer kon halen. Body trekt mijn mond open. “Dat jij je mond maar weer een poosje gaat houden.” Zegt hij en duwt de verbena in mijn mond. Hij duwt mijn kaken op elkaar zodat ik het niet kon uitspugen. Een helse pijn giert door me heen en ik gil het binnensmonds uit. Tranen rollen over mijn wangen en ik zou willen dat dit martelen stopt.
“Luck is believing you’re lucky.”

Inuka
Berichten: 2363
Lid geworden op: 20 jan 2019, 14:24

Re: ORPG met Hylianator

Bericht door Inuka » 09 feb 2020, 22:34

Dat geluid, haar hartslag, zelfs haar ademen. In alles hoorde ik hoeveel pijn ik haar deed. Hetgeen wat ik niet wilde en toch deed ik het haar aan. Stug schud ik mijn hoofd als ze zegt dat ze me wel wil leren kennen. Ze weet niets. Ze snapt gewoon niet waar ze aan begint. "Er is niets verkeerd gegaan. Het ligt niet aan jou Alexa." Zeg ik haar weer. Het lag ook niet aan haar. Zij was niet het probleem hier. "Jawel, ik doe alles en iedereen pijn. Ik ben een monster Alexa. Een monster regelrecht uit een horrorfilm." Ik dwing mijzelf om naar haar te kijken. "Alexa, geloof me als ik je zeg dat er niets goeds voort komt uit vrienden zijn met mij." Zei ik haar zo oprecht als ik maar kon.

Kreunend bleef ik liggen en keek ik naar de grond. Met veel moeite kwam ik terug op adem en keek ik opzij naar Vince, hoe dat de beul hem te pakken kreeg. In een ruk keek ik weg toen hij de verbena in Vince zijn mond drukte. "Je geniet hier gewoon van." Zei ik zacht. "Je bent nog erger dan wij. Jij martelt ons expres, je geniet ervan."

Gebruikersavatar
Hylianator
Berichten: 229
Lid geworden op: 15 sep 2019, 12:51
Gender:

Re: ORPG met Hylianator

Bericht door Hylianator » 09 feb 2020, 22:41

Het deed me een hoop dat hij ineens niet meer bevriend wilde zijn. “Je bent geen monster Finn, absoluut niet.. Ik heb het zelf gezien.. Je bent lief, hebt een goed hart..” Vertel ik hem oprecht. “En nu schuif je mij aan de kant omdat je denkt dat er niks goeds uit voorkomt..” Eindelijk keek hij me aan. Zacht bijt ik op mijn lip. “En als je dat van te voren wist.. Waarom ging je het dan toch met mij aan?” Vraag ik hem. Ik hecht waarde aan de vriendschap die we nu hebben. Mijn knieën trillen een beetje en ik probeer mezelf zo sterk mogelijk voor te houden. “Geef me een kans om te laten zien dat dit wel kan werken.” Zeg ik hem.

Body grijnst. Harm had gelijk, hij geniet hier van. “Jullie genoten niet toen je uit dat onschuldige meisje dronk?!” Gooit hij eruit. Ik adem diep door mijn neus en probeer de pijn aan de kant te zetten. Maar de pijn is te groot en ik heb het niet meer. Het moment dat hij mijn mond los laat, kots ik de verbena uit. Het deed zoveel pijn, dat ik er niks aan kon doen.
“Luck is believing you’re lucky.”

Inuka
Berichten: 2363
Lid geworden op: 20 jan 2019, 14:24

Re: ORPG met Hylianator

Bericht door Inuka » 09 feb 2020, 22:57

Met moeite hield ik mijn ademhaling in bedwang. "Niet doen." Zei ik haar zacht terwijl mijn blik over haar gezicht ging. "Je kent me niet. Je weet helemaal niets van me. Ik weet dat er niets goeds uit komt Alexa. En jij bent daar de dupe van." In een automatische handeling legde ik mijn hand op haar wang en zocht ik haar blik. "Omdat ik oprecht om je geef Alexa. Je hebt geweldige humor en het is jaren geleden dat ik zo met iemand heb kunnen praten, maar omdat ik zoveel om je geef kan ik je niet in gevaar brengen. Als er iets met je gebeurd dan vergeef ik het mezelf nooit meer." Zeg ik haar zacht. "Nee." Tranen schoten in mijn ogen, maar ze veranderde van kleur. "Ik ben niet meer dan een verre vriend. Een jongen die je enkel de weg heeft gewezen. Vergeet wat er gisteren gebeurd is." Mijn ogen veranderde terug en ik voelde hoe tranen in mijn ogen prikte. Wat had ik gedaan? Snel stapte ik van haar weg, pakte ik mijn gereedschapskist en draaide ik van haar weg. Wat had ik gedaan? Waar was ik in gods naam mee bezig?

"Het is anders. Zoveel anders. Je martelt ons tot we niet meer kunnen. Wij hebben haar geen pijn laten lijden. Ze weet niets meer, ze leeft nog en ze houdt er niets aan over." Zei ik hem en keek opzij naar Vince. Dit was niet normaal. Zoveel hadden we toch niet fout gedaan? Zo erg was het vergrijp toch niet? Wie had deze gek binnengehaald?

Gebruikersavatar
Hylianator
Berichten: 229
Lid geworden op: 15 sep 2019, 12:51
Gender:

Re: ORPG met Hylianator

Bericht door Hylianator » 09 feb 2020, 23:09

Een moment van verbazing richtte zich op mij als ik de jongen zie die mij de weg had gewezen. Hij was bezig geweest met iets te repareren denk ik en het leek me beter om hem met rust te laten. Mijn arm deed onwijs veel pijn en ik haal hem achter mijn rug vandaan. Verbrand, die kut koffie ook. Meteen ren ik terug naar de bakker waar ik eerder was geweest. Nog steeds niemand hier verder dan de jongen achter de balie, van daar net. Met tranen in mijn ogen kijk ik hem aan. “Mag ik alsjeblieft.. Onder de kraan ik heb me verbrand aan de koffie.” Vertel ik hem. Al had ik het gevoel dat dat niet het enige was waarvoor ik de tranen had. Ik kon ze nergens anders bij plaatsen dan dit.

“Harm..” Mompel ik. “Ga je mij nu vertellen wat ik wel en niet mag doen met jullie?! Dat meisje had ook niet gevraagd of jullie dat bij haar wilde doen! Of wel?!” Hij werd boos, ik voelde het.. Ik hoorde het. Hij schopt tegen Harm zijn zij aan en ik hoor de botten breken. Hij had stalen neuzen aan en kon enorm hard schoppen.
“Luck is believing you’re lucky.”

Inuka
Berichten: 2363
Lid geworden op: 20 jan 2019, 14:24

Re: ORPG met Hylianator

Bericht door Inuka » 09 feb 2020, 23:25

Met mijn rug naar haar gekeerd bleef ik staan. Tranen prikte in mijn ogen. Ik moest hier weg. Maar toen ze weg rende kon ik niet anders dan naar haar om kijken en haar na kijken. Wat had ik gedaan? Het kostte even voordat ik mijzelf weer in beweging kreeg. Met de gereedschapskist in mijn hand geklemd liep ik naar mijn kamer. De deur smeet ik achter me dicht, de kist vloog tegen de muur en ik liet me met mijn handen in mijn haren achterover tegen de deur aanzakken. Vloekend verweet ik mijzelf van alles. Dit was de enige manier waarop ik haar geen pijn zou doen. Haar het laten vergeten.

Vince negeerde ik. Laat die klootzak zich maar tot mij richten. Vince had dit al eens moeten doorstaan en de dame was zo verzwakt omdat ik teveel had gedronken. "Alsof jij dat nooit hebt gedaan." Beet ik hem toe. Ik zette me schrap toen hij dichtbij kwam, maar niets kon mij voorbereiden op de schop in mijn zij. Happend naar lucht hing ik in de kettingen te creperen van de pijn. Luid haalde ik adem en hoestte ik moeilijk, wat alleen maar meer pijn deed. "J-je had haar ook heerlijk ge-gevonden." Bracht ik met moeite uit. Sla me knock out, schop me knock out. Wat hij ook zou doen, als het me maar knock out liet gaan, dan was alles goed.

Gebruikersavatar
Hylianator
Berichten: 229
Lid geworden op: 15 sep 2019, 12:51
Gender:

Re: ORPG met Hylianator

Bericht door Hylianator » 09 feb 2020, 23:34

De jongen achter de balie nam me mee naar de keuken. Eenmaal daar steek ik mijn hand onder de lauwe kraan. Dit verlichtte de pijn, maar het deed ook zeer. Ik probeerde met moeite op adem te komen. Waarom was ik zo overstuur. Dat kon niet van alleen de koffie zijn. Misschien ook wel. Misschien haalde ik te veel in mijn hoofd. Mijn eerste les zou zo gaan beginnen, maar om eerlijk te zijn had ik geen zin om die bij te wonen. Mijn ogen richten zich naar Nick. Hij keek toe hoe het water over mijn hand heen gleed en ik zag hem denken. Tranen rolden over mijn wangen, dat leek het enige wat ik kon op dit moment.

“Harm, niet tegen in gaan!” Probeer ik met alle macht uit te roepen. “Hm, die grote bek van je is binnen no time wel gesnoerd.” Hoor ik Body zeggen. “Ik drink niet van mensen, ik vermoord niemand en ik zou het zeker niet ver laten komen.” Zei hij. “Dit is wat jullie verdiend hebben.” Hij pakt er een stoel bij en gaat er eens voor zitten. Kijkend naar wat hij tot nu toe had aangericht. Mijn blik werpt zich naar Harm en ik schud mijn hoofd naar hem.
“Luck is believing you’re lucky.”

Inuka
Berichten: 2363
Lid geworden op: 20 jan 2019, 14:24

Re: ORPG met Hylianator

Bericht door Inuka » 09 feb 2020, 23:44

Een van de eerste klanten van de dag was weer terug en met een grote brandwond ook nog. Gelukkig leek het niet heel erg, maar ze had de koffie nog ver over haarzelf heen gekregen. "Gaat het een beetje?" Vroeg ik haar en bekeek haar arm even. "Misschien is het wel slim om even langs de EHBO te gaan. Gewoon voor een zalfje ofzo." Het zag er in ieder geval pijnlijk uit. Ik keek op en zag de tranen over haar wangen stromen. Deed het echt zoveel pijn? Van voren haalde ik een doos tissues erbij en gaf haar er een.

Kreunend bleef ik in de kettingen hangen. Iedere beweging deed pijn. Met 'vallen en opstaan' vind ik een fijne ademhaling die niet teveel pijn doet. "Ik weet zeker dat ik een smetje kan vinden op dat ooh zo schone geweten van je. Dat hebben we allemaal." Gromde ik en legde mijn wang tegen de heerlijk koude muur aan. Verlichting, ook al was het maar een beetje. "Waarom doet Anne dit niet zelf?"

Gebruikersavatar
Hylianator
Berichten: 229
Lid geworden op: 15 sep 2019, 12:51
Gender:

Re: ORPG met Hylianator

Bericht door Hylianator » 09 feb 2020, 23:52

Hij zal wel denken dat ik een of andere rare griet ben. “I’ll be fine..” Zeg ik hem en bijt op mijn lip als hij met de tissues aan komt lopen. “Sorry ik.. Weet ook niet zo goed waarom ik zo huil.” Zeg ik hem en pak een tissue die ik tegen mijn wangen dep om de tranen op te drogen. Mijn koffie had ik ook nog eens laten staan. Niet dat ik deze nu nog wilde. Het was alsof er iets niet klopte. Ik kijk weer naar mijn arm en bijt harder op mijn lip dan voorheen. Om de pijn te compenseren misschien.

“Ik heb niks op mijn geweten.” Zegt hij kalm. Mijn ogen sluit ik. Ik moest bijkomen van de pijn. Bijkomen van deze ellende die ik weer door ga. “Zeg Vince.. Had je niet geleerd van de eerste keer?” Spreekt hij en kijkt dan op van de vraag van Harm. “Hm, ik heb haar ooit aangeboden dit te doen, zodat zij dit niet ‘op haar geweten’ hoeft te hebben.” Zeg ik hem met een grijns. Hier was niks van gelogen.
“Luck is believing you’re lucky.”

Inuka
Berichten: 2363
Lid geworden op: 20 jan 2019, 14:24

Re: ORPG met Hylianator

Bericht door Inuka » 10 feb 2020, 00:01

"Ooh, je hoeft je niet te verontschuldigen. Niet aan mij tenminste. Je hebt me een wel verdiende pauze bezorgd." Zeg ik haar met een glimlachje terwijl ik de tissue box voor haar vast houdt. "Maar ik meen het wel. Je moet echt naar de EHBO. Ik heb er geen verstand van en je lijkt er echt heel veel last van te hebben." Zeg ik haar toch wat serieuzer. "Is er iemand die ik voor je kan bellen? Een vriendin ofzo?" Zodat ze wisten waar ze was.

Kort sloot ik mijn ogen om te genieten van de verkoeling van de muur. Gek hoe kleine dingen zo verlichtend konden zijn wanneer je in zoveel pijn was. De enige pijn die ik me kon bedenken die erger was was toen ik als klein jochie uit mijn boomhut was gevallen en een open botbreuk had in mijn onderbeen. "Wat een opoffering." Kreunde ik terwijl ik wat bewoog voor een fijnere houding. "Zijn er zoveel regel brekers dan om jou bezig te houden?" Het was een manier om tijd te rekken, maar ergens was ik oprecht ook wel benieuwd. "Wie straft jou als jij de regels breekt? Is dit positie nog vrij?"

Gebruikersavatar
Hylianator
Berichten: 229
Lid geworden op: 15 sep 2019, 12:51
Gender:

Re: ORPG met Hylianator

Bericht door Hylianator » 10 feb 2020, 00:09

Een snik verlaat mijn mond. “Nee ik overreact.” Zeg ik met een knik. Mijn hoofd draait zich naar hem toe en probeer mezelf kalm te maken. “Zo veel pijn doet het niet..” Vertel ik hem dan. Het was iets anders. Ik ga wat voor over staan om beter bij de kraan te kunnen. Soms draai ik mijn arm voor wat verkoeling op een andere plek. “Ik.. Heb geen vrienden.” Zeg ik bijna fluisterend. Het was aardig bedoeld van hem, maar ik had niemand. Lizz was een kamergenoot waar ik niks aan heb. Ik slik en kijk weer opzij naar hem. Mijn ogen voelde dik, maar ik wilde dat ik rustig zou worden.

“Harm ik zweer het, daag hem niet uit.” Zeg ik hem en hoor dat Body opstaat. Daar hadden we het al weer.. Hij trekt Harm zijn haren omhoog. Met een pijnlijk gezicht kijk ik naar hun. “Jij met je bijdehante bek, ik zou echt gauw inbinden als ik jou was.” Hij sprak direct, strak. Iets wat een dictator zou doen. Hij pakte de teaser en zet deze tegen zijn zij aan. Hij zet het apparaat aan en ik draai mijn hoofd weg van de twee.
“Luck is believing you’re lucky.”

Inuka
Berichten: 2363
Lid geworden op: 20 jan 2019, 14:24

Re: ORPG met Hylianator

Bericht door Inuka » 10 feb 2020, 00:22

Het meisje leek erg van slag te zijn. "Nee, dat doe je helemaal niet." Zei ik haar om haar iets te kalmeren. "Toen ik een brandwondje had van de oven heb ik hier ook staan huilen." Zei ik haar en liet een willekeurig litteken op mijn arm zien. "Waarom huil je dan wel? Als je erover wil praten dan." Zei ik haar en keek naar haar arm. Een verbaasde frons veegde ik snel van mijn gezicht toen ze zei dat ze geen vrienden had. "Vast wel, kamergenootje? Klasgenootjes? Mensen van de vereniging?" Vroeg ik haar. Ik geloofde er niets van dat ze niemand had.

Dit was het enige wat ik had. Ik kon niet bewegen, niet sorry zeggen, dit ging toch wel door. Het enige wat ik had was mijn bijdehante bek. En die liet ik hem niet afpakken. Ik keek naar hem op toen hij mij bij mijn haren vastpakte. "Antwoord de vraag." Siste ik en zette me schrap. Een schreeuw ging over in een pijnlijk gelach wat ook gehuil had kunnen zijn terwijl mijn lichaam schokkend en trillend onstuurbaar werd.

Gebruikersavatar
Hylianator
Berichten: 229
Lid geworden op: 15 sep 2019, 12:51
Gender:

Re: ORPG met Hylianator

Bericht door Hylianator » 10 feb 2020, 00:30

Mijn ogen bekijken hem kort. Een zacht huilend lachje verlaat mijn mond als hij vertelt dat hij heeft staan huilen in de keuken. Ik kijk naar het litteken en kijk vervolgens op naar zijn ogen. Een kleine glimlach vormt zich op mijn gezicht. “Dat is het gekke.. Ik weet niet waarom ik zo huil..” Zeg ik hem en kijk weer naar mijn arm. De kraan zet ik rustig uit en blijf nog even staan. “Nee ik.. Ik heb geen vrienden.” Zei ik hem serieus en kijk weer om naar hem. “Mijn kamergenoot is niet leuk en verder heb ik geen echte vrienden gemaakt.” Vertel ik hem. Ik draai me rustig naar hem toe en pak een tissue om mijn arm wat mee droog te deppen. Gevolgd door tranen die ik weg veeg.

Mijn ogen knijp ik dicht. Dit was pure marteling. Harm kon zich niet inhouden. Hij had een sterk karakter. Niet iemand die zomaar opgeeft of zijn zwakte toont. Ik wilde het niet meer aanhoren. “Stop! Stop alsjeblieft!” Roep ik uit pure frustratie en paniek. Het geluid van de teaser stopt en ik haal dieper adem.
“Luck is believing you’re lucky.”

Inuka
Berichten: 2363
Lid geworden op: 20 jan 2019, 14:24

Re: ORPG met Hylianator

Bericht door Inuka » 10 feb 2020, 06:58

Ik begreep niets van de dame. "Je weet niet waarom je huilt? Hoe kun je nou niet weten waarom je huilt? Zijn het wel tranen van pijn dan, of ben je gewoon zo gelukkig van je broodje?" Vroeg ik haar en bleef naar haar arm kijken. Probeerde ze nou stoerder te doen dan ze was of was er echt wat anders? "In dat geval heb je nog veel te doen dit jaar." Zei ik haar glimlachend en zette de tissues op het aanrecht. "Vrienden maken op een campus is een van de makkelijkste dingen ooit, aangezien iedereen het eerste jaar nieuwe vrienden zoekt. Maar je moet wel optijd beginnen."

Nog altijd geen antwoord op mijn vraag. De klootzak deed maar wat hij wilde. Erger dan pijn kom hij me niet aan doen. Mijn lichaam reageerde weer heftig, maar hoger dan het toppunt kon hij niet komen, dan schakelde mijn lichaam zichzelf wel uit. Zo probeerde ik mezelf overeind te houden. Mezelf in leven te houden als het natuurlijke instinct van een overlever. Dat maakte de pijn niet minder, maar de duur wel dragelijker. Wanneer hij de teaser weer uit zet zak ik in elkaar, maar houd dit keer mijn mond. Het mocht dan wel dragelijker worden, dat betekende niet dat ik genoot van de pijn. Dan maar geen antwoord, Anna zou misschien wel antwoorden, na dit alles dan.

Gebruikersavatar
Hylianator
Berichten: 229
Lid geworden op: 15 sep 2019, 12:51
Gender:

Re: ORPG met Hylianator

Bericht door Hylianator » 10 feb 2020, 07:37

Door zijn vragen keek ik kort naar de grond. Het was ook raar dat ik niet wist waarom ik aan het huilen was. Even lach ik om het broodje wat hij benoemd. “Ja het broodje was lekker.” Knik ik. Was dit een poging om mij op te vrolijken? Even zicht ik wat trillend en bijt op mijn lip. “Nou.. Wil jij bevriend zijn met mij dan? Dan mag je jezelf bellen om te melden dat ik hier ben.” Zeg ik hem waarna ik kort grinnik. Mijn hand laat ik langs mijn wangen glijden, om ze nog wat droger te maken.

Hij liep weer naar zijn stoel. Harm was verdacht stil. Ik draai me naar hem toe en bekijk hem. “Harm..?” Vraag ik hem terwijl mijn stem wat overslaat. Hij was wel een echte vriend voor mij.. Hij koos zichzelf zodat ik geen pijn hoefde te lijden. Ik slik als ik hem zo zie liggen en hoop maar dat hij gewoon uitgeput is. Dat hij soort van bewusteloos is. Maar ergens hoopte ik dat ook niet. Dan zat ik alleen met deze creep.
“Luck is believing you’re lucky.”

Inuka
Berichten: 2363
Lid geworden op: 20 jan 2019, 14:24

Re: ORPG met Hylianator

Bericht door Inuka » 10 feb 2020, 07:51

Rustig stond ik op en keek ik even de winkel in in te zien of alles nog goed ging, maar het was een rustige ochtend. "Goed om te horen." Zeg ik haar glimlachend. "Of ik bevriend met je wil zijn? Wil je dat zelf wel? Ik ben maar een gek die bij de bakker werkt. Ben niet eens slim genoeg om zelf naar de universiteit te gaan." Zei ik haar schouder ophalen. "Maar ja hoor, maar je moet ook mensen uit je eigen cirkel vinden." Zei ik haar lachend.

Mijn naam kwam wel bij me binnen, maar ik had een momentje nodig om op adem te komen. Weer spuugde ik langs me op de grond en probeerde ik een fijnere houding aan te nemen, maar dat ging niet zonder gekreun. "Ik ben er nog." Zei ik hem. Mijn stem begon schor te worden van het ongecontroleerde geluid wat eruit bleef komen. "Hoeveel slachtoffers heb je hier? Of...of is dit eens per jaar?" Vroeg ik hem nog altijd buiten adem.

Gebruikersavatar
Hylianator
Berichten: 229
Lid geworden op: 15 sep 2019, 12:51
Gender:

Re: ORPG met Hylianator

Bericht door Hylianator » 10 feb 2020, 09:38

Ik grinnik om hem. “Misschien kom ik wel vaker een broodje halen als ik geen zin heb om een ontbijtje te maken.” Zeg ik en merk dat ik mijn emotie meer onder controle krijg. Mijn ademhaling stokt niet meer zo en mijn tranen waren op. “Ja ach, ik ben een gek op de universiteit die staat te huilen in een bakker.” Zeg ik hem terwijl ik naar hem kijk. “Ik ben niet zo goed in het maken van vrienden.. Maar.. Bedankt dat ik mijn arm mocht koelen.. De koffie was ook wel lekker.” Zeg ik met een knik. Dat moest ik toegeven, het was goede koffie.

Ik knik als hij zegt er nog te zijn. Dit is dus iets wat ik verschrikkelijk vind. Mijn vrienden te zien lijden. “Wie ben jij om te denken dat ik jouw antwoorden ga beantwoorden?! Als jij nu je bek niet houdt, laat ik je nog meer lijden dan dat ik nu al heb gedaan!” Roept hij en ik slik. Hij kon zo intimiderend overkomen en dat is iets wat ik haatte aan Body. “Praat niet zo tegen hem!” Roep ik naar Body toe en voel meteen dat dat niet handig was geweest.. Hij komt op me af en grijpt mij bij de kraag vast.
“Luck is believing you’re lucky.”

Plaats reactie